Վերջին 25 տարում հայերենի գեղեցիկ բառերն ու բառակապակցությունները շարքից դուրս են եկել

Արշակ Զաքարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Զգացել ե՞ք որ բոլոր հայերեն գեղեցիկ ու բարի, լավն ու պայծառը բնորոշող ու հուսադրող բառերը «փչացրել են»:

Մարդ ուզում է ասել «առաջ» ենք գնալու մի տեսակ մտածում է սխալ չհասկանան էլ չեմ ասում «բարգավազելու մասին», «օրինյաց երկիր» ունենալու մասին հույսներս լրիվ կորցրեցինք «հայկական վերծնունդ»-ից հետո, «չենք դավաճանի» ասես միանգամից հակառըկը կմտածեն իսկ «հաղթելու ենք» ու «խաբելու ենք»-ի միջև տարբերություն տեսնող էլ չի մնացել, « միասին » բառը նշանակում է սկսել պառակտել, «ճակատ»-ը շատերի մոտ հետույքի պատկեր է ստացել, «միասնական ճակատ» արտահայտությունը համապատասխանաբար նշանակում է պառակտող պարապ հետույքներ, «փրկությունը» միայն խորտակվելու միջոցով ենք պատկերացնում, տնավեր լինել հեռանալ է նշանակում «վերելքը» նշանակում է ինչ որ մեկին դնել մեր գլխին որ բարձրանա, «արժեք» բառը բառը կորցրել է իր ոչ դրամային նշանակությունը, «մշակույթը» ասոսացվում է բարձր կրունկներով անորոշ մի զանգվածի հետ, «կրթված լինելը» ֆեյսբուքի բոլոր ֆունկցիաներին ծանոթ լինելու հետ, «աստղը» անտաղանդություն է նշանակում, «հերոսություն» բառը ինչ աստիճանի է ցածրացվել որ հանցագործությունից էլ արժեզուրկ է դարձել վ հենց հանցագործությունն է այսօր համարվում «հերոսություն», և այսպես կարելի է թվարկել վերջին 25 տարում շարքից հանված բոլոր գեղեցիկ ու պայծառ բառերն ու բառակապակցությունները... «արդարադատություն» ))))))))))))