Ներողություն խնդրելու տեղ ունենք մեր այդ երիտասարդ հայրենակիցներից
Արմեն Հակոբյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
«...Մեր զինվորներին՝ զոհվածներին ու վիրավորվածներին, այժմ էլ դիրքում կանգնած, պատերազմական դաժանությունների միջով անցած ու միանգամից առնականացած երիտասարդ տղամարդկանց ինչպես էլ պատվենք, էլի քիչ կթվա: Այնպես որ, մեզ մնում է լուռ գլուխ խոնարհել նրանց առաջ, ում «էրեխեք» ենք ասում: Այնպես որ, մենք կարող ենք ուզողներին ու հատկապե՛ս չուզողներին գլուխներս բարձր նայել:
Հա, բայց նաև ներողություն խնդրելու տեղ ունենք մեր այդ երիտասարդ հայրենակիցներից, որովհետև մենք իրենց համար մի կարգին ու ինչպես ասվում է՝ երջանիկ մանկություն էլ չենք ապահովել: Հակառակը, դեռ մի բան էլ՝ պարտքեր է, որ վերցրել ենք, թողնելով իրենց ու իրենց հաջորդ սերնդի ջահել ուսերին:
Ներողություն խնդրելու տեղ ունենք, որ մեր այդ հայրենակիցների համար բարձրակարգ կրթություն ստանալու լիարժեք հնարավորություններ չենք ստեղծել:
Ներողություն խնդրելու տեղ շատ ունենք...
Կարևորը, որ մեր սխալները իսկապես հասկանանք ու գոնե իրենց չխանգարենք՝ ուղղել այդ սխալները:
Ներողություն խնդրելու տեղ ունենք, որովհետև զանազան առիթներով, տրտնջացել ենք ու ընդհանրացրել, թե՝ «հիմիկվա ջահելներն էն չեն»: Մինչդեռ, ցանկացած սերունդ ունի իր որակյալ ու անորակ ներկայացուցիչները: Մենք այնտեղ անք շահել, որ այսօր՝ կյանքի ու մահվան եզրագծում, պետության ու ժողովրդի պաշտպանության առաջին դիրքերում մեր նոր սերնդի որակյալ ներկայացուցիչներն են կանգնած:
Դեռ շատերը առիթ կունենան ավելի հիմնավոր ու բազմակողմանի անդրադառնալու այս ամենին, ինչը հիմա ֆենոմեն կամ նման մի բան են համարում 18-25 տարեկան մեր ռազմիկների այս հերոսական դրսևորումը: Չգիտեմ, թե ով ինչ կասի, բայց ինքս այն զգացողությունն ունեմ, որ սա ցանկալի արդյունքն է արդեն 25 տարի անխափան անկախ պետականություն ունենալու:
Ընդամենը քառորդ դար: Քսանհինգ ծանր ու հիմնականում բազմազան փորձություններով ուղեկցված տարիներ, որոնց ընթացքում արդեն մի ընդգրկուն սերունդ է հասակ առել: Եթե կուզեք՝ անկախության սերունդը: Ու այդ սերնդի սիրտն ու գիտակցությունը զերծ են այլևայլ ժանգոտ վախերից: Հակառակը՝ տիրոջ ընկալումն ու վարմունքն ունեն:
Ընդամենը 25 տարի վերականգնված անկախություն ու նման զորե՛ղ, լուսավոր սերունդ: Դուք հաստատ ավելի լավն եք, քան մենք էինք: Դուք հաստատ ավելիին եք հասնելու, քան՝ մենք կարողացանք: Դուք հաստատ ավելի լավ եք նորոգելու ու շեն եք պահելու Թորգոմա տունը»:
