Տեղի ունեցավ այն,ինչ պետք է տեղի ունենար
Блог
Արմեն Գրիգորյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Մեծ հաշվով տեղի ունեցավ այն ինչ պետք է տեղի ունենար: Սկսած Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի հռչակագրից երկրում սկսվեցին այլ պրոցեսներ, որոնց խորությունը առաջին հայացքից աննկատ էր, որին հաջորդեց ՀՀ Սահմանադրական փոփոխությունների շրջանը, այստեղ նույնպես կային նոր տեսակի ու որակի զարգացումներ: Համոզվելու համար կարելի է համադրել մի քանի տարի առաջվա տրամադրություններն ու քաղաքական ուղեգծերը այսօրվա հետ: Հարցը լավ կամ վատ լինելը չի, այլ այն, որ բացվել է աշխատանքային նոր ճակատ, տեղի է ունեցել դեպի լճացում տանող ճանապարհի վերանայում' ետքայլ:
Պետք է լավ հասկանալ, որ կարևորը Հայ մարդն է, իսկ մնացյալը ածանցյալ:
Այս շրջանում մշտապես միավորման ու համախմբան կոչ անողներից շատերը ստանձնեցին պառակտիչի դերը, պառակտիչների գործողությունները ակտիվացան, թե’ 100-րդ տարելիցի միջոցառումների, թե’ սահմանադրական փոփոխությունների ժամանակ: Այս մարդկանց մի մասին հասկանալ ու հասկացնել չստացվեց:
Դաշնակցությունը իր մեկ ու քառորդ դարում կուտակած փորձն ու գիտելիքները պետք է կիրառեր և դեռ շարունակի կիրառել Հայաստանի պաշտպանությանն ու պետականաշինությանը: Սա ծրագրային դրույթ է և միտված է ողնաշարի ձևավորմանը, որը առաջարկվել ՀՀ երեք նախագահներին: Այստեղ հարկ է հիշել լուսահոգի Հրայր Մարուխյանի կոչ-առաջարկը ուղղված Լևոն Տեր-Պետրոյանի գլխավորած իշխանություններին: Իսկ ի՞նչ արեցին, նրանք լսելու և քննարկելու փոխարեն, սկսեցին հարվածները, հարվածեցին և փորձեցին սպանել Հայ ժողովդի ազգային զարթոնքի ոգին:
Սահմանադրությանը միս ու արյուն տալ է պետք, եթե ձեռնարկվել է փոփոխություններ, ուրեմն պետք է դրանք իրականություն դառնան, հակառակ դեպքում կմնանք լինելիության սահմանին, թե’ որպես պետություն, թե’ որպես հասարակություն: Պետք է հասարակության կոմպետենտ շերտերին մասնակից դարձնել նաև ՀՀ Ընտրական Օրենսգրքի ձևավորմանը: Բա ի՞նչ եք ուզում, որ դա առանց մշակվելու և նոր վերահսկողական գործիքներ ներդրվելու, ուղղակի կարել ինչ որ մեկի հագո՞վ:
Այս ամենը քննադատել ոչինչ չառաջարկելով կնշանակի կանխամտածված կործանել այն ինչ կա հիմա: Իսկ եթե առաջարկը հայհոյախառը կոչերով զինված հեղափոխությունն է կամ քաղաքական դաշտում մնալ մինչև 2017 թվականի ԱԺ ընտրությունները' լուսանցքում չմնալու համար, դա արդեն չի տեղավորվում Դաշնակցության ծրագրերում, քանի որ չկա հասարակ քաղաքական հաշվարկ, ի՞նչ կտա դա Հայ ժողովրդին:
Այս ամենը համագործակցության փաստաթղթի ստորագրումից առաջ էր, իսկ դրանից հետո Դաշնակցությունը ստանձնեց իշխանության պատասխանատվություն ստորագրման պահից սկսած, պատասխանատվությունը վերաբերվում է բոլոր ոլորտներին:
Կապրենք կտեսնենք ու գնահատական կտանք, իսկ նորանշանակ դաշնակցական պաշտոնյաներին մաղթում եմ հաջողություններ և բեղմնավոր աշխատանք, ի շահ Հայ մարդու, մեր ժողովրդի և պետականության:
