Բարեգործության նոր օրենքը լրացուցիչ լծակ է Փաշինյանի և հանրապետականների ձեռքին ընդդեմ Ծառուկյանի
Գոհար Մարգարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Կառավարությունը շրջանառության մեջ է դրել Բարեգործության մասին նոր օրենքը, որի քաղաքական ենթատեքստը ակհնայտ է առաջին իսկ հայացքից։ Նախ Նիկոլ Փաշինյանը այն որոշել է ԱԺ մտցնել արտահերթ նիստով, ինչը շեշտում է օրենքի նախագծի ընդունման հարցում Կառավարության շտապողականությունը, իսկ Կառավարությունը, ինչպես հայտնի է, երբեք առանց պատճառի չի նշտապում։
Երկրորդ, ակնհայտ է դրա քաղաքական ենթատեքստը, քանի որ նույն Նիկոլ Փաշինյանը, որը այն դրել է շրջանառության մեջ, հայտարարել է նաև, որ պատրաստվում է արտահերթ ընտրությունների, ինչը ավելի է շեշտում այս ամենի ետևում կոնկրետ քաղաքական հաշվարկների առկայությունը։
Նշենք, որ Բարեգործության մասին օրենքի նոր նախագիծը մշակվել է հանրապետականների կողմից, բայց այն շրջանառության մեջ է դնում Փաշինյանը, ուրեմն կարող ենք ասել, որ կա հստակ համագործակցություն Փաշինյանի ու հանրապետականների միջև, որոնք նոր օրենքը ուզում են օգտագործել Ծառուկյանի դեմ, քանի որ այսօր Հայաստանում հենց Ծառուկյանին անունն է անմիջապես ասոցացվում բարեգործության հետ։ Օրենքի նախագծով նախատեսվում է ստեղծել պետական լիազոր մարմին, որը կարող է թույլատրել կամ արգելել որևէ մեկին զբաղվել բարեգործությանմբ։
Այո, որքան էլ աբսուրդ թվա բարեգործությանը նման մոտեցումը, բայց դա փաստ է և դա նոր նախագծի պահանջն է։ Ի դեպ, նշենք, որ ամբողջ աշխարհում նման բան չկա։ Այսինքն ինչ-որ պետական մարմին պետք է ուրիշի փոխարեն որոշի, թե նա իր սեփական միջոցներով կարո՞ղ է ինչ-որ մեկին օգնել թե չէ։ Ծառուկյանը պաշտոնյա չէ, նա պետական գումարներ չի վերահսկում, տարբեր խավերի կարիքավոր մարդկանց մշտապես օգնել է ու օգնում է բացառապես իր սեփական միջոցներից։ Հետայսու, ըստ նոր օրենքի տրամաբանության, պետական լիազոր մարմինը պետք է որոշի, կարո՞ղ է արդյոք Ծառուկյանը իր միջոցների հաշվին օգնել որևէ ուսանողի վճարել իր ուսման վարձը թե չի կարող, կարո՞ղ է որևէ թոշակառուի բժշկական օգնություն ստանալու համար օգնել թե ոչ։
Փաստորեն Կառավոսրթւոյւնը որոշել է սկսել հակառակ կողմից․ փոխանակ լուծելու բոլոր կարիքավոր մարդկանց խնդիրները, որպեսզի նրանք բարեգործության կարիք ուղղակի չունենան, որոշել է առանց նրանց խնդիրները լուծելու ուղղակի արգելել նրանց օգնել․ իսկ թե ինչպես է ուսանողը մուծելու իր ուսման վարձը, ինչպես է թոշակառուն օգտվելու բժշկական օգնությոնից, մինչև երբ է աղետի գոտու բնակիչը մնալու խարխուլ տնակում, ինչպես է մարզում բնակվող ուսանողը գնալու դասի և գա տուն, այս և բազմաթիվ այլ հարցեր Նիկոլ Փաշինյանին չեն հետաքրքրում։
Այնինչ հենց այս ու բազմաթիվ այլ հարցերում է մարդկանց օգնել ու շարունակում օգնել Գագիկ Ծառուկյանը, որի բարեգործական ծրագրերը ընդգրկում են ամենալայն ոլորտներ` գյուղատնտեսությունից մինչև կրթություն և մշակույթ։ Իսկ սպորտի մասին պետք է առանձնահատուկ նշել, քանի որ միայն Ծառուկյանի շնորհիվ է, որ սպորտը Հայաստանում այսօր հասել է այսպիսի հաջողությունների և այս ոլորտում բարեգործությունը ուղղակի օգուտ է տալիս նաև պետությանը, քանի որ Հայաստանի հավաքականների՝ ցանկացած մրցույթի մասնակցելը ու հետագայում մարզիկների պարգևատրելը, ինչը կապված է հսկայական գումարների հետ, Ծառուկյանը միշտ վերցրել է իր վրա։
Եվ այսքանից հետո պետք է ստեղծվի ինչ-որ պետական լիազոր մարմին, որը այս ամենի համար հետայսու պետք է «լիցենզիա» տրամադրի, այսինքն մարդկանց օգնելու, ոլորտ զարգացնելու գործն էլ դարձնի «լիցենզիայով», թույլատվությամբ։
Հատուկ շեշտենք, որ բարեգործության մասին օրենքը գործում է դեռ 2002 թվականից, և միայն այսօր, չգիտես ինչու, հանկարծ անհրաժեշտություն առաջացավ այն փոփոխել և նոր նախագիծ շրջանառել, ինչը ավելի է շեշտում դրա քաղաքական բնույթը։
Հ․Գ․ Ի դեպ, բոլոր նրանք, ովքեր Ծառուկյանի արած բարեգործությունը փորձում են կապեն քաղաքականության հետ, թող փորձեն գոնե կիսով չափ ուսումնասիրեն այն բազմաթիվ բարեգործությունները, որոնք Ծառուկյանը արել է այն ժամանակահատվածում, երբ հեռացել էր քաղաքականությունից։ Թերևս սա լավագույն ապացույցն է նրա, որ Ծառուկյանի բարեգործությունները ոչ մի քաղաքական, առավել ևս նախընտրական, կոնտեքստ չունեն և չեն ունեցել։
