Ծիրանի կորիզը՝ քաղցկեղի դե՞մ

Դեռ 1950-ականներին հայտնի կենսաքիմիկոս Էռնեստ Քրեբսը փորձում էր պարզել, թե ինչ են իրենցից ներկայացնում քաղցկեղի բջիջները, ու ինչպես է հնարավոր բուժել դրանք:

Քրեբսը պնդում էր, որ քաղցկեղն առաջանում է թույլ նյութափոխանակության և վատ սննդակարգի պատճառով: Կենսաքիմիկոսը սկսել էր ուսումնասիրել հյուսիսային Պակիստանի մերձակայքում ապրող Հունզաս ցեղի ապրելակերպն ու սովորույթները և պարզել էր, որ այդ ցեղի բնակիչների մեծ մասը՝ թե՛ ֆիզիկապես, թե՛ հոգեպես, շատ առողջ էր:

Ավելին, նա պնդում էր, որ այս ցեղի բնակիչներն ապրում էին 135 և ավելի տարի:

Քիմիկոսը նշում է, որ այս մարդիկ հսկայական քանակությամբ ծիրանի կորիզ էին ուտում:

Քրեբսը սկսել էր ուսումնասիրել ծիրանի կորիզն ու պարզել էր, որ դրա բաղադրության մեջ մտնում է ամիգդալին տարրը, որն ի վիճակի է փոքրացնել խոցերը:

Ամիգդալին տարրը կարելի է գտնել 1200 ուտելի բույսերի բաղադրության մեջ, սակայն հենց ծիրանի կորիզն է, որ իր բաղադրության մեջ հսկայական քանակությամբ ամիգդալին է պարունակում:

Ամիգդալինն իր կազմությամբ նման է B վիտամինային կոմպլեքսին, այդ իսկ պատճառով Քրեբսն այն կոչել է վիտամին B17:

Ավելին, ծիրանի կորիզի բաղադրության մեջ առկա ամիգդալինը 4 հզոր տարրեր է պարունակում, որոնցից երկուսը բենզալդեհիդն ու ցիանիդն են:

Ցիանիդը չափազանց արդյունավետ է կրծքագեղձի քաղցկեղի դեպքում:

Ցիանիդ կարելի է գտնել նաև նշի, կորեկի, սպանախի բաղադրությունների մեջ: Սակայն ծիրանի կորիզի մեջ այս տարրն առավել շատ է, քան մնացած՝ վերը նշված մթերքներում:

Այնպես որ, մանկուց մեզ հասած ծիրանի կորիզն ուտելու սովորությունը դրական է: Այն ոչ միայն համեղ է, այլև՝ չափազանց օգտակար: Ծիրանի կորիզ կարող եք ուտել թեկուզ ամեն օր: