Ժամանակակից կինոդիվան պարտավոր չէ օրը 24 ժամ նրբազգաց ու էլեգանտ լինել, իսկ էկրանին կարող է հայտնվել ցանկացած կերպարում. շոկային, սկանդալային, էպատաժային։ Հենց այս բնորոշումներն էին հնչում Նիկոլ Քիդմանի հացեին՝ «Թերթ ցրողը» ֆիլմի պրեմիերայից հետո, որտեղ գեղեցիկ ավստրալուհին խաղացել էր սեքսապիլ Շարլոտտայի դերը, ով սիրահարվել էր մահվան դատապարտված «մտահոգված» մի կալանավորի, ում խաղում էր Ջոն Կյուսակը։
«Ռեժիսոր Լի Դենիելսի մոտ կպչուն միտք կար՝ ինձ հետևից նկարելու։ Թվում էր, թե իմ թիկունքը գրավում է նրա բոլոր մտքերը։ Նրա հետ շատ զվարճալի էր և հարմարավետ, իսկ ես ոչ մի ամոթ չէի զգում՝ հետագայում սկանդալային կնքված, միզելու, կամ էլ «ոչկոնտակտային» սեքսի տեսարաններում։ Թե ինչո՞ւ են ձայնները գլուխները գցել։ ես որ ոչ մի շոկային բան չեմ տեսնում նման ակտերի մեջ», – անկեղծացել է Նիկոլը։
Ջոն Կյուսակի հերոսի հետ անկեղծ տեսարանը, որտեղ կոպիտ սեքսը շատ մոտ է բռնաբարությանը, ամենևին չէր վախեցրել դրասանուհուն։ «Մենք այն նկարահանել ենք ամենաառաջին օրը։ Ես շատ է վախենում Նիկոլին ցավ պատճառելուց։ Դա իրոք կոպիտ էր, հավատացեք», – պատմել է Կյուսակը։ Երբ ռեժիսորն առաջին անգամ էր մոտեցել տաքացած Քիդմանին ու հարցրել էր, թե ինչպես է իրենց զգում, հո չի՞ վնասվել, նա պարզապես անտեսել էր ռեժիսորին ու շտապել էր վերադառնալ աշխատանքին։ «Հաջորդ օրը Նկոլը եկել էր նկարահանումներին բազմաթիվ կապտուկներով՝ հատկապես ոտքերի վրա ու ես ստիպված էի այդ խենթ կնոջը քարշ տալ դիմահարդարների մոտ»։
Կիրա Նայթլի, «Վտանգավոր մեթոդ», 2011 թվական
«Վտանգավոր մեթոդ» ֆիմի հիմքում ընկած է սկանդալային «Խոսքով բուժում» պյեսը, որի հեղինակ Քրիստոֆեր Հեմփթոնը դարձավ նաև ֆիլմի սցենարի հեղինակը։ Ֆիլմում ի սկզբանե Ֆրեյդի կողմնակից, իսկ հետո հակառակորդ դարձած Կարլ Յունգի սիրուհու դերը խաղում է բրիտանացի դերասանուհի Քրիա Նայթլին։ Յունգի հետ հարաբերությունները, հիթերիայով տառապող Նայթլիի հերոսուհու համար դարձան քողարկված մազոխիզմն ազատելու հնարավորություն։ Օրինակ, շոկային տեսարաններից մեկում մենք տեսնում ենք, թե ինչպես է Յունքը գոտիով հարվածում հաճույքից ու ցավից տնքացող Նայթլիի մերկ հետույքին։
«Ֆիլմում դրվագներ կային, որոնք ինձ շատ անհանգստացնում էին։ Ինչ որ մի պահ ես անգամ մտածում էի դերից հրաժարվելու մասին, քանի որ վստահ չէի, որ պատրաստ եմ գնալ դրան, առավել ևս՝ համացանցի դարաշջանում, սակայն Դեվիդ Կոննենբերգը շատ էր ցանկանում, որպեսզի Սաբինայի դերը հենց ես կատարեի և նա ասաց, որ եթե ինձ դուր չեն գալիս այդ տեսարանները, կարելի է առանց դրանց էլ ֆիլմը ստեղծել։ Ու ես մտածեցի. «Պետք չէ անել դա, ես կդիմանամ», որովհետև օրինակ մտրակահարման տեսարանն իրոք շատ կարևոր էր ֆիլմի համար։ Իհարկե, այքան էլ հաճելի չէր նկարահանվել դրանում, բայց նապքան նկարահանումները ես ու Մայքլ Ֆասսբենդերը մի լավ խմեցինք և ամեն ինչ շատ արագ ստացվեց, իսկ նկարահանումներից հետո մենք իսկական ընկերներ մնացինք», – անկեղծանում է Նայթլին։
Շերոն Սթոուն, «Հիմնական բնազդ», 1992 թվական
1992 թվականին էկրաններին հատնվեց «Հիմնական բնազդ» ֆիլմը, որի շնորհիվ «Ճակատագրական կին» հասկացողությունը հատուկ իմաստ ստացավ։ Վարձույթի էրոտիկ հիթը պատմում է ոստիկանի ու գլխավոր կասկածյալի վտանգավոև կապի մասին։ Շերոն Սթոունի ու Մայքլ Դուգլասի մասնակցությամբ այս ֆիլմը հագեցած է էրոտիկ տեսարաններով, բայց պատմության մեջ մտել է հատկապես այն դրվագը, որտեղ Ծերոնի հերոսուհուն հարցաքննում են։
Լարվածությունն հասնում է իր գագաթնակետին, երբ Շերոնը ինչ որ պահ մի ոտքը մյուսին է գցում՝ ցուցադրելով ներքնազգեստի բացակայությունը։ Հետագայում պարզվեց, որ այդ տեսարանը նկարահանվել էր առանց դերասանուհու համաձայնության։ Ռեժիսոր Փոլ Վերհովենը խնդրել էր դերասանուհուն հանել անդրավարտիքը՝ բացատրելով, որ դրանք շատ տեսանելի կլինեն։ Սթոունը համաձայնվել էր, բայց նա պատկերացնել անգամ չէր կարող, որ նրա ինտիմ մասերը խոշոր պլանով են նկարելու։ Վերջնական տարբերակը նա տեսել էր միայն ֆիմլի մոնտաժված տարբերակը դիտելիս և ասում են, որ պարզապես կատաղել էր։
Այնուամենայնիվ հենց այս դերը Շերոն Ստոունին դարձրեց Հոլիվուդի 90-ականների գլխավոր սեքս սիմվոլ։ Դժվար է նկարագրել այն ռեզոնանսը, որը առաջացրեց ֆիլմը ամերիկյան ու համաշխարհային վարձույթում։ Հիշեցնենք, որ ֆիլմի նկարահանման պահին Շերոնն արդեն 34 տարեկան էր, բայց անգամ հիմա, երբ տարիներ են անցել ֆիլմի թողարկումից, նրա անունն առաջին հերթին «Հիմնական բանազդի» հետ են ասոցացնում։
Մարիա Շնայդեր, «Վերջին տանգոն Փարիզում», 1972 թվական
20-ամյա Մարիա Շնայդերին միջազգային ճանաչում վբերեց Բերնարդո Բերտոլուչիի «Վերջին տանգոն Փարիզում» ֆիլմը։ Ֆիլմում նրա զուգընկերը հռչակավոր ֆրանսիացի Մարլոն Բրանդոն էր ու դերասանների միջև այնքան պինդ ընկերություն ստեղծվեց, որ այն գոյատևեցի մինչև Բրանդոյի մահը՝ 2004 թվականին։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսներն են ծերացող բինեսմեն Փոլն ու երիտասարդ Ժաննան։ Նրանք չգիտեին միմյանց անունները և պատահաբար հանդիպում են դատարկ վարձու բնակարանում, որտեղ անսպասելիորեն գրկախառնվում են։ Փոլի կինը մահացած է լինում, իսկ Ժաննան պետք է ամուսնանա մեկ-երկու շաբաթից։
Ֆիլմի ամենահայտնի տեսարանը ծայրաստիճան անկեղծ դրվագն է, որտեղ Բրանդոյի հերոսն օգտագործում է կարագ՝ լուբրիկանտի տեղ։ Այդ տեսարանն ի սկզբանե սցենարում չկար ու ինչպես Շնայդերն էր պատմում, այն դեռ երկար տարիներ հետապնդել էր իրեն։ «Ես ինձ նսեմացված էի զգում ու անկեղծ ասած՝ անգամ բռնաբարված։ Բարեբախատաբար մենք մեկ դուբլով բավարարվեցինք, բայց դրանից հետո ես միայն արևածաղկի յուղ եմ ուտում», – խոստովանել է Մարիան Շնայդերը 35 տարի անց՝ 2007 թվականին։
Ժաննայի դերը, բացի հռչակից, դերասանուհուն նաև խնդիրներ բերեց. նրան սկսեցին նմանօրինակ դերե առաջարկել, որտեղ նա պետք է մարմնավորել սեքսուալ առումով անկաշկանդ աղջիկների։ Ֆիլմի թողարկումից դեռ 10 տարի հետո էլ Մարիան չէր կարողանում տնից դուրս գալ՝ առանց պապարացցիների թիրախում հայտնվելու, իսկ անցորդները անպարկեշտ ակնարկներ էին անում նրա հետևից։ Հետաքրքիր է, որ շնայդերը միշտ ջերմությամբ էր արտահայտվում ֆիլմում իր զուգընկերոջ մասին, ասելով, որ իր աստեղային դերը չէր կայանա առանց Բրանդոյի։ «Բարնդոն շատ ուշադիր էր իմ հանդեպ ու հաճախ հուշում էր, թե ինչպես պաղալ այս կամ այն դրվագում, ինչպես նայել տեսախցիկին… նա հաճախ շշնջում էր ականջիս. «Մի վախեցիր, ես կողքիդ եմ»», – պատմում է Շնայդերը։
Կարելի է կասկածել, որ հայտնի դոնժուան Մարլոն Բրանդոն ամենևին էլ զուտ ընկերական զգացմունքներ չէր տածում երիտասարդ գեղեցկուհու հանդեպ, բայց բանն այն է, որ դերասանուհու հայրը՝ հայտնի ֆրանսիացի դերասան Դենիել Ժելենը Բրանդոյի վազեմի ընկերն էր ու Մարլոնը պարզապես չէր կարող թույլ տալ իրենհերթական սիրավեպի առարկա դարձնել իր ընկերոջ դստեր հետ։
«Ֆիլմում դրվագներ կային, որոնք ինձ շատ անհանգստացնում էին։ Ինչ որ մի պահ ես անգամ մտածում էի դերից հրաժարվելու մասին, քանի որ վստահ չէի, որ պատրաստ եմ գնալ դրան, առավել ևս՝ համացանցի դարաշջանում, սակայն Դեվիդ Կոննենբերգը շատ էր ցանկանում, որպեսզի Սաբինայի դերը հենց ես կատարեի և նա ասաց, որ եթե ինձ դուր չեն գալիս այդ տեսարանները, կարելի է առանց դրանց էլ ֆիլմը ստեղծել։ Ու ես մտածեցի. «Պետք չէ անել դա, ես կդիմանամ», որովհետև օրինակ մտրակահարման տեսարանն իրոք շատ կարևոր էր ֆիլմի համար։ Իհարկե, այքան էլ հաճելի չէր նկարահանվել դրանում, բայց նապքան նկարահանումները ես ու Մայքլ Ֆասսբենդերը մի լավ խմեցինք և ամեն ինչ շատ արագ ստացվեց, իսկ նկարահանումներից հետո մենք իսկական ընկերներ մնացինք», – անկեղծանում է Նայթլին։
