Հասկացեք վերջապես, պատերազմը չի ավարտվել
Մենք միավորվում ենք մեզ համար ամենաօրհասական պահին, անգամ եղել են դեպքեր, որ այդ միավորվելն այլևս չի փրկել իրավիճակը: Հիմա, երբ մի փոքր իրավիճակը հանդարտվել է սահմանին ու երբեք վստահ չես թե հաջորդ վարկյանին ինչ կլինի, նորից սկսել են իրար միս ուտել կռված, կռիվ տեսած, կռիվ հաղթած տղերքը՝ գեներալից սկսած, շարքայինից վերջացրած, քաղաքական դաշտում սկսել են իրար վրա թուղթ մրոտել, փողով իրար դեմ գրել տալ... Հայեր, ախր մենք տենց պառակտվելու իրավունք չունենք: Կարանք ճիշտը ճպպցնենք, ասենք, հետևողական լինենք արդարության հաստատման համար, բայց նեղ անձնական հարցերը լուծելու համար ազգին իրար դեմ հանելը, պառակտելը անբարոյականություն է: Հասկացեք վերջապես, պատերազմը չի ավարտվել մեր Հայրենիքում թուրքը երբեք չի հանդարտվի, քանի անգամ կուզեն հանդիպեն մեծամեծները, քանի անգամ կուզեն գերտերությունները հայտարարություններ տարածեն, միևնույն է ազերի-թուրքը սահմանին կրակում է... Կրակում է մեր ԶԻՆՎՈՐԻ, աշխատավոր գյուղացու, հովվի վրա... Կրակով չի բավարավում, նա դիմում է այնպիսի քայլերի, որը կոչվում է լայնածավալ կայծակնային պատերազմ: Հավատացած եղեք, Ադրբեջանի կողմից սկսված ապրիլյան պատերազմն ընդամենը ստուգողական կրակոցներ էին, դրանք ծիծեռնակներն էին, նա ինդիկատորի պես փորձեց մեզ ստուգել... Մեզ համախմբում է պետք, մեզ պառակտում ու բամբասանք պետք չէ, մեզ իշխանամոլություն ու ընդդիմամոլություն պետք չէ, մեզ Հայոց Բանակի Հզորացում է պետք... Այն բանակի, որն հանդիսանում է պատերազմի հաղթական դռան բանալին, որով մենք ընդմիշտ կարող ենք կողպել պատերազմի դուռը...
