Ռուզան Տոնոյան. Վանոն լավ առիթները միշտ գեղեցիկ տոնի էր վերածում. «Փաստ»
Ռուզան Տոնոյան. Վանոն լավ առիթները միշտ գեղեցիկ տոնի էր վերածում. «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Զրուցեցինք Ռուզան Տոնոյանի հետ, ամուսնու` Վանո Սիրադեղյանի 70–ամյակի առիթով
– Ռուզան, ինչպե՞ս նշեցիք Վանոյի ծննդյան 70–ամյակը:
– Նորմալ (հուզվում է): Սովորական, ինչպես նշում ենք վերջին տասնվեց տարում` իր բացակայությամբ:
– Ովքե՞ր էիք...
– Մենք, հարազատների նեղ շրջանով:
– Իսկ երբ Վանոն այստեղ էր, ինչպե՞ս էիք նշում:
– Օ՜, յոթ օր, յոթ գիշեր: Եվ գիտե՞ս ինչու: Անձնագրում Վանոյի ծննդյան օրվա դիմաց գրված է նոյեմբերի 13: Ինքն ու իր քույր Անիկը երկվորյակներ են, Անիկի անձնագրում նշված է նոյեմբերի 20: Վանոյի մայրը միշտ ամսի 20–ին էր շնորհավորում: Ասում էր` քո անձնագրում սխալ է գրված: Դե, մենք էլ նոյեմբերի 13–20–ը նշում էինք:
– Իր ծննդյան օրը քեզ, Խաչիկին նվեր գնո՞ւմ էր:
– Միշտ: Ինքը լավ առիթները միշտ գեղեցիկ տոնի էր վերածում:
– Հավատու՞մ ես, որ առաջիկայում Վանոն կվերադառնա:
Երկար լռում է, հուզվում: Ու թախծի միջից մեղմ ժպտում է: Հավատում է:
– Խաչիկն ինչպե՞ս է հիշում հորը: Շատ հարցե՞ր է տալիս:
– Չէ, իր ներսում պահում է: Իր համար դա փակ թեմա է, իր խիստ անձնականը:
– Վերջերս ստորագրահավաք էին կազմակերպել` Վանո Սիրադեղյանին հայրենիք վերադարձնելու խնդրանք–պահանջով: Ինչպե՞ս ես վերաբերվում նման նախաձեռնություններին:
– Մարդիկ իրենց կարծիքը, տեսակետը, մտահոգությունն արտահայտելու իրավունք ունեն: Չեմ ցանկանում մեկնաբանել:
– Ռուզան, ի՞նչ ես կարծում, հայրենիքից բացակա տարիներին ու հիմա, Վանո Սիրադեղյան գրողը քանի՞ գիրք է գրել: Կամ` գրո՞ւմ է:
– Իսկ դու ի՞նչ ես կարծում, գրո՞ւմ է:
– Չի կարող չգրել:
– Իր համար շատ, շատ դժվար է, կարծում եմ` գրում է: Չէ՛, հաստատ գրում է: Ինչ–որ պատառիկներ կարդացել եմ: Այդ հարցին ինքն ավելի լավ կպատասխանի:
– Դե, Վանոյի տեղն ասա, գնամ` հարցնեմ:
Ժպտում է, թախծոտ ժպտում է:
Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
