Անցնող տարին մարզական առումով հագեցած էր. Ձմեռային օլիմպիական խաղեր, Աշխարհի և Եվրոպայի առաջնություններ, Պատանեկան օլիմպիական խաղեր, մեծ նվաճումներ ու ցավոտ ձախողումներ: Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի (ՀԱՕԿ) գլխավոր քարտուղար Հրաչյա Ռոստոմյանը Sport Times.am-ին տված հարցազրույցում ամփոփել է տարին՝ խոսելով հայկական սպորտի նվաճումների ու խնդիրների մասին:
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր. Սոչի-2014
«Նախ ուզում եմ ասել, որ ձմեռային մարզաձևերը խորհրդային տարիներից մեզ մոտ այդքան էլ զարգացած չեն եղել: Թյուր կարծիք կա` եթե ունենք Ծաղկաձոր, ինչու՞ պետք է չկարողանանք զարգացնել ձմեռային մարզաձևերը, սակայն Ծաղկաձորն այսօր սեփականաշնորհված է, իսկ այնտեղ կա 1-2 դահուկուղի: Ստացվում է` ամբողջ աշխարհից այնտեղ են գալիս զբոսաշրջիկներ, ովքեր ավելի շատ գումար են կարողանում ծախսել, քան մեր ֆեդերացիանները, որոնց հնարավորությունները սահմանափակ են: Սա որպես նախաբան:
Ինչ վերաբերում է բուն օլիմպիական խաղերին մեր մարզիկների մասնակցությանը` քանի որ ամեն ինչին նայում ենք համեմատության կարգով, պետք է ասեմ, որ նախորդած ձմեռային օլիմպիական խաղերի հետ համեմատած, առաջընթացն ակնառու է. այս օլիմպիական խաղերին առաջին անգամ մասնակցեցինք վարկանիշով, ինչը արդեն իսկ ուրախալի է: Մասնակցությունը մեր ուժերի համեմատ բավարար էր, չեմ կարող ասել, թե լավ էր, բայց մեր ուժերի սահմանում էր և բավարար էր:
Խաղերի կազմակերպման մասին կարող եմ ասել, որ եղել եմ մի քանի օլիմպիական խաղերի, բայց Սոչին առանձնացավ արտակարգ լավ կազմակերպվածությամբ: Անկեղծ կարող եմ ասել` դեռ այդպիսի լավ կառուցված օլիմպիական ավան չէի տեսել, իսկ բացման ու փակման արարողության մասին ընդհանրապես կլռեմ, ասես այդ ամենը 22-րդ դարում արված լիներ: Այնտեղ ամեն ինչ աշխատում էր ժամացույցի մեխանիզմի պես: Ընդհանրապես ցանկացած խոշոր մրցաշարի ամենաբարդ կետը տրանսպորտային միջոցների աշխատանքի կազմակերպումն է, Սոչիում դա շատ լավ էր արված»:
Խոսելով դահուկորդների հետ կապված միջադեպի մասին, թե իբր ՀԱՕԿ-ը ճիշտ դահուկներ չեն գնել, ուշացրել են դահուկների գնումը, որի պատճառով էր մեր մարզիկները ավելի վատ են ելույթ ունեցել` Հրաչյա Ռոստոմյանն ասաց հետևյալը.
«Ես հրավիրել եմ դահուկասպորտի ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար Գագիկ Սարգսյանին և հարցրել եմ` որ դահուկներեն են ավելի լավը, որը պետք է գնենք, ինչքան է գումարը և որտեղից պետք է գնվի: Նրանք առաջարկել են 3-4 տարբերակ, իսկ ես ասել եմ, որ պետք է գնվի ամենլավը: Ես չեմ կարող ինքս որոշել, թե ինչ դահուկներ պետք է գնվեն: Հավաքականի գլխավոր մարզիչը հեռացվեց, հետևությունները թողնում եմ ձեզ»:
Ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնություն
«Եվրոպայի այս առաջնությանը լավ մասնակցեցինք, ունեինք և՛ չեմպիոն, և՛ արծաթե ու բրոնզե մեդալակիրներ, սակայն պետք է նշեմ` կարող էինք էլ ավելի լավ մասնակցել: Կարեն Ասլանյանի նկատմամբ եղավ ակնհայտ մրցավարական կողմանպահություն: Դրա հետ կապված մենք քայլեր ձեռնարկեցինք, անձամբ հանդիպել եմ Նենադ Լալովիչի` UWW-ի նախագահի հետ: Իրականում մրցավարական գործը շատ սուբյեկտիվ կողմ ունի. օրինակ` ըմբիշին պասիվություն տալը բավականին սուբյեկտիվ որոշում է, քանի որ արվում է, այսպես ասած, «աչքաչափով»: Ինձ ճիշտ հասկացենք՝ մենք փոքր պետություն ենք ու պետք է ավելի շատ պատրաստ, ուժեղ լինենք, որպեսզի մեր նկատմամբ անարդարություններ չլինեն»:
Ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնություն
«Ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությունը ցույց տվեց, որ մենք ունենք պոտենցիալ, որը սակայն չկարողացանք օգտագործել աշխարհի առաջնության ժամանակ: Ցավոք, Աշխարհի առաջնությունը մեզ մի փոքր հիասթափեցրեց: Դրա համար ֆեդերացիան հրավիրեց մարզչական խորհուրդ: Մենք պետք է հասկանանք, որ Եվրոպայի առաջնությունը Եվրոպայի առաջնություն է, իսկ Աշխարհի առաջնությունն ամենամյա ամենակարևոր ստուգատեսն է: 14 հոգի ֆեդերացիայի խորհրդից դժգոհ էին հավաքականի ելույթներից, չնայած պետք է նշենք` Պողոս Պողոսյանը չի թերացել, բաց չի թողել ծրագրային ոչ մի մարզում ու հավաք, պարզապես օգտագործած մեթոդիկան չտվեց արդյունքեր: Շնորհակալություն հայտնենք նրան և թող տեղը զիջի նոր մարզչին ու մարզչական խորհրդին՝ Փաշիկ Ալավերդյանի գլխավորությամբ: Հույս ունենք` վերջինս իր մարզչական թիմով կարդարացնի մեր ակնկալիքները»:
Նետաձգության Եվրոպայի բաց առաջնություն
«Առաջնությունը լավ էր կազմակերպված: Թեպետ մեր արդյունքները մի փոքր ցածր էին, նման խոշոր մրցաշարեր մեր երկրում անցկացնելը պատիվ է, քանի որ ավելի մեծ ճանաչում երկրին հնարավոր չէ բերել»:
Նանկին-2014
«Հիմա հիշեցի ու էլի փշաքաղվեցի... Անկեղծ կարող եմ ասել` այդ օլիմպիական թիմն իմ տեսած, ճանապարհ գնացած ամենաուժեղ, ամենահամախմբված թիմն էր: Երբ հասանք Նանկին, ես հասկացա` այս թիմը չի կարող հաջողություն չունենալ, ամեն ինչ արված էր ըստ նախատեսվածի, նախապատրաստական աշխատանքներում չկար բան, որ թերացած լինեինք, ու անգամ ժամային գոտին, տեղափոխությունը չազդեցին թիմի վրա: Մի պահ մտածում էի` չի կարող ամեն ինչ այսքան հարթ լինել, ու եղավ խնդիր` մեր մարմնամարզիկը՝ Վիգեն Խաչատրյանը վնասվածք ստացավ: Այս խաղերին մեկնելուց հրաժարվել էինք նաև սպիտակ քարտերից: Բացի լողորդ Վահան Մխիթարյանից, բոլորը կատարել են իրենց առաջադրանքները: Վահանի դեպքում խնդիրը կիսաեզրափակիչ մտնելն էր` լավագույն 16-ի մեջ հայտնվելը, նա 17-րդ էր ու չբավարարեց ինչ-որ 0.005 վայրկյան, ինչը ակնթարթից էլ քիչ է, սակայն ամեն ինչ ընդհանուր առմամբ հրաշալի էր:
Հրաձիգ Հրաչյա Բաբայանը հիմք դրեց հաղթանակներին. շատ լարված պայքարում 2-րդ հորիզոնականը զբաղեցնելով` մեր հավաքականին բերեց առաջին մեդալը: Ամենաէմոցիոնալը ծանրորդ Հակոբ Մկրտչյանի ելույթն էր. աննկարագրելի բան կատարվեց մեզ հետ. 40-45 տարեկան տղամարդիկ ենք, բայց այնպե՜ս էինք փաթաթվել և անգամ ընկանք հատակին, մի խոսքով` աննկարագրելի պահեր էին:
Խոսելով դահուկորդների հետ կապված միջադեպի մասին, թե իբր ՀԱՕԿ-ը ճիշտ դահուկներ չեն գնել, ուշացրել են դահուկների գնումը, որի պատճառով էր մեր մարզիկները ավելի վատ են ելույթ ունեցել` Հրաչյա Ռոստոմյանն ասաց հետևյալը.
«Ես հրավիրել եմ դահուկասպորտի ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար Գագիկ Սարգսյանին և հարցրել եմ` որ դահուկներեն են ավելի լավը, որը պետք է գնենք, ինչքան է գումարը և որտեղից պետք է գնվի: Նրանք առաջարկել են 3-4 տարբերակ, իսկ ես ասել եմ, որ պետք է գնվի ամենլավը: Ես չեմ կարող ինքս որոշել, թե ինչ դահուկներ պետք է գնվեն: Հավաքականի գլխավոր մարզիչը հեռացվեց, հետևությունները թողնում եմ ձեզ»:
Ըմբշամարտի Եվրոպայի առաջնություն
«Եվրոպայի այս առաջնությանը լավ մասնակցեցինք, ունեինք և՛ չեմպիոն, և՛ արծաթե ու բրոնզե մեդալակիրներ, սակայն պետք է նշեմ` կարող էինք էլ ավելի լավ մասնակցել: Կարեն Ասլանյանի նկատմամբ եղավ ակնհայտ մրցավարական կողմանպահություն: Դրա հետ կապված մենք քայլեր ձեռնարկեցինք, անձամբ հանդիպել եմ Նենադ Լալովիչի` UWW-ի նախագահի հետ: Իրականում մրցավարական գործը շատ սուբյեկտիվ կողմ ունի. օրինակ` ըմբիշին պասիվություն տալը բավականին սուբյեկտիվ որոշում է, քանի որ արվում է, այսպես ասած, «աչքաչափով»: Ինձ ճիշտ հասկացենք՝ մենք փոքր պետություն ենք ու պետք է ավելի շատ պատրաստ, ուժեղ լինենք, որպեսզի մեր նկատմամբ անարդարություններ չլինեն»:
Ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնություն
«Ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությունը ցույց տվեց, որ մենք ունենք պոտենցիալ, որը սակայն չկարողացանք օգտագործել աշխարհի առաջնության ժամանակ: Ցավոք, Աշխարհի առաջնությունը մեզ մի փոքր հիասթափեցրեց: Դրա համար ֆեդերացիան հրավիրեց մարզչական խորհուրդ: Մենք պետք է հասկանանք, որ Եվրոպայի առաջնությունը Եվրոպայի առաջնություն է, իսկ Աշխարհի առաջնությունն ամենամյա ամենակարևոր ստուգատեսն է: 14 հոգի ֆեդերացիայի խորհրդից դժգոհ էին հավաքականի ելույթներից, չնայած պետք է նշենք` Պողոս Պողոսյանը չի թերացել, բաց չի թողել ծրագրային ոչ մի մարզում ու հավաք, պարզապես օգտագործած մեթոդիկան չտվեց արդյունքեր: Շնորհակալություն հայտնենք նրան և թող տեղը զիջի նոր մարզչին ու մարզչական խորհրդին՝ Փաշիկ Ալավերդյանի գլխավորությամբ: Հույս ունենք` վերջինս իր մարզչական թիմով կարդարացնի մեր ակնկալիքները»:
Նետաձգության Եվրոպայի բաց առաջնություն
«Առաջնությունը լավ էր կազմակերպված: Թեպետ մեր արդյունքները մի փոքր ցածր էին, նման խոշոր մրցաշարեր մեր երկրում անցկացնելը պատիվ է, քանի որ ավելի մեծ ճանաչում երկրին հնարավոր չէ բերել»:
Նանկին-2014
«Հիմա հիշեցի ու էլի փշաքաղվեցի... Անկեղծ կարող եմ ասել` այդ օլիմպիական թիմն իմ տեսած, ճանապարհ գնացած ամենաուժեղ, ամենահամախմբված թիմն էր: Երբ հասանք Նանկին, ես հասկացա` այս թիմը չի կարող հաջողություն չունենալ, ամեն ինչ արված էր ըստ նախատեսվածի, նախապատրաստական աշխատանքներում չկար բան, որ թերացած լինեինք, ու անգամ ժամային գոտին, տեղափոխությունը չազդեցին թիմի վրա: Մի պահ մտածում էի` չի կարող ամեն ինչ այսքան հարթ լինել, ու եղավ խնդիր` մեր մարմնամարզիկը՝ Վիգեն Խաչատրյանը վնասվածք ստացավ: Այս խաղերին մեկնելուց հրաժարվել էինք նաև սպիտակ քարտերից: Բացի լողորդ Վահան Մխիթարյանից, բոլորը կատարել են իրենց առաջադրանքները: Վահանի դեպքում խնդիրը կիսաեզրափակիչ մտնելն էր` լավագույն 16-ի մեջ հայտնվելը, նա 17-րդ էր ու չբավարարեց ինչ-որ 0.005 վայրկյան, ինչը ակնթարթից էլ քիչ է, սակայն ամեն ինչ ընդհանուր առմամբ հրաշալի էր:
Հրաձիգ Հրաչյա Բաբայանը հիմք դրեց հաղթանակներին. շատ լարված պայքարում 2-րդ հորիզոնականը զբաղեցնելով` մեր հավաքականին բերեց առաջին մեդալը: Ամենաէմոցիոնալը ծանրորդ Հակոբ Մկրտչյանի ելույթն էր. աննկարագրելի բան կատարվեց մեզ հետ. 40-45 տարեկան տղամարդիկ ենք, բայց այնպե՜ս էինք փաթաթվել և անգամ ընկանք հատակին, մի խոսքով` աննկարագրելի պահեր էին: 
