Մինչև ե՞րբ ենք նամակներ կարդալու

Ալիսա Մանուկյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Սասնա ծռերի հանձնվելուց հետո, սպասելի էր, որ գործընթացը համեմատաբար պասիվանալու է: Ճիշտ է՝ մինչև այսօր Ազատության հրապարակում անցկացվում են հավաքներ, սակայն ակնհայտ է, որ ցուցարարների թիվը գնալով նվազում է:

Հանձնվելուց հետո ենթադրվում էր, որ պայքարը քաղաքական ֆրոնտում Սասնա ծռերի աջակիցները կփորձեն թեժ պահել կամ, ինչու՞ ոչ, այդ օրերին պայքարի կիզակետում հայտնված «խիզախ» քաղաքական գործիչների կողմից կհնչեն որոշակի ծրագրային առաջարկներ:

Ի՞նչ ենք մենք այսօր տեսնում: Այնպիսի պավորություն է կարծես քաղաքական դեմքերն ընտրել են նամակային պայքարի տակտիկան: Նիկոլ Փաշինյանը արդարանում է Սեֆիլյանի առաջ, Ժիրայրը նամակ է ուղղում Նիկոլին, որից հետո նորից Նիկոլը նամակ է գրում Սեֆիլյանին, վերջինս հակադարձում է և այսպես արդեն մի քանի օր և թե որքան նամակագրությունը կշարունակվի գիտեն միայն Փաշինյանն ու Սեֆիլյանը:

Կարծում եմ, սա պայքարի շարունակման ամենալավ միջոցը չէր: Սեֆիլյանն ու Փաշինյանը կարող են բավականին երկար միմյանց հետ բանավիճել այս թեմայով, երկուսն էլ դրա պոտենցիալը ունեն: Բայց մինչև ե՞րբ ենք լրահոսում ՊՊԾ գնդի թեմայով Ժիրայրի ու Նիկոլի փոխքննադատական գրառումները կարդալու: Ես ավելի շատ հակված եմ կարծել, որ վերջիններս փորձում են ոչ թե բացվել հանրության առաջ, այլ զբաղված են մեկը մյուսին մրոտելու գործընթացով: Այս պայքարում կհաղթի նա, ով «կհիշի» ավելի շատ մանրամասներ այդ օրերից:

Հ.Գ. Փոխանակ շարժումը շարունակեն որոշակի ծրագրեր ու ճանապարհային քարտեզներ առաջարկեն, քաղաքական գործինչերը զբաղված են սեփական անունները մաքրելու գործընթացով