Էջմիածնում հորիզոնները խախաղ չեն, իսկ ոստիկանությունը գործում է «դեպքից հինգ րոպե անց» տրամաբանությամբ

Թվում է, թե ոստիկանությունը պետք է որ հանցակազմ պարունակող գործողությունների սիրահարներից մեկ քայլ առաջ տրամաբանությամբ գործեր, բայց պարզվում է, որ դա հիմնականում այնդպես չէ: Քննիչները, դատախազները և իրավապահ համակարգի մյուս բոլոր անդամները սկսում են գործի անցնել, երբ արդեն դեպքը տեղի ունեցած և վերջացած է լինում, իսկ դրանից առաջ բոլորը լուռ են, համերաշխ ու երջանիկ:

Թվում է նաև, որ իրավապահ համակարգը պետք է նաև իմանա, թե ազգաբնակչության որ խավն ինչպիսի զենք-զինամթերքի սիրահար է և ում ձեռքին ինչ տիպի զենք կա: Բայց արի ու տես, որ դրան էլ կարծես պատշաճ ուշադրություն չի դարձվում մինչև այն պահը, երբ այդ զենքը սկսում է կրակել: Սա մի տեսակ դարձել է նորմալ աշխատանքային գործելաոճ, բայց հասարակության անվտանգությունը պատշաճ ապահովելու համար սա ամենևին էլ բավարար չէ:

Առաջիկա օրերին Հայաստանի շատ համայնքներում ՏԻՄ ընտրություններ են տեղի ունենալու, իսկ մամուլում դեռևս օրեր առաջ արդեն ահազանգեր հնչեցվել ու հնչեցվում են, թե նախընտրական քարոզարշավի շրջանակներում որ վայրում ինչ աստիճանի թեժությամբ են իրադարձությունները զարգանում: Բայց, տպավորությունն այնպիսին է, թե ոստիկանությունն այս ամենի մասին իմանալով հանդերձ՝ այնքան էլ չի շտապում թեկնածուների, նրանց նախընտրական քարոզարշավի կազմակերպիչների ու մասնակիցների անվտանգության մասին հոգ տանել, հավանաբար մտածելով, թե փոքր քաղաքներ ու գյուղեր են ու կարիք չկա մտնել մատի ու մատանու արանքը, մարդիկ են մի օր կկռվեն, մյուս օրը կբարիշեն:

Հեռու ենք այն մտքից, որ ոստիկանությունը ցանկության դեպքում չէր կարողանա օպերատիվ տվյալներ ունենալ ՏԻՄ ընտրությունների մասնակից թեկնածուների, կամ թեկնածուների համախոհների վարքագծի ու դրանց դրսևորման մասին, բայց արի ու տես, որ իրավապահ համակարգը հանգիստ նստած սպասում է, մինչև որ մարդիկ իրար վրա կրակեն, իրար հետ բախվեն, հետո նոր միայն միջամտեն:

Սակայն մեկ քայլ առաջ տրամաբանությամբ գործելու դեպքում պետք է, որ ոստիկանությունը կարողանար նախականխել իրար վրա կրակողների գործողություններն էլ, նման ձգումներ ունեցողների ցանկություններն էլ: Իսկ հիմա դեռևս շարունակում ենք շարժվել հին ու բարի մոտեցումներով, ինչ-որ տեղ նաև նպաստելով, որ փոքր համայնքներում բուն դրած զոռբայությունը նույն ձևով էլ շարունակվի:

Այդպես եղավ նաև երեկ, երբ Էջմիածնի մի թեկնածուի համախոհները կրակեցին մյուս թեկնածուի մեքենայի ուղղությամբ և երջանիկ պատահականությամբ թեև գնդակը չդիպչեց հակառակորդ թեկնածուին, բայց, այնուամենայնիվ, երկու խմբերի բախումից խուսափել չեղավ: Ամենայն հավանականությամբ դրա հետևանքով այս պահին արդեն ավելի են թեժացել նախընտրական կրքերը, որից էլ կրկին ահ ու սարսափի մեջ են հատնվել քաղաքի բնակիչները:

Եվ այսպիսի մթնոլորտում վաղը, երբ քաղաքում տեղի ուենան ընտրություններ, ոչ մի երաշխիք չկա, որ թեկնածուների մի խումբը մյուսի հետ նորից չի բախվի, իրար վրա չեն կրակի ու նույնիսկ մարդիկ չեն զոհվի: Սա տեսականորեն, բայց գործնականում կարծես թե ամեն ինչ նույնն է՝ իրավապահները նստած սպասում են, հասարակությունն էլ չգիտի, թե ինչ անի ու ինչպես իր ավտնագությունը պաշտպանի:

Հիմա պարզ է չէ՞, թե ինչու է այդքան անհրաժեշտ, որ բոլորի՝ թե՛ թեկնածուների և թե՛ հասարակության անվտանգության երաշխիքների ապահովում իրականացվի, բայց, դատելով ուժայինների քայլերից, այս պահին միայն կարող ենք փաստել, որ նրանք առանձնապես չեն շտապում կանխարգելիչ գործողություններ ձեռնարկել, փոխարենը կազմ ու պատրաստ սպասում են, որ դեպքից հինգ րոպե անց ողջ կազմով և հմայքով արագ ներկայանան նշված դեպքի վայր ու սկսեն իրենց պրոֆեսիոնալիզմը ցույց տալ:

Արմինե Գիրգորյան