Կառուցվածքային փոփոխությունը որակական փոփոխության չհանգեցրեց
Analysis
Երեկ Երևանի Հանրապետության փողոցի թիվ 65 հասցեում գտնվող շենքը, իսկ ավելի ստույգ՝ մայրաքաղաքի առաջին տպարանի շենքը, որը մեկդարյա պատմություն ուներ, քանդվեց կամ ավելի ճիշտ՝ պայթեցվեց: Պայթեցման գործը, անշուշտ, կազմակերպվել էր բարձր մակարդակով: Այն, որ քանդելու հարցում հասել ենք աննախադեպ արդյունքների ու կարողանում ենք նույնիսկ մի քանի շենքի հարևանությամբ գտնվող շենքն առանց հարևան շինություններին վնասելու ուղարկել պատմության գիրկը, փաստ է: Դրանում արդեն մեկ անգամ չէ, որ համոզվել ենք, բայց հասկանալի չէ, թե ինչու որևէ պաշտոնյա առայժմ չի շտապում մեկնաբանել, թե երբ, ինչպես և ում կողմից է տրվել 100-ամյա շենքը վերացնելու իրավունքը:
Ենթադրաբար, շենքը քանդելու իրավունքի «վկայականը» տրվել է մի քանի գերատեսչությունների «դաբրոյի» արդյունքում, որտեղ իր նշանակալի տեղն ու դերը պետք է ունեցած լինի նաև քանդելու հարցում Նոբելյան մրցանակի «թեկնածու» Նարեկ Սարգսյանը: Այն, որ Երևանի երբեմնի գլխավոր ճարտարապետ, ներկայիս Քաղաքաշինության պետական կոմիտեի նախագահ Նարեկ Սարգսյանի թեթև ձեռքով մայրաքաղաքի կենտրոնից բազմաթիվ շենք-շինություններ են այն աշխարհ ուղարկվել և «լքել» Երևանը, գիտեն բոլորը, բայց այն, որ նա շարունակում է մայրաքաղաքի կենտրոնում գտնվող հին շինություններից «մուռ հանել» ու ջնջել հին քաղաքի պատմությունը, ողբերգություն է:
Գաղտնիք չէ, որ կենտրոնում գտնվող ցանկացած քառակուսի միլիմետր մեծ գին ունի, բայց թե ինչու Ջերմուկ քաղաքում ծնված ու մեծացած Նարեկ Սարգսյանն իր ճիրանները չի ուզում հանել մայրաքաղաքի կենտրոնից, հայտնի չէ: Գուցե նա որոշել է մայրաքաղաքի հետ կապված իր տխուր հիշողությունները ջնջել ու դրանից հետո հանգիստ շունչ քաշել, բայց ով է թույլ տվել նարեկսարգսյանական ճաշակով վերաձևել մայրաքաղաքը և երևանցիներին ստիպել հաշտվել իր պատմությունը ջնջելու նրա պատանեկան քմահաճույքի հետ:
Պարզ է նաև, որ դա չի կարող միայն լոկ ցանկություն կամ մանկական քմահաճույք լինել: Դրա հետևում նաև բավական կլորիկ գումարներ են պտտվում, իսկ թե այդ գումարներից որքանն է երկրի բյուջե մտնում, պարզ չէ: Փոխարենը պարզ է, որ Նարեկ Սարգսյանը շարունակում է ջնջել մայրաքաղաքի պատմությունը՝ փոխարենն անճաշակ ու աննպատակահարմար շենք-շինություններ կառուցելու թույլտվություն տալով:
Թվում էր, թե նախարարությունը կոմիտեի վերածելով պետք է կրճատվեին նաև Նարեկ Սարգսյանի հնարավորությունները, սակայն պարզ դարձավ, որ կառուցվածքային փոփոխությունը որակական փոփոխության չհանգեցրեց։ Քանի դեռ Նարեկ Սարգսյանը կանգնած է քաղաքաշինություն ակունքներում, Երևանի կենտրոնը շարունակելու է կորցնել իր պատմությունը՝ ջնջելով նաև անցյալի բոլոր հիշողությունները:
Արմինե Գրիգորյան
