ֆինանսական ահռելի ռեսուրսները, որոնք ներդրել էին դավաճանների աշխատանքների վրա, իրենց նպատակին չհասան. քաղաքագետ

Օգտագործված ու դեն շպրտված Վահան Մարտիրոսյանը, ով այժմ գտնվում է Ուկրաինայում, օրերս տեսաուղերձով հանդես եկավ, որում իբր թե բացահայտում էր «խաղաղության պլատֆորմ»-ի բանաձեւն ու իրական նպատակները: Ադրբեջանական կողմն անցած ու հայրենիքն ամենավատ ձեւակերպումներով բնորոշած սուբյեկտը, հուսախաբ լինելով ադրբեջանական իշխանություններից, ինքն իրեն ներկայացնում է որպես ադրբեջանցիների թիկունքում հաջողությունների հասած գործակալ:

Ադրբեջանական իշխանության անհեռատես քայլերի ու «մարտիրոսյանական հեքիաթների» շուրջ Orer.am-ը զրուցել է քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանի հետ. «Ադրբեջանը ֆինանասական եւ այլ ռեսուրսներ էր ներդրել այս ամենը կազմակերպելու համար, եւ հիմա արդեն պարզվում է, որ իրենց ծրագիրը տարականորեն ձախողվում է: Այս ամենի հետեւում կանգնած էին Ալիեւի աշխատակազմը ու նրան ենթակա լրատվամիջոցներից մեկը, որի միջոցով ոչ միայն Վահան Մարտիրոսօղլուն, այլեւ այլ դավաճաններ իրենց կարծիքն էին հայտնում հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների մասին: Այն անձինք, ում ազգանունը վերջանում էր յան-ով տարրական պարտվողականություն էին փառաբանում: Նրանք միջազգային հանրությանն էին ուզում ցույց տալ, որ հայերի մեջ կան անձինք, ովքեր համաձայնվում էին Ադրբեջանի հետ, եւ, իհարկե, փորձում էին այդ անձանց միջոցով ազդեցություն ունենալ հայաստանյան հասարակության վրա՝ ասելով, թե հայաստանյան իշխանությունը բացարձակ մտադրություն չուներ պարտվողականությունն ընդունելու համար»:

Ըստ քաղաքագետի՝ ադրբեջանական կողմի շոուն, որը կոչվում էր հայ-ադրբեջանական խաղաղության հարթակ, ընդամենը եվրոպացիներին խաբելու միջոց է, որովհետեւ հայկական կողմին իրենք չէին կարող խաբել:

«Սա արված էր միջազգային հանրության, Արեւմուտքի ու Ռուսաստանի համար: Դրանից հետո ադրբեջանական կողմը հասկացավ, որ այն ֆինանասական ահռելի ռեսուրսները, որոնք ներդրել էին դավաճանների աշխատանքների վրա, իրենց նպատակին չհասան: Դավաճանները հենց այնպես չէին գնացել Բաքու: Քանի որ արդեն զրկվել էին իրենց ֆինանսական ռեսուրսներից, բնական է, որ պետք է դավաճանեին իրենց տերերին: Այդ ստոր արարածը, որ գտնվում է Ուկրաինայում, խայտառակեց ադրբեջանական կողմին: Նա հրապակել է նաեւ իր ու haqqin.az-ի գլխավոր խմբագրի հետ նամակագրությունը, որը տպագրել էր ադրբեջանական կայքերից մեկը: Անկախ այս ամենից՝ կարծում եմ, որ նա տարրական դավաճան է ու պատահական չէ, որ նույն haqqin.az կայքը, որտեղ Վահան Մարտիրոսյանը եւ այլ դավաճաններ աշխատում էին որպես թղթակիցներ, վերջապես բացահայտեց իր վերաբերմունքը հայ ժողովրդի նկատմամբ:

Ֆաթուլաեւն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել էր, որ, վերջիվերջո, գիտեին, թե ում հետ գործ ունեին. նրանք գործ են ունեցել հայերի հետ, ովքեր ադրբեջանցիների թշնամիներն են: Այդ կայքում աշխատող եւս մեկ լրագրող էլ նշել էր, որ Վահան Մարտիրոսօղլուն պետք էր ինչ-ինչ նպատակներ կյանքի կոչելու համար, եւ նա հիմա ժամկետնանց է: Այն, ինչ տեղի ունեցավ Վահան Մարտիրոսօղլու հետ, եւ, այն ինչ պետք է տեղի ունենա այլ դավաճանների հետ, կանխատեսել էի Մարիտրոսյանի՝ Ադրբեջան անցնելուց մի քանի ժամ հետո: Ես միշտ ասել եմ, որ դավաճաններին միշտ օգտագործում են ու դեն նետում: Նույնը տեղի ունեցավ Վահան Մարտիրոսօղլուի հետ: Նույնը պետք է տեղի ունենա Սյուզի Ջաղինյանի հետ, ով ամեենավերջին լուտանքներն է թափում Վահան Մարտիրոսյանի հասցեին»:

Ինչպես ասաց քաղաքագետը, այս ամենը, իհարկե, սպասելի էր, սակայն սպասելի չէր, որ ադրբեջանակա կողմը Մարտիրոսյանից այդչափ արագ կազատվի:

«Կարծում եմ, որ սրանից հետո մյուս դավաճանները եւս շատ արագ կվտարվեն Ադրբեջանից ու կփորձեն քաղաքական ապաստան գտնել եվրոպական երկրներում: Ես միշտ ասել ու կրկնում եմ՝ այդ անձանց ոտքը Հայաստանում չպետք է լինի, ուստի նրանք պետք է միշտ վտարանդի կյանքով ապրեն ու վախենան: Այսպիսի անձանց հանդեպ ներողամտությունը կնպաստի այլ դավաճանների ի հայտ գալուն: Պոտեցիալ դավաճանները միշտ պետք է իրենց աչքի առաջ ունենան Վահան Մարտիրոսօղլուի, Սյուզի Ջաղինյանի վտարանդի կյանքը»:

Իր խոսքի վերջում քաղաքագետը կոչ արեց այսուհետ չլուսաբանել Վահան Մարտիրոսյանի զառանցանքները:

Սոսե Չանդոյան