Երևանի ավագանու որոշ անդամներ դրսևորել են անփույթ վերաբերմունք
Մանե Առաքելյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Երեկ Երևանի ավագանու նորընտիր անդամները լրատվական հնարավոր բոլոր միջոցներով պտտեցրին մի ինֆորմացիա, թե իբր Աբովյան 5/5 հասցեում՝ Երևանի կենտրոնում, ապօրինի շինարարություն է իրականացվում «Մուլտի Գրուպ» կոնցեռնի կողմից, ինչից հետո այն վիրուսի նման տարածվեց բոլոր կայքերով:
Իրավիճակի շուրջ հստակ պարզաբանում տվեց Գագիկ Ծառուկյանի մամուլի խոսնակ Իվետա Տոնոյանը, փաստելով, որ շինությունը իսկապես պատկանում է «Մուլտի Գրուպ»-ին, և որ այն հռչակավոր <Կեմպինսկի> միջազգային հյուրանոցային ցանցի երևանյան մասնաճյուղն է, սակայն շինարարությունը որևէ կերպ ապօրինի լինել չի կարող: Կառուցապատողը թույլտվության համար դիմում է քաղաքապետարանին, և 30 օր պատասխան չստանալու դեպքում, կառուցապատողը կարող է օրենքի տառին համապատասխան սկսել շինարարությունը:
<Մուլտի Գրուպ>-ը դիմումը ներկայացրել էր հունիսի 20-ին: Ավելի քան 4 ամիս պատասխան չստանալուց հետո, սկսել է շինարարությունը:
Մի կողմ թողնենք մեր ԶԼՄ-ների անպատրաստվածությունը և ոչ պրոֆեսիոնալիզմը նման իրավիճակներում, երբ գոնե 1 լրատվական չի փորձում հենց իրենց համբավի համար մի 2-րդ աղբյուրից ևս ճշտել հրապարակվող ինֆորմացիան. դա շատ արմատական խնդիր է, որը երկարատև և հետևողական բուժում է պահանջում:
Շատ ավելի խորքային և վտանգավոր խնդիր է հենց մեր ավագանիների վարքագիծը: Մարդիկ, ովքեր կոչված են պաշտպանելու մայրաքաղաքի շահերը, դեռևս չեն կարողանում <թացը չորից տարբերել>: Ավագանու անդամներից ոմանք, նման հիստերիա բարձրացնելուց առաջ, ունենալով հասանելիություն քաղաքապետարան մուտքագրված բոլոր դիմումներին ծանոթանալու հնարավորությանը, կարող էին իրենց ձեռքը վերցնել <Մուլտի Գրուպ> կոնցեռնի դիմումը՝ ուղղված քաղաքապետարանին, այնուհետև կարող էին բացել համապատասխան օրենքը, որը ֆիքսում է 30 օր կառուցապատողին չպատասխանելու դեպքում շինարարության օրինականության դրույթը: Կարող էին չէ՞: Բայց չեն արել, քանզի կա՛մ տեղյակ չեն եղել օրենքներից, կա՛մ ցանկություն չեն ունեցել տեղյակ լինելու: Աղմուկ բարձրացնելը ավելի հեշտ է: Հետո էլ սեփական դաշինքների համար մի լավ PR կապահովեին, իսկ թե ում հաշվին, նրանց արդեն այնքան էլ չի հուզել: Չի հուզել ճիշտ այնքան, որքան չի հուզել այն փաստը, թե ինչ ասել է Երևանի համար նման մակարդակի հյուրանոցի առկայությունը, և թե ինչ հսկայագույն աշխատանք է պահանջում նման ներդրողներին Երևան հրավիրելը:
Ավագանու որոշ անդամներ, ցավում եմ, բայց դրսևորել են անփութություն, որը իրենց փիառի հաշվին կարող է վնասել Երևան քաղաքի միջազգային համբավին:
