Newmag.am-ը գրում է.
Նա ճիշտ ժամանակին վերցնում է հեռախոսը, գործնական է ու անգամ պատրաստակամ հենց հարցազրույցի համար հանդիպել, անմիջական զրուցել սուրճի սեղանի շուրջը: Նա անգամ ֆիքսում է բջջայինիդ համարն ու հետ զանգում և հստակ պայմանավորվում նույն օրն ու նույն ժամին և առանց ուշացման, դեռ մի բան էլ շուտ գալիս հարցազրույցի:
Ես չեմ կոտրվելու երբեք…Հիմա… Եկա հարցազրույցի տանից, վայելում էի հանգստյանս օրը, իսկ իմ ամեն մի ազատ րոպեն աշխատում եմ նվիրել մայրիկիս. ես գժվում եմ նրա համար:
Ընտանիքից խոսեցիք. այն մի վայր է, որտեղ… Անի Երանյանն իրեն զգում է ապահով, լիարժեք ազատ. երբ ես ինքս ինձ հետ եմ մնում, եթե անգամ ամենավատ տրամադրությամբ էլ լինեմ, մեկ է, ցույց չեմ տալիս այն տանը, որպեսզի մաման չնեղվի, իսկ նրա հետ երկու րոպե խոսելուց հետո ես արդեն ուրիշ տրամադրությամբ եմ համակվում:
Իսկ քաղաքացի՞… Ես բազմիցս եմ գնացել այն մտքով, որ էլ հետ չեմ գալու, բայց հասկացել եմ՝ կապ չունի՝ ինչ դժվարություն էլ այստեղ լինի, որքանով էլ հաճելի լինի կամ ոչ, որքան էլ տեսնում եմ մեր ժողովրդի սոցիալական բարդ վիճակը, հոգսերը, բայց ես գիտեմ մի բան, որ յուրաքանչյուր մարդ իրեն իր հայրենիքում է զգում ապահով: Երբ Մոսկվայում դուրս էի գալիս փողոց, առաջինը հենց մարդկանց սառնությունն էի զգում: Կարող է՝ մարդ ընկնի՝ ոչ մի ուշադրություն, իսկ հայի ջիգյար հասկացողությունը չկա ոչ մի տեղ: Ես շատ երևանամոլ եմ, բայց լավ չի, որովհետև պահ է գալիս, որ ուզում ես թողնես-գնաս, ու դա այնպես չի, որ հայտնի մարդկանց մոտ չի լինում կամ չի առաջանում այդ ցանկությունը. յուրաքանչյուր հայտնի մարդ հասարակ մարդ է, ունի իր այլ հետաքրքրություններն ու ապրելակերպը: Ես ուրախ եմ , որ այսպիսի ընտանիք ունեմ ու ընկերներ, որ երբեք չեմ կոտրվել ու, ավելին կասեմ, ես չեմ կոտրվելու երբեք:
Աստված իմ մեջ է… Իմ Աստված իմ խիղճն է. ինչքան ես իմ խիղճը մաքուր պահեմ, հանգիստ գլուխս բարձին դնեմ, կնշանակի՝ այդքան այդ օրը մաքուր եմ եղել: Ես միշտ ասում եմ, որ ճիշտ ու սխալ չկա, ամեն մարդ ինքն է իր ճիշտն ու սխալը որոշում. ես երբեք չեմ բարձրաձայնում՝ Աստվա՛ծ, Աստվա՛ծ. տեղին է պետք Նրա անունը տալ: Կարևորը, որ խիճս մաքուր լինի:
Անկեղծ եք ու նաև անկանխատեսելի… Ով անկեղծ է, միշտ հարվածներ է ստանում. իմ մոտ ևս այդպիսի էտապներ եղել են: Անկեղծությունն ամենակարևոր տարրն է մարդու մեջ. թե դիմացինի կողմից որքանով այն փոխադարձ կլինի, դա իր խնդրն է, և շփման արդյունքում դու կհասկանաս՝ միչև որքան անկեղծ լինել դիմացինիդ հետ: Բայց նաև անկանխատեսելի եմ, միայն մայրս է ինձ հասկանում, գիտի՝ հաջորդ քայլս ինչ է լինելու, ինչու այդ տոնով խոսեցի ու այդպես. ֆենոմենալ մայրական զգացողություն է, բայց լինում են դեպքեր, երբ լուրջ եմ խոսում կամ կատակում եմ՝ չեն տարբերում իմ լուրջն ու կատակը: Ինձ ճանաչողների համար երևի կանխատեսելի եմ: Ես նաև շատ համբերատար մարդ եմ, բայց Աստված չանի, որ բաժակը լցվի. շատ դժվար է լցվում այն, և շատերը օգտվում են դրանից, չնայած ես ինքս իմ վրա աշխատում եմ, որ հետո ցավ չգամ:
Հարաբերություններից այդ մեկը չափից կարևոր է… Էլի կասեմ՝ անկեղծությունը. կապ չունի՝ դու այդ պահին վատ կարծիք ես ասելու: Սիրում եմ ուղիղ խոսել, քաղցր սուտ չկա, ու իմ համար այն անընդունելի է:
Հասկացաք, որ նախկինը… Փորձում եմ իմ արած սխալները կամ սխալները հաջորդ անգամ չկրկնել. շատ կարևոր է այս քայլն ընկալելն ու հետևելը: Ես սիրում եմ ռիսկի դիմել միշտ. եթե այս պահին ցանկանամ մի բան անել, որը գիտեմ, որ անգամ խիստ ռիսկային է, ես կգնամ այդ քայլին, ես դա անում եմ պարտադիր, որ հետո չփոշմանեմ՝ ինչու չարեցի: Հիմա փորձում եմ ամեն ինչին չնայել վարդագույն ակնոցով, խնդրին ուղիղ նայել, սիրել այդ խնդիրն ու իրեն բաց թողնել: Ես սկսել եմ իմ մեջ ինձ չխաբել և լուծել պատճառները:
Քայլել է պետք առաջ…Ես հաջողակ մարդ եմ, ես ընդունում եմ այդ ամենը: Կան մարդիկ, որ ինձանից աշխատասեր են, բայց, ցավոք, որևէ նվաճման դեռ չեն հասել: Ես երբեք չեմ նստում ու մտածում, որ, վա՜յ, հիմա առաջարկներ չկան, գնամ այստեղ-այնտեղ. ես ապրում եմ այսօրվա օրով՝ մտածելով ապագայի մասին, ամեն ինչ ունեմ՝ խելք, ոտք, ձեռք, ծնողներ, ոչինչ չի պակասում երջանիկ ապրելու համար: Ասեմ, որ հիմա ընդունվել եմ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի կառավարման ֆակուլտետ: Նորմալ դասի եմ գնալու, սովորելու, պետք է մի օր պատրաստ լինել ամեն բանի. արվեստը լավ ոլորտ է, բայց մշտական չէ:
Ինքնաքննադատ եմ ու պահանջկոտ…Եթե ես չլինեմ իմ թերություններին առաջինը նայողը, ես կդառնամ ծիծաղի առարկա. Ինչպե՞ս կարելի է միշտ ասել՝ ես լավն եմ, այստեղ հրաշալի խաղացի և ինձանից առավել դերասանուհի չկա. չեմ սիրում նման պահվածք:
Փորձում եմ կերպարի ապրումները սինթեզել իմ սեփական փորձով… Ես հիմնականում համաձայնվում եմ մարմնավորել այն կերպարները, որոնք ինձ հետաքրքիր են. նոր բան կարող եմ սովորել այդ կերպարից, իսկ այդ կերպարը լիարժեք դարձնելու համար իմ կյանքից դնում եմ այդ կերպարի մեջ իմը, որը լիարժեք է դառնում այդ կերպ:
Նա կընտրի ինձ՝ տղամարդը, եթե… Իսկական տղամարդ լինի. հասուն պետք է լինի, տարիքի մասին չի խոսքը: Շատ կուզեմ՝ կյանք տեսած տղա լինի, թող լիքը աղջիկներ տեսած լինի, ժամանակ անցկացրած լինի, հասուն, որ եկել է, հասել այն պահը, երբ լրջորեն ցանկանում է ընտանիք կազմել: Կարևոր է նաև իմ աշխատանքը հարգելը, որովհետև հասկացել եմ, որ հասուն տղամարդ կողքին ունենալը շատ կարևոր բան է, այսինքն՝ խանդել, ինչ-որ բաներ չթողնել, մարդիկ նայեցին, վա՜յ, պետք է դուրս չգանք, քեզ նայում են, բարևում են. դրանք մանկական դրսևորումներ են, որոնք իմ նյարդերը չեն հերիքի ևս մեկ անգամ տանել: Այս պահին չեմ էլ փնտրում որևէ մեկին. դեռևս պատրաստ չեմ լուրջ հարաբերությունների:
Վերադարձա «Ֆուլ Հաուս», որովհետև… Ես կարծում եմ, որ սերիալը շատ լավ բան է, որովհետև դերասանը միշտ ֆորմայի մեջ է լինում, անընդհատ մարզվում է: Երբ դադարում է երկար ժամանակ նկարվել, հետո նորից նկարահանման հրապարակում է հայտնվում, դժվարանում է, այսինքն՝ դերասանը միշտ մարզավիճակում պետք է լինի, իսկ սերիալը հրաշալի հարթակ է: Իսկ «Ֆուլ Հաուս»-ում հասկացա, որ կերպարը նոր է, հետաքրքիր ասելիք կա, ես երբեք գումարի համար չեմ ուզում նկարվել, առաջնային չեմ մղում այն, բայց պետք է նոր ասելիքով ներկայանաս հանդիսատեսին: Ինձ հետաքրքրեց նաև ֆորմատը, ինչ կարող եմ անել ես, որ բոլորը չմտածեն մենակ՝ ես համար առաջին լացող, ծանր կերպարներ կերտող դերասանուհի եմ, ու վերջ. ո՛չ:
Հաջորդ ասելիքս… Շատ նպատակներ ունեմ: Ես երազանքներ երբեք չունեմ, չեմ ունեցել, բայց նպատակներս բազմաթիվ են, հետո մի օր որոշում եմ իրագործել ու հասնում եմ դրանց իրագործմանը:
Ոճաբան՝ Դիանա ՇատվերյանԴիմահարդար՝ Իզաբելլա ՊապարիձուՎարսահարդար՝ Անուշ Մելքոնյան Թի
Իսկ քաղաքացի՞… Ես բազմիցս եմ գնացել այն մտքով, որ էլ հետ չեմ գալու, բայց հասկացել եմ՝ կապ չունի՝ ինչ դժվարություն էլ այստեղ լինի, որքանով էլ հաճելի լինի կամ ոչ, որքան էլ տեսնում եմ մեր ժողովրդի սոցիալական բարդ վիճակը, հոգսերը, բայց ես գիտեմ մի բան, որ յուրաքանչյուր մարդ իրեն իր հայրենիքում է զգում ապահով: Երբ Մոսկվայում դուրս էի գալիս փողոց, առաջինը հենց մարդկանց սառնությունն էի զգում: Կարող է՝ մարդ ընկնի՝ ոչ մի ուշադրություն, իսկ հայի ջիգյար հասկացողությունը չկա ոչ մի տեղ: Ես շատ երևանամոլ եմ, բայց լավ չի, որովհետև պահ է գալիս, որ ուզում ես թողնես-գնաս, ու դա այնպես չի, որ հայտնի մարդկանց մոտ չի լինում կամ չի առաջանում այդ ցանկությունը. յուրաքանչյուր հայտնի մարդ հասարակ մարդ է, ունի իր այլ հետաքրքրություններն ու ապրելակերպը: Ես ուրախ եմ , որ այսպիսի ընտանիք ունեմ ու ընկերներ, որ երբեք չեմ կոտրվել ու, ավելին կասեմ, ես չեմ կոտրվելու երբեք:
Աստված իմ մեջ է… Իմ Աստված իմ խիղճն է. ինչքան ես իմ խիղճը մաքուր պահեմ, հանգիստ գլուխս բարձին դնեմ, կնշանակի՝ այդքան այդ օրը մաքուր եմ եղել: Ես միշտ ասում եմ, որ ճիշտ ու սխալ չկա, ամեն մարդ ինքն է իր ճիշտն ու սխալը որոշում. ես երբեք չեմ բարձրաձայնում՝ Աստվա՛ծ, Աստվա՛ծ. տեղին է պետք Նրա անունը տալ: Կարևորը, որ խիճս մաքուր լինի:
Անկեղծ եք ու նաև անկանխատեսելի… Ով անկեղծ է, միշտ հարվածներ է ստանում. իմ մոտ ևս այդպիսի էտապներ եղել են: Անկեղծությունն ամենակարևոր տարրն է մարդու մեջ. թե դիմացինի կողմից որքանով այն փոխադարձ կլինի, դա իր խնդրն է, և շփման արդյունքում դու կհասկանաս՝ միչև որքան անկեղծ լինել դիմացինիդ հետ: Բայց նաև անկանխատեսելի եմ, միայն մայրս է ինձ հասկանում, գիտի՝ հաջորդ քայլս ինչ է լինելու, ինչու այդ տոնով խոսեցի ու այդպես. ֆենոմենալ մայրական զգացողություն է, բայց լինում են դեպքեր, երբ լուրջ եմ խոսում կամ կատակում եմ՝ չեն տարբերում իմ լուրջն ու կատակը: Ինձ ճանաչողների համար երևի կանխատեսելի եմ: Ես նաև շատ համբերատար մարդ եմ, բայց Աստված չանի, որ բաժակը լցվի. շատ դժվար է լցվում այն, և շատերը օգտվում են դրանից, չնայած ես ինքս իմ վրա աշխատում եմ, որ հետո ցավ չգամ:
Հարաբերություններից այդ մեկը չափից կարևոր է… Էլի կասեմ՝ անկեղծությունը. կապ չունի՝ դու այդ պահին վատ կարծիք ես ասելու: Սիրում եմ ուղիղ խոսել, քաղցր սուտ չկա, ու իմ համար այն անընդունելի է:
Հասկացաք, որ նախկինը… Փորձում եմ իմ արած սխալները կամ սխալները հաջորդ անգամ չկրկնել. շատ կարևոր է այս քայլն ընկալելն ու հետևելը: Ես սիրում եմ ռիսկի դիմել միշտ. եթե այս պահին ցանկանամ մի բան անել, որը գիտեմ, որ անգամ խիստ ռիսկային է, ես կգնամ այդ քայլին, ես դա անում եմ պարտադիր, որ հետո չփոշմանեմ՝ ինչու չարեցի: Հիմա փորձում եմ ամեն ինչին չնայել վարդագույն ակնոցով, խնդրին ուղիղ նայել, սիրել այդ խնդիրն ու իրեն բաց թողնել: Ես սկսել եմ իմ մեջ ինձ չխաբել և լուծել պատճառները:
Քայլել է պետք առաջ… Ես հաջողակ մարդ եմ, ես ընդունում եմ այդ ամենը: Կան մարդիկ, որ ինձանից աշխատասեր են, բայց, ցավոք, որևէ նվաճման դեռ չեն հասել: Ես երբեք չեմ նստում ու մտածում, որ, վա՜յ, հիմա առաջարկներ չկան, գնամ այստեղ-այնտեղ. ես ապրում եմ այսօրվա օրով՝ մտածելով ապագայի մասին, ամեն ինչ ունեմ՝ խելք, ոտք, ձեռք, ծնողներ, ոչինչ չի պակասում երջանիկ ապրելու համար: Ասեմ, որ հիմա ընդունվել եմ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի կառավարման ֆակուլտետ: Նորմալ դասի եմ գնալու, սովորելու, պետք է մի օր պատրաստ լինել ամեն բանի. արվեստը լավ ոլորտ է, բայց մշտական չէ:
Ինքնաքննադատ եմ ու պահանջկոտ… Եթե ես չլինեմ իմ թերություններին առաջինը նայողը, ես կդառնամ ծիծաղի առարկա. Ինչպե՞ս կարելի է միշտ ասել՝ ես լավն եմ, այստեղ հրաշալի խաղացի և ինձանից առավել դերասանուհի չկա. չեմ սիրում նման պահվածք:
Փորձում եմ կերպարի ապրումները սինթեզել իմ սեփական փորձով… Ես հիմնականում համաձայնվում եմ մարմնավորել այն կերպարները, որոնք ինձ հետաքրքիր են. նոր բան կարող եմ սովորել այդ կերպարից, իսկ այդ կերպարը լիարժեք դարձնելու համար իմ կյանքից դնում եմ այդ կերպարի մեջ իմը, որը լիարժեք է դառնում այդ կերպ:
Նա կընտրի ինձ՝ տղամարդը, եթե… Իսկական տղամարդ լինի. հասուն պետք է լինի, տարիքի մասին չի խոսքը: Շատ կուզեմ՝ կյանք տեսած տղա լինի, թող լիքը աղջիկներ տեսած լինի, ժամանակ անցկացրած լինի, հասուն, որ եկել է, հասել այն պահը, երբ լրջորեն ցանկանում է ընտանիք կազմել: Կարևոր է նաև իմ աշխատանքը հարգելը, որովհետև հասկացել եմ, որ հասուն տղամարդ կողքին ունենալը շատ կարևոր բան է, այսինքն՝ խանդել, ինչ-որ բաներ չթողնել, մարդիկ նայեցին, վա՜յ, պետք է դուրս չգանք, քեզ նայում են, բարևում են. դրանք մանկական դրսևորումներ են, որոնք իմ նյարդերը չեն հերիքի ևս մեկ անգամ տանել: Այս պահին չեմ էլ փնտրում որևէ մեկին. դեռևս պատրաստ չեմ լուրջ հարաբերությունների:
Վերադարձա «Ֆուլ Հաուս», որովհետև… Ես կարծում եմ, որ սերիալը շատ լավ բան է, որովհետև դերասանը միշտ ֆորմայի մեջ է լինում, անընդհատ մարզվում է: Երբ դադարում է երկար ժամանակ նկարվել, հետո նորից նկարահանման հրապարակում է հայտնվում, դժվարանում է, այսինքն՝ դերասանը միշտ մարզավիճակում պետք է լինի, իսկ սերիալը հրաշալի հարթակ է: Իսկ «Ֆուլ Հաուս»-ում հասկացա, որ կերպարը նոր է, հետաքրքիր ասելիք կա, ես երբեք գումարի համար չեմ ուզում նկարվել, առաջնային չեմ մղում այն, բայց պետք է նոր ասելիքով ներկայանաս հանդիսատեսին: Ինձ հետաքրքրեց նաև ֆորմատը, ինչ կարող եմ անել ես, որ բոլորը չմտածեն մենակ՝ ես համար առաջին լացող, ծանր կերպարներ կերտող դերասանուհի եմ, ու վերջ. ո՛չ:
Հաջորդ ասելիքս… Շատ նպատակներ ունեմ: Ես երազանքներ երբեք չունեմ, չեմ ունեցել, բայց նպատակներս բազմաթիվ են, հետո մի օր որոշում եմ իրագործել ու հասնում եմ դրանց իրագործմանը:
Ոճաբան՝ Դիանա Շատվերյան
Դիմահարդար՝ Իզաբելլա Պապարիձու
Վարսահարդար՝ Անուշ Մելքոնյան Թի 
