Երջանիկ ամուսնության համար շատ տղամարդկանց պակասում է հենց այս որակը
Վաշինգտոնի համալսարանի գիտնականները՝ Ջոն Գոտտմանի գլխավորությամբ, երկարատև հետազոտություն են անցկացրել ընտանեկան հարաբերությունների վերաբերյալ։ Հետազոտությանը մասնակցել է ամուսնական 130 զույգ։ Գիտնականները հետևել են զույգերի ամուսնական կյանքին՝ ամուսնության օրից սկսած 6 տարի։ Գիտնականները եկել են հետևություն․ այն տղամարդիկ, ովքեր զիջումների են գնում, ավելի ամուր ընտանիք ունեն։
Պատկերացրեք ամուսիններ Լոուրենին և Ստիվենին։ Ստիվենը խոսքերով համաձայն է, որ հավասարությունը հաջողակ ամուսնության գրավականն է, բայց նրա գործողություններն այլ բան են ասում։
Ստիվեն․ Մենք ընկերներով գնում ենք ձկնորսության։ Այսօր երեկոյան դուրս կգանք։
Լոուրեն․ Բայց վաղն ընկերուհիներս պետք է գան։ Դու ախր խոստացել էիր օգնել ինձ տան գործերում։ Մի՞թե մոռացել ես։ Չե՞ս կարող վաղը երեկոյան գնալ։
Ստիվեն․ Այդ դու ես մոռացել ձկնորսության մասին։ Ես չեմ կարող վաղը երեկոյան գնալ։ Մենք գնում ենք մի քանի ժամից։
Լոուրենը զայրանում է, Ստիվենին էգոիստ է անվանում և դուրս հանում սենյակից։ Ստիվենն իրեն ճնշված է զգում, նա վերցնում է վիսկին և սկսում ֆուտբոլ նայել։ Լոուրենը վերադառնում է, փորձում խոսել ամուսնու հետ, բայց Ստիվենը նրան անտեսում է։ Լոուրենը սկսում է արտասվել։ Ստիվենն ասում է, որ պետք է ավտոտնակ գնա ու հեռանում է։
Այսպիսի վեճերը զուգորդվում են փոխադարձ վիրավորանքներով, դրա համար էլ դժվար է հասկանալ իրական պատճառը։ Սակայն, մի բան ակնհայտ է․ Ստիվենը չի ցանկանում զիջումների գնալ։
ԶԻՋՈՒՄՆԵՐ ԱՆԵԼՈՒ ՑԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ ՉԿԱ
Բոլոր հարաբերություններում էլ լինում են զայրույթի րոպեներ, փոխադարձ քննադատություններ, պոռթկումներ։ Բայց եթե ամուսինները չեն փորձում հարթել կոնֆլիկտը, այլ՝ ավելի են այն թեժացնում՝ միմյանց բացասական վերաբերմունք ցուցաբերելով, ապա՝ ամուսնությունը վտանգի տակ է հայտնվում։
Գիտնական Ջոն Գոտտմանն ընդգծում է՝ տղամարդկանց 65 տոկոսը միայն ավելի է խորացնում կոնֆլիկտը վեճերի ժամանակ։
Վերը բերված օրինակում՝ Ստիվենի ռեակցիան խոսում է այն մասին, որ նա չի լսում կամ ընդունում Լոուրենի պրետենզիաները։ Դրա փոխարեն, նա ընդունում է պաշտպանվողական դիրք և ներկայացնում իր սեփական պրետենզիաները․ «ինչպես կարող էր նա մոռանալ ձկնորսության մասին»։ Հայտնի է, որ քննադատությունը, պաշտպանվողականությունը, անհարգալից վերաբերմունքը, արհամարհանքը վկայում են այն մասին, որ ամուսինը չի ցանկանում որևէ զիջումների գնալ։
Իհարկե, որպեսզի ամուսնությունը երջանիկ ու հաջողակ ստացվի, ամուսիններից երկուսն էլ պետք է աշխատեն հարաբերությունների կարգավորման ուղղությամբ։ Չնայած, կանանց մեծամասնությունն անում է դա․ նրանք կարող են զայրանալ ամուսինների վրա, անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել, սակայն թույլ են տալիս ամուսիններին ազդել իրենց որոշումների վրա, ամուսինների կարծիքն ու զգացմունքները առաջնային են համարում։ Իսկ ամուսինները շատ հազվադեպ են նման կերպ պատասխանում։ Արդյունքում՝ ամուսնալուծությունների հավանականությունը հասնում է 81 տոկոսի և դա այն դեպքերում, երբ ամուսինը չի ցանկանում «իշխանությունը» կիսել կնոջ հետ։
ԱՄԵՆ ԻՆՉ ՍԿՍՎՈՒՄ Է ՄԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆԻՑ
Ամեն ինչ սկսվում է մանկությունից։ Երբ տղաները խաղում են իրար հետ, նրանք կենտրոնանում են հաղթանակի վրա, նրանց չի հուզում մյուսների զգացմունքները։ Երբ տղաներից մեկը կոտրում է ոտքը, մյուսներն ուշադրություն չեն դարձնում։ Ամեն դեպքում խաղը շարունակվում է։
Աղջիկների դեպքում էմոցիաները առաջնային են։ Երբ աղջիկներից մեկն ասում է՝ «Ես ձեզ հետ չեմ խաղում», ապա՝ խաղն ավարտվում է։ Աղջիկները խաղը վերսկսում են միայն այն դեպքում, երբ բոլորն իրար հետ հաշտվում են։ Աղջիկների խաղը լավագույն ձևով է նրանց պատրաստում ամուսնական կյանքին, քան տղաների խաղը։
Իհարկե, կան կանայք, ովքեր դժվարությամբ են գլուխ հանում մանրուքներից, և տղամարդիկ կան, ովքեր զգում են ուրիշների զգացմունքները։ Տղամարդկանց 35 տոկոսն է օժտված նման ինտելեկտով՝ զգալ ուրիշների զգացմունքները։
ՀԵՏԵՎԱՆՔՆԵՐՆ ԸՆՏԱՆԻՔԻ ՀԱՄԱՐ
Այն տղամարդիկ, ովքեր հուզական ինտելեկտի պակաս ունեն, միշտ հրաժարվում են զիջել կնոջը։ Նրանք վախենում են կորցնել իշխանությունը։ Արդյունքում՝ կանայք նույնպես հրաժարվում են զիջումների գնալ այդպիսի ամուսինների նկատմամբ։ Տղամարդիկ, ովքեր օժտված են էմոցիոնալ ինտելեկտով, ընդհակառակը, հաշվի են նստում կնոջ զգացմունքների հետ, որովհետև հարգում և սիրում են իրենց կնոջը։ Երբ կնոջը հարկավոր է խոսել, ամուսինն անջատում է ֆուտբոլը և լսում է նրան։ Նա ընտրում է «մենք»-ը, «ես»-ի փոխարեն։ Նա սովորում է հասկանալ կնոջ ներքին աշխարհը, ոգեշնչվում է նրանով և հարգանքով ցույց է տալիս, որ պատրաստ է փոխզիջումների։ Սեքսից նրա բավարարվածությունը, կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքը ընդհանուր առմամբ ավելի բարձր է, քան էմոցիոնալ ինտելեկտի պակաս ունեցող տղամարդկանց մոտ։ Այդ ամենին ի պատասխան, կինը ավելի նվիրված է լինում ամուսնուն։
Ի դեպ՝ այսպիսի տղամարդիկ նաև լավ հայր են, քանի որ չեն վախենում զգացմունքներից, սովորեցնում են երեխաներին հարգել սեփական և ուրիշների զգացմունքները։
ԻՆՉՊԵՍ ԶԱՐԳԱՑՆԵԼ ԷՄՈՑԻՈՆԱԼ ԻՆՏԵԼԵԿՏԸ ՏՂԱՄԱՐԴՈՒ ՄՈՏ
- Խոսեք ձեր էմոցիաների մասին․ «ես զայրացած եմ», «ես այնքան ուրախ եմ», «սա կարող է վիրավորել նրան»․․․
- Նկատեք ու ընդգծեք նրա էմոցիաները․ «դու նեղվա՞ծ ես», «դու այնքան ուրախացար, երբ․․․»․․․
- Հրավիրեք նրա ուշադրությունը ուրիշների զգացմունքների վրա․․․
- Մի վախեցեք ցույց տալ իրական զգացմունքները՝ լացեք, եթե ուզում եք, ծիծաղեք, արտահայտեք ձեր զգացմունքները․․․
Թարգմանությունը՝ ԼՈՒՐԵՐ.com-ի
Աղբյուրը՝ psychologies
