1. Միվախեցեքդիմել ռիսկի. ամենինչ դեռկարող է փոխվել «Թեև 30 տարեկանումբոլորըկարծումեն, որպետքէհստակճանապարհովընթանան, երբեքուշչէամենինչնորիցսկսելու համար: Վերջին 10 տարիներիընթացքումեսհանդիպելեմբազմաթիվմարդկանց, ովքերամենիցշատզղջում էին նրա համար, որ իրենցկյանքումփոփոխություններչեն կատարել, թեևդասխալէինհամարում...»— Ռիչարդ, 41 տարեկան
Շատերը նկատել են, որ հասարակությունը 30 տարեկանում պահանջում է արդեն «հստականալ» կարիերայի, ընտանեկան և ֆինանսական կարգավիճակի հարցերում, և այլն: Բայց դա խաբկանք է: Բազմաթիվ նամակներում մարդիկ խնդրում էին հասարակությանը չթողնել խանգարել Ձեզ ռիսկի դիմել և ամեն ինչ սկզբից սկսել:
Ընթերցողների մեծամասնությանը համախմբում էր 30-ից հետո մասնագիտությունը փոխելու որոշումը: Նրանցից մեկը հեռացել էր բարձր վարձատրվող աշխատանքից և ուսուցիչ էր դարձել: 20 տարի անց նա համարում է դա իր կյանքի լավագույն որոշումը:
«Ավելիքիչվախեցեք: Հաջորդտարիլրանալուէիմ 50-ամյակը,ևեսմիայնհիմաեմդագիտակցել: 30 տարեկանումվախնիմկյանքիգլխավորշարժիչուժնէր: Այնշատբացասաբարէրազդումիմամուսնության, կարիերայիևինքնագնահատակիվրա: Եսինձմեղավորէիզգում, որչափազանցշատէիմտահոգվումուրիշներիկարծիքիմասին: Վախենումէի, որսխալորոշումկկայացնեմ, որանհաջողություններկունենամ: Եթեեսկարողանայիվերապրելայդժամանակահատվածը, ապաանպայմանավելիշատռիսկիկդիմեի»— Աիդա, 49 տարեկան2. Դուքպետքէշարունակեքզարգանալևհարստացնելգիտելիքները
«Դուքունեքերկուակտիվ, որոնցկորուստըերբեքչեքկարողլրացնել՝մարմինըևբանականությունը: Մարդկանցմեծամասնությունըդադարումէզարգանալևգիտելիքներհավաքել 20 տարեկանիցհետո: 30-նանցմարդիկհիմնականումշատզբաղվածենինքնազարգացմանմասինանհանգստնալով: ԲայցեթեԴուքայնքչերիցեք,ովքերշարունակումենկրթվել, զարգացնելմտածողությունըևհոգեքտանումֆիզիկականառողջությանմասին, ապա 40տարեկանումԴուքշատավելիառաջկանցնեքՁերհասակակիցներից»— Ստեն, 48 տարեկան
Բազմաթիվ ընթերցողներ իրենց նամակներում նշել են, որ ցանկացել են կրկին շարունակել կրթությունը, և դա համարել են իրենց երբևէ կատարած ամենաօգտագար գործողությունը: Ինչ-որ մեկը սկսում է սեմինարների հաճախել, ինչ-որ մեկը իր բիզնեսն է սկսում և այլ քաղաք տեղափոխվում, և այլն:
«Ձեր №1 նպատակըպետքէլինիավելիլավմարդ, ընկեր, ծնող,կոլեգադառնալուձգտումը: Այլկերպասած՝Դուքպետքէզարգանաք նաև որպեսանձնավորություն»— Էմիլիա, 39 տարեկան3. Ոչոքչիհասկանում, թեինչէանում. համակերպվեքայդմտքին
Ետ նայելով մեր ապրած տարիներին՝ հասկանում ես, որ ոչ ոք չի հասկանում, թե ինչ է անում, և դատելով ընթերցողների նամակներից, հասկանում ես, որ դա շարունակվում է նույնիսկ մեծահասակ տարիքում:
«Այն,ինչներկայումսԴուքկարևորեքհամարում, 10-20 տարիանցբացարձականմտությունկթվա: Դակարելիէբնութագրելմեկբառով՝զարգացում:ՈւղղակիփորձեքՁեզ չափազանց լուրջչունդունել»—Սայմոն, 57 տարեկան«Ես 44 տարեկան եմ և կցանկանայի ինձ 30 տարեկանում հայտնել, որ 40 տարեկանում իմ կյանքը լի է լինելու անիմաստ իրադարձություններով՝ բազմազան, բայց անիմաստ: Այնպես որ, երիտասարդ տարիքում պետք է չէ մտածել, որ Դուք գիտեք այն ամենը, ինչ տեղի է ունենալու ապագայում: Դուք դեռ բացարձակ ոչինչ չգիտեք» — Շիրլի, 44 տարեկան4. Ամեն ինչ ներդրեք ընտանիքի համար
«Ավելի երկար ժամանակ անցկացրեք հարազատների հետ: Երբ Դուք մեծանում եք, Ձեր հարաբերությունները փոխվում են և թե ինչպես, կախված է միայն Ձեզանից: Ձեր ծնողները Ձեզ միշտ երեխայի պես են վերաբերվելու, մինչև Դուք Ձեզ չդրսևորեք հասուն, ինքնուրույն մարդու նման: Օգտվեք Ձեզ հատկացված ժամանակից՝ հարազատների հետ ճիշտ հարաբերություններ ստեղծելու համար և վայելեք ընտանեկան կյանքը» — Կեշ, 41 տարեկան
Ընթերցողների մեծամասնությունը համաձայն է այն մտքին, որ պետք է անցյալում թողնել վիրավորանքները և խնդիրները ծնողների հետ և սովորել փոխադարձ շփում հաստատել նրանց հետ:
Այնուհետև մեզանից յուրաքանչյուրի դիմաց կանգնում է հետևյալ հարցը՝ ունենա՞լ երեխա, թե ոչ:
«Դուք ժամանակ չունեք, Դուք գումար չունեք, Դուք սկզբում պետք է կարիերա ստեղծեք: Դադարեք... Երեխաները Ձեզ յուրաքանչյուր պարագայում ավելի լավն են դարձնում: Նրանք ստիպում են Ձեզ դուրս գալ Ձեր հնարավորությունների սահմաններից, նրանք երջանկացնում են Ձեզ: Եթե Դուք չեք զգացել ծնող լինելու բերկրանքը մինչև 30 տարեկանը, ապա ճիշտ ժամանակն է մտածել այդ մասին» — Կևին, 38 տարեկան
Ամուսինների միջև համաձայնությունը միության ամրության գլխավոր գրակավականն է, սակայն միայն այն դեպքում, եթե Ձեր կողքին համապատասխան անձնավորություն է կանգնած:
«Եսինձկասեիդադարելսպասելսպիտակձիուվրա նստած ասպետիևշնորհակալլինել այն բարիև խելացի անձնավորությանը, ով իրոք սիրում է Ձեզ և միշտ Ձեր կողքին է: ՊետքէգնատահելիրականսերըևհոգատարվերաբերմունքըՁերհանդեպ: Հիմաեսմիայնակեմ, և, ինչպեսերևումէ,արդենոչմիկերպչեմկարողայդիրավիճակըփոխել» — Ֆարա, 38 տարեկան
Մյուս կողմից, մի քանի նամակներում հակասական տեսակետներ են արտահայտված.«Եթե Դուք չեք ցանկանում, ապա Ձեզ պարտական մի զգացեք ընտանիք ստեղծելու համար: Այն, ինչ մի մարդու երջանիկ է դարձնում, չի կարող երջանկացնել յուրաքանչյուրին: Ես որոշեցի ամուրի մնալ և երեխաներ չունենալ և շարունակում եմ հագեցված և երջանիկ կյանքով ապրել: Վարվեք այնպես, ինչպես որ լավ է միայն Ձեզ համար» — Անանուն, 40 տարեկան5. Բարիեղեքսեփականանձիհանդեպ, հարգեքՁեզ
«Մի փոքր եսասեր եղեք և յուրաքանչյուր օր, ամիս և տարի որևէ հրաշալի գործողություն կատարեք ինքներդ Ձեզ համար»— Նենսի, 60 տարեկան
Այս կետը հազվադեպ է առանձնանում կարդացողների նամակներում, սակայն այս կամ այն կերպ նշվում էր նրանցից յուրաքանչյուրում՝ լավ վերաբերվեք սեփական անձին: Ոչ ոք այդպես հոգատար չէ Ձեր հանդեպ, ինչպես որ Դուք: 60-ամյա Էլդրին նրբանկատորեն նշել էր. «Բախվելով որևէ խնդրի՝ հարցերք ինքներդ Ձեզ՝ ի՞նչ նշանակություն կունենա այդ խնդրի արդյունքը 5 կամ 10 տարի հետո: Եթե այն նշանակություն չունի, ապա այդ խնդրի լուծման վրա միայն մի քանի րոպե վատնեք և շարունակեք ապրել»: Կարդացողների մեծամասնությունը համաձայն է ընդունել կյանքն այնպիսին, ինչպիսին որ կա՝ իր բոլոր թերություններով:
Ինչը և բերում է մեզ վերջին մեջբերմանը Մարտինի կողմից (58 տարեկան).«Երբ ես 40 տարեկան դարձա, իմ հայրն ասաց, որ ինձ դուր կգա 40-ամյա լինել, քանի որ 20 տարեկանում դու կարծում ես, որ ամեն ինչ գիտես, 30-ում հասկանում ես, որ այդպես չէ, և 40 տարեկանում դու վերջապես կարող ես հանգստանալ և իրերն ուղղակի ընդունել այնպիսին, ինչպիսին որ կան: 58 տարեկանում ես ցանկանում եմ նշել, որ հայրս իրավացի էր»:
Շատերը նկատել են, որ հասարակությունը 30 տարեկանում պահանջում է արդեն «հստականալ» կարիերայի, ընտանեկան և ֆինանսական կարգավիճակի հարցերում, և այլն: Բայց դա խաբկանք է: Բազմաթիվ նամակներում մարդիկ խնդրում էին հասարակությանը չթողնել խանգարել Ձեզ ռիսկի դիմել և ամեն ինչ սկզբից սկսել:
Ընթերցողների մեծամասնությանը համախմբում էր 30-ից հետո մասնագիտությունը փոխելու որոշումը: Նրանցից մեկը հեռացել էր բարձր վարձատրվող աշխատանքից և ուսուցիչ էր դարձել: 20 տարի անց նա համարում է դա իր կյանքի լավագույն որոշումը:
«Ավելի քիչ վախեցեք: Հաջորդ տարի լրանալու է իմ 50-ամյակը, և ես միայն հիմա եմ դա գիտակցել: 30 տարեկանում վախն իմ կյանքի գլխավոր շարժիչ ուժն էր: Այն շատ բացասաբար էր ազդում իմամուսնության, կարիերայի և ինքնագնահատակի վրա: Ես ինձ մեղավոր էի զգում, որ չափազանցշատ էի մտահոգվում ուրիշների կարծիքի մասին: Վախենում էի, որ սխալ որոշում կկայացնեմ, որանհաջողություններ կունենամ: Եթե ես կարողանայի վերապրել այդ ժամանակահատվածը, ապաանպայման ավելի շատ ռիսկի կդիմեի» — Աիդա, 49 տարեկան
2. Դուք պետք է շարունակեք զարգանալ և հարստացնել գիտելիքները
Բազմաթիվ ընթերցողներ իրենց նամակներում նշել են, որ ցանկացել են կրկին շարունակել կրթությունը, և դա համարել են իրենց երբևէ կատարած ամենաօգտագար գործողությունը: Ինչ-որ մեկը սկսում է սեմինարների հաճախել, ինչ-որ մեկը իր բիզնեսն է սկսում և այլ քաղաք տեղափոխվում, և այլն:
«Ձեր №1 նպատակը պետք է լինի ավելի լավ մարդ, ընկեր, ծնող,կոլեգա դառնալու ձգտումը: Այլ կերպ ասած՝ Դուք պետքէ զարգանաք նաև որպես անձնավորություն» — Էմիլիա, 39 տարեկան
3. Ոչ ոք չի հասկանում, թե ինչ է անում. համակերպվեք այդ մտքին
Ետ նայելով մեր ապրած տարիներին՝ հասկանում ես, որ ոչ ոք չի հասկանում, թե ինչ է անում, և դատելով ընթերցողների նամակներից, հասկանում ես, որ դա շարունակվում է նույնիսկ մեծահասակ տարիքում:
«Այն, ինչ ներկայումս Դուք կարևոր եք համարում, 10-20 տարի անց բացարձակ անմտություն կթվա: Դակարելի է բնութագրել մեկ բառով՝ զարգացում:Ուղղակի փորձեք Ձեզ չափազանց լուրջ չունդունել»—Սայմոն, 57 տարեկան
«Ես 44 տարեկան եմ և կցանկանայի ինձ 30 տարեկանում հայտնել, որ 40 տարեկանում իմ կյանքը լի է լինելու անիմաստ իրադարձություններով՝ բազմազան, բայց անիմաստ: Այնպես որ, երիտասարդ տարիքում պետք է չէ մտածել, որ Դուք գիտեք այն ամենը, ինչ տեղի է ունենալու ապագայում: Դուք դեռ բացարձակ ոչինչ չգիտեք» — Շիրլի, 44 տարեկան
4. Ամեն ինչ ներդրեք ընտանիքի համար
Ընթերցողների մեծամասնությունը համաձայն է այն մտքին, որ պետք է անցյալում թողնել վիրավորանքները և խնդիրները ծնողների հետ և սովորել փոխադարձ շփում հաստատել նրանց հետ:
Այնուհետև մեզանից յուրաքանչյուրի դիմաց կանգնում է հետևյալ հարցը՝ ունենա՞լ երեխա, թե ոչ:
«Դուք ժամանակ չունեք, Դուք գումար չունեք, Դուք սկզբում պետք է կարիերա ստեղծեք: Դադարեք... Երեխաները Ձեզ յուրաքանչյուր պարագայում ավելի լավն են դարձնում: Նրանք ստիպում են Ձեզ դուրս գալ Ձեր հնարավորությունների սահմաններից, նրանք երջանկացնում են Ձեզ: Եթե Դուք չեք զգացել ծնող լինելու բերկրանքը մինչև 30 տարեկանը, ապա ճիշտ ժամանակն է մտածել այդ մասին» — Կևին, 38 տարեկան
Ամուսինների միջև համաձայնությունը միության ամրության գլխավոր գրակավականն է, սակայն միայն այն դեպքում, եթե Ձեր կողքին համապատասխան անձնավորություն է կանգնած:
«Ես ինձ կասեի դադարել սպասել սպիտակ ձիու վրա նստած ասպետի և շնորհակալ լինել այն բարիև խելացի անձնավորությանը, ով իրոք սիրում է Ձեզ և միշտ Ձեր կողքին է: Պետք է գնատահելիրական սերը և հոգատար վերաբերմունքը Ձեր հանդեպ: Հիմա ես միայնակ եմ, և, ինչպես երևում է,արդեն ոչ մի կերպ չեմ կարող այդ իրավիճակը փոխել» — Ֆարա, 38 տարեկան
Մյուս կողմից, մի քանի նամակներում հակասական տեսակետներ են արտահայտված.«Եթե Դուք չեք ցանկանում, ապա Ձեզ պարտական մի զգացեք ընտանիք ստեղծելու համար: Այն, ինչ մի մարդու երջանիկ է դարձնում, չի կարող երջանկացնել յուրաքանչյուրին: Ես որոշեցի ամուրի մնալ և երեխաներ չունենալ և շարունակում եմ հագեցված և երջանիկ կյանքով ապրել: Վարվեք այնպես, ինչպես որ լավ է միայն Ձեզ համար» — Անանուն, 40 տարեկան
5. Բարի եղեք սեփական անձի հանդեպ, հարգեք Ձեզ
Այս կետը հազվադեպ է առանձնանում կարդացողների նամակներում, սակայն այս կամ այն կերպ նշվում էր նրանցից յուրաքանչյուրում՝ լավ վերաբերվեք սեփական անձին: Ոչ ոք այդպես հոգատար չէ Ձեր հանդեպ, ինչպես որ Դուք: 60-ամյա Էլդրին նրբանկատորեն նշել էր. «Բախվելով որևէ խնդրի՝ հարցերք ինքներդ Ձեզ՝ ի՞նչ նշանակություն կունենա այդ խնդրի արդյունքը 5 կամ 10 տարի հետո: Եթե այն նշանակություն չունի, ապա այդ խնդրի լուծման վրա միայն մի քանի րոպե վատնեք և շարունակեք ապրել»: Կարդացողների մեծամասնությունը համաձայն է ընդունել կյանքն այնպիսին, ինչպիսին որ կա՝ իր բոլոր թերություններով:
Ինչը և բերում է մեզ վերջին մեջբերմանը Մարտինի կողմից (58 տարեկան).«Երբ ես 40 տարեկան դարձա, իմ հայրն ասաց, որ ինձ դուր կգա 40-ամյա լինել, քանի որ 20 տարեկանում դու կարծում ես, որ ամեն ինչ գիտես, 30-ում հասկանում ես, որ այդպես չէ, և 40 տարեկանում դու վերջապես կարող ես հանգստանալ և իրերն ուղղակի ընդունել այնպիսին, ինչպիսին որ կան: 58 տարեկանում ես ցանկանում եմ նշել, որ հայրս իրավացի էր»: 
