Շիրակի լեռներից մինչեւ Կիլիմանջարո. էքստրիմի հայ սիրահարի հաջորդ «բարձունքը» կլինի Արարատը (ֆոտո)

Շիրակցի Գառնիկ Սեւոյանի համար էքստրեմալ սպորտաձեւն արդեն ապրելակերպ է դարձել. 90-ականներին մարզի բոլոր սարերն ու լեռները մագլցած Գառնիկն այսօր ակտիվ զբաղվում է  դայվինգով, սկայդայվինգով, պարագլայդինգով, հենգգլայդինգով:

«Էքստրիմով զբաղվելու համար կարեւորը ոչ միայն ցանկությունն ու ադրենալինի ծարավն են, այլեւ շատ կարեւոր է ֆիզիկական պատրաստվածությունը, որ այդ էքստրիմը վերջինը չլինի: Ռիսկը գնահատելու համար հենց ֆիզիկական պատրաստվածություն ու փորձ է հարկավոր: Մի կարեւոր բան էլ նշեմ՝ նման սպորտաձեւով պետք է զբաղվես ոչ թե շրջապատում ինքնահաստատվելու համար, այլ քեզ համար, եթե դու դա սիրում ես եւ դրանից առավելագույն հաճույք ես ստանում»,- պատմում է Գառնիկը:

Էքստրեմալ սպորտաձեւով զբաղվելն արկածային տուրիզմի տարբերակներից մեկն է. տարեցտարի ավելի շատ մարդիկ են ձգտում տեսնել ստորջրյա աշխարհի գեղեցկությունը, դահուկերով իջնել լեռան գագաթից եւ ցատկել պարաշյուտով։ Գառնիկի համար դժվար է առանձնացնել, թե հատկապես որ սպորտաձեւից է ինքն ամենաշատ ադրենալինը ստանում, այնուամենայնիվ նշում է՝ օդ ու ջուր. սկայդայվինգ, պարագլայդինգով, հենգգլայդինգ, դայվինգ դեպի օվկիանոսների եւ ծովերի խորքը:

«Հայաստանում վերջերս բավականին արագ սկսեց զարգանալ էքստրեմալ սպորտաձեւերը: Ցավոք, դեռ սպորտային սկայդայվինգ չունենք, սակայն ունենք պարապլան ու զինվորական պարաշյուտ, իսկ Սեւանում էլ դայվինգ կա»,- նշում է Գառնիկը:

Հայաստանի սոցիալական պայմանների պարագայում էքստրեմալ սպորտաձեւերով զբաղվելու համար բավականին գումար է հարկավոր, սակայն սա չի խանգարում Գառնիկին զբաղվել նմանատիպ սպորտաձեւերով: Ավելին, 2012թ. նա հնարավորություն է ունեցել անգլիական խմբի հետ բարձրանալ Աֆրիկայի ամենաբարձր լեռը՝ Կիլիմանջարոն, որի բարձրությունը Ուհուրո գագաթով 5895մ է: 2014թ.-ին Գառնիկը երկու երջանիկներից մեկն էր, որին հաջողվեց իջնել աշխարհի միակ ստորջրյա լաբորատորիան՝ մասնակցելով լեգենդար Ժակ Կուստոյի թոռան Mission 31-ին: 2015թ-ին շիրակցի երիտասարդը սուզվել է Էգեյան ծովում՝ իջնելով 34.5մ, ի դեպ սովորական դայվինգ թույլատրվում է առավելագույնը 18 մետր. «2008թ.-ից զբաղվում եմ դայվինգով: Այս տարիների ընթացքում տարբեր վայրերում փորձել եմ բանջի, պարագլայդինգ, աէրոդինամիկ խողովակ, բայց ոչ պրոֆեսիոնալ մակարդակով»:

Գառնիկը հույս ունի, որ առաջիկայում կբարձրանա Արարատ լեռը:

«Երբ մի անգամ զգում ես ադրենալինի հոսքը, դժվար է կանգնել ու հրաժարվել նորանոր զգացմունքներից»,- խոսքը եզրափակում է շիրակցի երիտասարդը: