«Ֆրեսկո» փառատոնը կօգնի հայկական արժեքները ճիշտ գնահատելուն ու ֆիլմարտադրության զարգացմանը

«Ֆրեսկո» արդի արվեստի և հոգևոր ֆիլմերի չորրորդ միջազգային փառատոնն օգոստոսի 25-ից կմեկնարկի արդեն չորրորդ անգամ: Փառատոնի շրջանակում ինչպես կինոդահլիճներում, այնպես էլ` բացօթյա տարածքներում կցուցադրվեն էկոլոգիական աղետները, բռնությունը ժխտող և մարդասիրություն, խաղաղություն, հայրենասիրություն քարոզող կինոնկարներ: «Արմենպրես»-ի թղթակիցը զրուցել է փառատոնի կազմակերպիչ Աննա Կարապետյանի հետ:

-Ո՞րն է փառատոնի առանձնահատկությունը, արդյո՞ք միայն հոգևոր խորհուրդը:

-Փառատոնն ունի մի շարք առանձնահատկություններ, առաջինը՝ հոգևոր խորհուրդը: Սակայն հաճախ մարդիկ հոգևոր ասելով հասկանում են միայն եկեղեցական: Իրականում փառատոնի հոգևոր խորհուրդն ավելի լայն իմաստ ունի՝ մարդասիրական արժեքներ, հանդուրժողականություն, բարոյական դաստիարակություն, էկոդաստիարակություն: Փառատոնը բարձրացնում է մի շարք խնդիրներ՝ միգրացիայի, գենդերային անհավասարություն: Այլ փառատոնների նկատմամբ առանձնահատկությունը նաև այն է, որ փառատոնն անցնելու է բազմաթիվ քննարկումների միջոցով: Առանձնահատկություն է նաև փառատոնի վրանային ճամբարը՝ միջոցառումները կինոթատրոններից ու համերգային դահլիճներից դուրս են գալու փողոց ու մտնելու են մարդկանց մեջ: Մենք որոշեցինք ժամանակակից արվեստի միջոցով առանց պարտադրանքի փորձում ենք օգնել երիտասարդներին ճանաչել մեր ազգային արժեքները:

-Ինչո՞ւ է փառատոնի խորհրդանիշը ձուկ:

-Ձուկը քրիստոնեության խորհրդանիշն է: Քանի որ մենք՝ հայերս քրիստոնյա ենք, որոշեցինք քրիստոնեության խորհրդանիշն էլ ընտրել:  

-Փառատոնի մասնակցության համար ի՞նչ չափանիշներ են անհրաժեշտ, կա՞ն սահմանափակումներ:

-Մենք համագործակցում ենք Հայ առաքելական եկեղեցու հետ, սակայն խտրականություն չկա նույնիսկ կրոնական պատկանելության առումով: Փառատոնին մասնակցում են տարբեր կրոնների մարդիկ: Կարող են մասնակցել ցանկացած ֆիլմով՝ լիամետրաժ, կարճամետրաժ, գեղարվեստական, որոնք քարոզում են հույս, հավատ, խաղաղություն և սեր:  Ընտանեկան ֆիլմերում չեն կարող լինել բռնության տեսարաններ:

-Փառատոնն անցկացվելու է ոչ միայն Երևանի, այլ նաև մարզերի պատմամշակութային վայրերում, արդյո՞ք բոլոր մարզերն են ընդգրկված:

- Այս տարի ցուցադրություններ են լինելու Լոռու մարզում՝ Հաղպատում, Սանահինում, Ախթալայում: Այնտեղ լինելու են նաև վարպետության միջազգային դասեր, համերգներ, քննարկումներ: Ամեն տարի փորձում ենք անցկացնել նոր վայրերում:

 -Մասնակից երկրների աշխարհագրությունն այս տարի ընդլայնվե՞լ է:

-Կարելի է ասել, որ գրեթե նույն քանակն է պահպանվել: Մասնակցում են 25 երկիր՝ 42 նոր կինոժապավենով: Մեզ համար թիվն էական չէ, կարևոր է ֆիլմերի որակը: 45 ֆիլմից 28-ը մրցութային են, մնացածը՝ արտամրցութային: Մրցութային ֆիլմերի համար կան չափանիշներ՝ պետք է նկարահանված լինեն 2008 թվականից ոչ վաղ:

-Ի՞նչ նախաձեռնություններ, հատուկ ծրագրեր կան փառատոնի շրջանակներում:

-Փառատոնի շրջանակներում անցկացվելու են համերգներ, վարպետության դասեր, քննարկումներ: Վարպետության դասեր կանցկացնեն իսրայելցի լուսանկարիչ Դ. Բրիկմանը և ճապոնացի լուսանկարիչ Հայատո Մացումոտոն: Նրանք ընտրվել են՝ հաշվի առնելով այն, որ լավ մասնագետներ են և իրենց գործունեությամբ և ապրելակերպով կարող են օրինակ ծառայել: Դ. Բրիկմանը հայտնի է նաև որպես հաղորդավար, և փառատոնի շրջանակում հանդիսատեսի հետ միասին հարցազրույց անցկացնի Ջիվան Գասպարյանի հետ: Նա 2014-ին ևս մասնակցել էր փառատոնին և սիրահարվել Հայաստանին: Եվ այս տարի Կարապի լճի տարածքում պետք է ցուցադրի «Հայի աչքեր խորագրով ֆոտոշարքը, որի ընթացքում կնվագի նաև Ջիվան Գասպարյանը:  Վավերագրական ֆիլմերի մասնագետներ Օդրի Էմերսոնը (ԱՄՆ) և Պասկալ Ժելինասը (Կանադա)  ևս կանցկացնեն վարպետության դասեր: Օդրի Էմերսոնը նաև վարպետության դաս կանցկացնի սոցիալական ֆիլմերի վերաբերյալ: Կհրավիրվեն նաև ՀԿ-ների, հիմնադրամների ներկայացուցիչներ, որոնց կպատմի, թե վավերական ֆիլմերի միջոցով ինչպես կարող են փոփոխություն իրականացնել իրենց համայնքում:

 Այցելելու ենք նաև Աբովյանի քրեակատարողական հիմնարկ: Այնտեղ կլինեն ցուցադրություններ, ֆիլմերի դիտումներ:

Այս տարի ունենք նաև «Հետադարձ հայացք» խորագրով հատուկ ծրագիր՝ նվիրված կինովավերագրող Արա Վահունուն: Ցուցադրվելու և քննարկվելու են նրա ֆիլմերը: Մենք անպայման ցանկացանք անդրադառնալ այդ ֆիլմերին՝ որպես հայ ֆիլմի հեղափոխական գործեր: Դրանք նաև ներկայացնում ենք մեր ազգային արժեքները: Լինելու է նաև Արա Վանունու հատուկ մրցանակ:

-Հուշանվերները կրկին Խարբերդի մանկատան սանե՞րն են պատրաստելու:

-Այո, ամեն տարի մեր կամավորները պատրաստում են հուշանվերներ, որոնք զբոսաշրջիկները տանում են որպես հուշ: Անցյալ տարի դրանց վրա պատկերված է եղել Ներսես Շնորհալու աղոթքը: Այս տարի պատրաստելու ենք Ջուղայի խաչքարերը: Դա ևս մի ակցիա է, որով ուզում ենք հիշեցնել և ուշադրություն սևեռել Ջուղայի խաչքարերի նկատմամբ կատարվածի վրա:

-Փառատոնի անցկացումն ի՞նչ կտա Հայաստանին:

- «Ֆրեսկո»-ն սոցիալական փառատոն է: Այն ստեղծվել է մի գաղափարի շուրջ համախմբվել ցանկացողների շնորհիվ: Մենք ցանկացանք հետ նայել մեր արժեքներին և դրանք արժևորել: Հայաստանն ունի պատմամշակութային շատ արժեքներ՝ որմնանկարներ, խաչքարեր, որոնք կարող են նպաստել տուրիզմի զարգացմանը , ինչպես նաև ֆիլմարտադրությանը:

Հարցազրույցը՝ Աննա Գրիգորյանի