Երբ նա կանգառում կանգնած էր նրան մոտեցավ մի փոքրիկ տղա և խնդրեց լվանալ նրա մեքենայի լույսերը․ նա ցանկանում էր պարզապես գումար տալ նրան, սակայն պատասխանը նրան ստիպեց արտասվել

Մի անգամ Օրյոլ քաղաք հարսանիքի էի գնում: Ճանապարհին քաղց զգացի: Մտա Մեգա և մի փոքր կերա: Երբ գնացի կանգառ մեքենայի մոտ, հանկարծ ծխել ուզեցի:

Կանգնած ծխում էի և ականատես եղա հետևյալ պատկերին` կանգառում մոտ 11-12 տարեկան մի պատանի ձեռքին լվացող միջոց և շոր ուներ: Նա մեքենաներն էլ լվանում, իսկ մարդիկ նրան վարձատրում էին դրա համար:

Այդ պահին նա մոտեցավ ինձ, որից հետո մեր միջև երկխոսություն սկսվեց.

-Բարև ձեզ, լվանա՞մ ձեր մեքենայի լույսերը:

-Բարև, մաքրիր,- ասում եմ ես և ձեռքս տանում գրպանս:

Հետո հարցնում եմ, թե միշտ է այդ գործով զբաղված, իսկ նա պատասխանում է.

-Այո, ես հայր չունեմ, իսկ մայրս հիվանդ է: Դրա համար էլ ես հացի փող եմ աշխատում:

Ես տպավորվեցի նրա ասածներից, հետո առաջարկեցի.

-Արի գնանք մոտակա սուպերմարկետ, և ես քեզ համար ուտելիք, իսկ մորդ համար դեղեր կգնեմ:

Նա հրաժարվեց` ասելով, որ տան տղամարդն ինքն է, հետևաբար անձամբ կհոգա իրենց կարիքները:

Երբ մեքենայի լուսերը մաքրելուց հետո նրան ձգեցի 5000 ռուբլի, նա դարձյալ հրաժարվեց` ասելով, որ իր աշխատանքն ընդամենը 50 ռուբլի է գնահատում:

Այդ ժամանակ ես նրան 50 ռուբլի տվեցի և թաքուն 500 ռուբլի դրեցի նրա գրպանն ու հրաժեշտ տվեցի:

Ամբողջ ճանապարհին քշում, արտասվում ու մտածում էի այդ պատանու մասին` ինքս ինձ ասելով, որ նրանից շատ բան ունենք սովորելու:

Վստահ եմ, որ նա լավ ապագա կունենա: