Գործազուրկների թիվը պակասել է ուղիղ այնքան, ինչքան հենց վերջերս մարդ է փախել «հեղափոխական նոր Հայաստանից»
regnum.ru-ն «Հայաստան. հոկտեմբեր-2019. դատա-հետաքննչական կամայականություն և ուժայինների դժգոհություն» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ չի կարող լինել ոչ մի հեղափոխություն և «պայքար համակարգի դեմ», եթե չբացվի 1995 թվականի ՀՀՇ-ի և Լևոն Տեր-Պետրոսյանի սերմանած սահմանադրական խնդիրների թարախային հանգույցը:
2019 թվականի հոկտեմբերի վերջին Հայաստանը հիշեցնում է, ինչպես հանրահայտ խորհրդային մուլտֆիլմում է ասվում, «գիտությանը անհայտ գազան»:
«Ժողովրդական կառավարության» տերմինաբանությունը և խոսքերը այն նույն մակարդակի վրա են, որը կար 2018 թվականի Նիկոլ Փաշինյանի «ասֆալտային հեղափոխականների» փառահեղ հաղթանակի պահին: Եվ հիմա վարչապետը, թրամփյան սովորույթի համաձայն, Facebook-ի իր էջում զեկուցում է, որ եթե 2018 թվականի երկրորդ եռամսյակում երկրում գործազուրկների թիվը եղել է 236 400, ապա 2019 թվականի նույն ժամանակահատվածում այն նվազել է մինչև 207 200-ի:
Ձեռքբերո՞ւմ է:
Այո…
Նման է 90-ականների ՀՀՇ-ի «ձեռքբերումներին»: «Ժողովրդական վարչապետը» մոռանում է ասել, որ գործազուրկների թիվը պակասել է ուղիղ այնքան, ինչքան հենց վերջերս մարդ է փախել «հեղափոխական նոր Հայաստանից»:
Ճիշտ նույն կերպ էլ զեկուցում էր ՀՀՇ-ն 90-ականներին: Այս ամենը նաև ցավալու սատիճան հիշեցնում է… խորհրդայնացման ժամանակվա բոլ շևիկյան քարոզչությունը, որի ժամանակ, չգիտես ինչու, հաշվարկային ժամանակաշրջան էր վերցվում ցարական Ռուսաստանի համար ոչ հաջող 1913 թվականը:
Ինչո՞ւ է Հայաստանի «ժողովրդական կառավարությունը» դիմում ստի և «ժողովրդավարության» այլ այլասերված ձևերի օգնությանը: Ներկայումս հանրապետությունում բոլորի շուրթերին միայն մեկ հարց է՝ Սահմանադրական դատարանի նախագահ Հրայր Թովմասյանի և…նրա ընտան ի քի և մոտիկների հետապնդումը :
90-ականների տիպիկ ՀՀՇ-իզմ՝ ահա թե ինչ է Փաշինյանի «նոր Հայաստանը»: Իսկ ի՞նչ եք սպասում: ՀՀՇ-ի առաջնորդ Տեր-Պետրոսյանի սան, որի շուրջ երրորդ-չորրորդ սերնդի առավել հավատարիմ ՀՀՇ-ականներն են:
Եվս մեկ պատճառ՝ համեմատել ներկայիս Հայաստանը 90-ականների հետ:
Նոր իշխանությունը ՀՀՇ-ի ռեժիմի շրջանի ոչ մի հանցագործի չի փնտրում և մեղադրանք չի ներկայացնում, և այն ժամանակվա բոլոր սպանությունները մոռացված են:
Հավատացեք, որ այն ժամանակ ՀՀՇ-ի կողմից սպանվածների ցուցակը առավել երկար է, քան այդքան չարչրկված 2008 թվականի մարտյան դեպքերի զոհերի ցուցակը:
Այն, որ ՀՀՇ-ն ներկայումս Փաշինյանի հիմնական ռեսուրսն է՝ ոչ մի կասկած չկա: Իսկ այն փաստը, որ նրա գործընկեր է դարձել «Սասնա ծռեր» ահաբեկչական կազմակերպությունը, արդեն քաղաքական մովետոն է…
Բայց հենց դա է շատերին, այդ թվում՝ ուժային-արհեստավարժներին անհանգստացնում…:
Փոխարենը «ժողովրդական վարչապետը» և նրա «աղանդի» անդամները հարցաքննության են քարշ տալիս Թովմասյանի զառամյալ հորը և աղջիկներին, իսկ քրոջ՝ Անժելա Թովմասյանի նկատմամբ այլ «միջոցներ» կիրառում:
Իհարկե , ամեն ինչ չի «պտտվում» միայն Թովմասյանի կամ էլ իշխանությունների «տնտեսական հաջողությունների» ու «գործազրկության անկման» ստերի շուրջ:
Ի վերջո, Փաշինյանը «կպել է» Թովմասյանին այն բանի համար, որ վերջինս «չի պառկել իր տակ» և հակասահմանադրական է ճանաչել երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին կալանավորելու որոշումը:
Վերջերս հայտնի է դարձել, որ «Քոչարյանի գործը» «ժողովրդական ասֆալտագործներին» ևս մի նենգության է մղել: Ազգային ժողով է ներկայացվել օրենքի նախագիծ, համաձայն որի, ԱԱԾ-ի և ոստիկանության ղեկավարների պաշտոնները դառնում են քաղաքական: Այսինքն, ԱԱԾ-ի և ոստիկանության ղեկավարներ դառնալու համար կարևոր չէ ո՛չ կրթությունը, ո՛չ արհեստավարժությունը և ո՛չ էլ փորձը:
Կասկած չկա , որ այդ ուժային պաշտոններին կարող են նշանակվել մարդիկ միայն ըստ քաղաքական նվիրվածության:
Այնուամենայնիվ, ոչ քիչ ուշադրության են արժանի նաև Փաշինյանի հարաբերությունները զինվորականների հետ: Երևի թե հենց այնպես չէին պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանի հնարավոր պաշտոնազրկման մասին լուրերը, որը հետագայում և՛ Տոնոյանը, և՛ Փաշինյանը ժխտել են:
Բայց նստվածքը մնացել է… մի պարզ պատճառով: Արցախի հերոս, գեներալ Վիտալի Բալասանյանը, հանդիսանալով 2020 թվականի ԼՂՀ-ի նախագահի ընտրությունների թեկնածու, վերջերս մամուլի ասուլիս է ունեցել Ստեփանակերտում:
Ամբողջ ասուլիսի մասին չխոսելով՝ նշենք միայն, որ Բալասանյանի գնահատականները «լակմուսային թղթի» նման են:
Ըստ դրանց, Փաշինյանը արցախյան հարցի լուծումը տեսնում է այնպիսին, ինչպիսին տեսնում է Լևոն ՏերՊետրոսյանը, Փաշինյանը դավաճան է, եթե որևէ մեկը փորձի ահաբեկել Արցախը՝ թող չնեղանա, «մեկ անգամ ներել ենք՝ էլ չի լինի»:
Հոկտեմբերին «փաշինյանականությանը» հուժկու հարված է հասցրել ևս մի արհեստավարժ զինվորական՝ Հայաստանի բանակի ստեղծողներից մեկը հանդիսացող գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցը:
Նա հայտարարել է, որ Ազգային ժողովի 2016 թվականի ապրիլ յան պատերազմի դեպքերի հետաքննիչ հանձնաժողովը գործում է այլանդակ տրամաբանությամբ: Իշխանությունը առաջարկել է Տեր-Գրիգորյանցին մասնակցել այդ հանձնաժողովի աշխատանքներին, որպեսզի պարզեն, թե ով է «մեղավոր» այդ դեպքերում և այլն:
Գեներալը համաձայնել է, բայց մի պայմանով, որ եթե չկա նպատակ ինչ-որ մեկին «նստեցնել»: Եվ հիմա հնչել է նրա սպանիչ գնահատականը «ասֆալտի ռեժիմի» համար: Նա հայտարարել է, որ այլևս չի մասնակցի «գեներալների, հրամանատարների և սպաների դատապարտմանը, որոնք իբր թե սխալներ են գործել»:
Նա հիշեցրել է, որ պատերազմի ժամանակ սխալներ լինում են, և դա բնական է, սակայն չի կարելի ցանկացած սխալ կոչել հանցագործություն:
Ըստ գեներալի, «բոլորին կոչում են հանցագործ, հանում գործից, և ինքը չի զբաղվի նման գործերով», քանի որ ադրբեջանական ագրեսիայի վտանգը միշտ էլ կա, և պետք է զբաղվել իրական գործով՝ զինված ուժերի նախապատրաստությամբ:
Գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր- Գրիգորյանցի դրիքորոշումը «շոկային թերապիա» է իշխանությունների համար:
Եվ հիմա թող փորձի որևէ մեկը ասել, որ ուժայինների պաշտոնազրկումները, պաշտպանության նախարարի պաշտոնազրկման լուրերը, գեներալ Բալասանյանի մամուլի ասուլիսը և գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցի դիրքորոշման արտահայտումը նույն շղթայի իրար միացած օղակներ չեն:
Եվ ով գիտի, թե արդյոք ինչքա՞ն է անսպասելիորեն խիզախացած Արմեն Աշոտյանի՝ ուժայինների հրաժարականներից տեղեկացվածության աստիճանը, որ նա զգուշացրել է իշխանություններին.
«Պատժի ժամը մոտենում է, դուք պատասխան եք տալու Հայաստանը հիմարությունների երկրի վերածելու համար»…
Կամո Խաչիկյան
