Գեւորգ Ղարիբյան․ Հպարտ եմ, որ կարողացա մեր դրոշը Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի դրոշներից բարձր պահել
Հաղթանակս նվիրում եմ մեր զինվորներին: Հպարտ եմ, որ կարողացա մեր դրոշն ամենավերեւում պահել՝ Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի դրոշներից բարձր:
Այս մասին NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում Իտալիայից ասաց հունահռոմեական ըմբշամարտի Եվրոպայի նորընծա չեմպիոն Գեւորգ Ղարիբյանը:
Հռոմում տեղի ունեցած հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնությունում 60 կգ քաշայինների եզրափակիչում հայ ըմբիշը համառ պայքարում հաղթեց Թուրքիայի ներկայացուցիչ Կերեմ Կամալին եւ հռչակվեց Եվրոպայի չեմպիոն:
Եզրափակիչի ճանապարհին հայ ըմբիշը հաղթեց նաեւ բուլղարացի Ավգուստին Բոյանով Սպանովին (9:1), Ադրբեջանի ներկայացուցիչ Մուրադ Բազարովին (8:0) եւ Էստոնիան ներկայացնող Հիրալի Մայգիսալուին (8:0):
Գեւորգ, շնորհավորում եմ Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը նվաճելու կապակցությամբ: Սա քո առաջին մեդալն էր մեծահասակներում եւ միանգամից ոսկի: Ինչպե՞ ս ստացվեց:
Շնորհակալություն: Շատ լավ էի պատրաստվել Եվրոպայի առաջնությանը: Հավաքականի մարզիչների եւ իմ անձնական մարզիչների հետ միասին շատ լավ աշխատանք էինք կատարել, լավագույն մարզավիճակում էի մոտեցել մրցմանը: Արդյունքը եղավ ոսկե մեդալի տեսքով, ինչի համար ուրախ եմ:
Եվրոպայի չեմպիոնությունն ինձ հեշտ չտրվեց: Հպարտ եմ, որ կարողացա հաղթահարել այդ բարդությունները:
Հավատո՞ւմ էիր, որ կկարողանաս ոսկե մեդալը նվաճել:
Այս հաղթանակս երկար սպասված էր: Հավատում էի, որ կարողանալու եմ ոսկե մեդալ նվաճել: Եթե չհավատայի, չէի կարողանա հաղթել մրցակիցներիս: Շատ լավ տրամադրված էի եւ գորգի վրա բոլոր գոտեմարտերում ինձ հրաշալի էի զգում:
Եզրափակիչի ճանապարհին բարդ գոտեմարտեր ունեցար: Ո՞րը կառանձնացնես քեզ համար:
Ամենաբարդ գոտեմարտը հենց եզրափակիչում էր թուրք ըմբիշի հետ: Այդ հաղթանակն ինձ դժվարությամբ տրվեց, գոտեմարտը գերլարված էր: Կարողացա 4 միավորանոց հնարքով առավելություն ունենալ նրա նկատմամբ: Հոգեբանական առումով էլ շատ դժվար էր եզրափակիչում, քանի որ որոշիչ էր ինձ համար, պարտվելու իրավունք չունեի:
Ադրբեջանի ներկայացուցիչի հետ գոտեմարտդ նույնպես լարված անցավ: Նա ամեն գնով փորձում էր քեզ հունից հանել: Ի՞նչ մտքերով էիր պայքարում եւ ինչպե՞ս էիր քեզ զսպում նրա սադրանքներին չտրվելու:
Ադրբեջանցու հետ պայքարը նույնպես բարդ դասավորվեց: Նա վատ էր գոտեմարտում, ոչ սպորտային պահվածքով, պարբերաբար գլխով հարվածում էր: Ես հնարավորինս փորձում էի չտրվել նրա հրահրումներին եւ նպատակուղղված շարժվում էի առաջ: Հենց սկզբից էլ տրամադրված էի միայն հաղթանակի: Գոտեմարտի ընթացքում մտքերս միայն ամեն գնով նրան հաղթելն էր: Ճիշտ մարտավարությամբ նրան պարտության մատնեցի:
Սկզբունքային գոտեմարտ էր ինձ համար Բազարովի հետ պայքարը եւ միակ տարբերակս հաղթած գորգից իջնելն էր:
Իսկ հաթելուց հետո ի՞նչ զգացողություններ ունեիր: Եթե համեմատենք եզրափակիչի հետ…
Հպարտություն ապրեցի, որ կարողացա հաղթել ադրբեջանցուն: Պարտվելու իրավունք չունեի: Իսկ համեմատած եզրափակիչի հետ, միանշանակ թուրք ըմբիշի հետ գոտեմարտն ավելի բարդ էր ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգեբանական առումով: Դա եզրափակիչն էր ու շատ կարեւոր. ոչ մի սխալ չէր ներվի:
Պարգեւատրման արարողության ժամանակ հետաքրքիր դասավորություն կար պատվո հարթակին՝ Հայաստան, Թուրքիա, Ադրբեջան: Զգացողություններդ ինչպիսի՞ն էին հիմնը հնչելիս, դրոշ բարձրանալիս:
Շատ մեծ հպարտություն ապրեցի, երբ բարձրացավ Հայաստանի եռագույնը, որ կարողացա ամենավերեւում պահել մեր դրոշը, իսկ նրանից ցածր՝ Թուրքիայինն ու Ադրբեջանինը:
Սա քո առաջին հաղթանակն էր մեծահասակներում, բայց ոչ առաջին փորձը: Ի՞նչը չէր բավարարում մինչ այս հաղթանակներ ունենալու համար:
Երկար ժամանակ փորձերս անհաջող են եղել: Վնասվածքներ ունեի, չէի կարողանում գոտեմարտերս կառուցել: Հոգեբանական խնդիրներ ունեի: Երկու լուրջ վիրահատություն էի տարել նախորդ 4 տարիների ընթացքում:
Ո՞ւմ ես նվիրում հաղթանակդ:
Հաղթանակս նվիրում եմ մեր զինվորներին եւ ամբողջ հայ ազգին: Կփորձեմ շարունակել հաղթանակներս: Կպայքարեմ օլիմպիական ուղեգրի համար:
Լուսինե Շահբազյան
