Նազենին, Սոֆին, Հասմիկը, Արսենը եւ շատ ուրիշներ՝ Ավետ Բարսեղյանի «լռության» երեկոյին (ֆոտո)

Style.news.am-ը գրում է.

Մարտի 22-ին Գոյ թատրոնում կայացավ սիրված հաղորդավար, բազում երգերի հեղինակ Ավետ Բարսեղյանի լռության զրույցը, որը պարբերաբար ընդատվում էր հանդիսատեսի ծափողջյուններով: Նախքան բեմ բարձրանալը NEWS.am STYLE-ի հետ զրույցում Ավետը նշեց, որ շատ հուզված է.

«Ինչպես նոյեմբերի 17-ին, երբ ամբողջ օրգանիզմս խառնվել էր իրար, այնպես էլ հիմա նույն զգացողություններն եմ ապրում: Բեմելից առաջ անհանգստություն միշտ էլ կա: Քանի որ ինքը էստրադա չի, մարզահամերգային համալիր չի: Այն ընդամենը 90-100 հոգանոց մի դահլիճ  է, որտեղ դու մերկ ես քո տեսքով, մտքով, քո սրտով»,- ասաց Ավետը:

Վերջինս ներկաններին ներկայացրեց իր գրած ռուսերեն եւ հայերեն ստեղծագործությունները, որոնք կյանքի, սիրո, գոյության եւ մահվան մասին էին: Ավետին ունկնդրելու էին եկել Նազենի Հովհաննիսյանը, Սոֆի Մխեյանը, Արսեն Գրիգորյանը, Հասմիկ Կարապետյանը, Սյուզան Մարգարյանը եւ շատ ու շատ ընկերներ, հարազատներ, որոնք մեծ բավականությամբ եւ տպավորությամբ հեռացան դահլիճից:

Ավետն իր ստեղծագործությունները գրելիս ինչ-որ բանից չի ոգեշնչվում: Նրա խսքով՝ «Ոգեշնչման աղբյուր որպես այդպիսին չկա, այն ինչ կատարվում է օրվա ընթացքում հոգու արթնացումներ են, որոնք դառնում են խոսք, հետո՝ բանաստեղծություն»:

Երեկոյի ընթացքում նաեւ լսեցինք Ավետի հեղինակած մի քանի երգեր, որնք խորիմաստ էին եւ բազմաբովանդակ: Այդ պահերին Ավետը կարծես եւս մեկ անգամ զգար այն ակնթարթները, որ գրելու ընթացքում է ապրել: Սոնա Ռուբենյանի «Մայրիկ» երգի ժամանակ նա մերթ ժպտում էր, մերթ խորհում:

«Ես այսօր եւս մեկ անգամ ապշեցի, թե ինչպես մարդ կարող է այդքան ինքն իրեն քննել եւ բացառիկ բյուրեղային տեսքով բանաստեղծական լավագույն քանդակով մերկայացնել կյանքի, ճշմարտության, հավատքի, իր անձի, սիրո մասին բոլոր հնարավոր գոյություն ունեցող տեսությունները: Իմ մեջ մի արտահայտություն առաջացավ Ավետի այդ բանաստեղծական պոռթկումից հետո՝ հոգին անսպառ է բոլորս գիտենք, եւ Ավետի հոգին այնքան անսպառ է, որ հնարավոր չի նրան պարփակել որեւէ մասնագիտության, ոճի կամ երեկոյի մեջ: Սա ընդամենը մի փոքր կտորն է, որ նա մեզ բարեհամբույր կերպով հրամցրեց: Բայց ես պատկերացնում եմ ինչքան թերթելու կարդալու, լսելու, ճանաչելու, հոտոտելու, ինչքան գույն կա, որ դեռ հայտնաբերված չէ: Այն գիրքը, որը Ավետն է, ես կկարդամ միշտ սիրով, նորովի եւ զրոյից: Նա կարողանում է անշունչ առարկային հոգի տալ: Ես երբ նրա մասին խոսշում եմ, մարդկանց թվում է՝ չափազանցում եմ, բայց դա այդպես չի: Ընդհակառակը ես նրա մասին այն մի փոքր մասն եմ արտահայտում՝ իմանալով նրա տեսակի մեծությունն ու համեստությունը»,- ասել է Նազենին:

Երգչուհի Հասմիկ Կարապետյանը նույնպես մեզ հետ զրույցում կիսեց իր տպավորություններով. «Ես այն երջանիկ ընկերներից մեկն եմ, որ ինձ համար նա ընթերցել է իր գրած ստեղծագործությունները, որոնք միայն գրված են եղել թղթի վրա եւ ոչ մեկը չի լսել: Ես շատ ուրախ եմ, որ քիչ թե շատ իր այդ գողտրիկ անկյանը ծանոթ եմ: Երգարվեստի առումով շատ ու շատ համագործակցություններ ունենք, որոնք սիրվել են: Շատ եմ սիրում Ավետի «Իմ լռություն» ստեղծագործությունը, որը գրվել է Անի Քրիստի համար: «Իմ լռությունը» ինձ համար պարզապես երգ չէ: Այն ստեղծագործություն է, որի ամեն տողը ճիշտ է բոլոր ժամանակներում, որոնք արդիական են միշտ: Ավետն ինքնին շատ տարբերվող եւ գունավոր է»:

Իսկ Արսեն Գրիգորյանը նշեց. «Ավետն իմ արվետի մի մասնիկն է: Իմ երգերի մեծ մասը նա է գրել: Կարող եմ ասել, որ  մենք մեր երգերի մեջ մի մարդ ենք: Շատ եմ սիրում նրա մտքերը խենթությունները եւ ուզում եմ, որ երբեք նրա մուսան չպակասի: Չկա այնպիսի ստեղծագործություն, որ կառանձնացնեմ: Նրա գրած բոլոր խոսքերն էլ շատ եմ սիրում»:

Մելինե Տոնոյան