ԱՆՀԻՄՆ զրպարտության համար խմբագրությունը պետք է հրապարակային կերպով ներողություն խնդրի
Մարգո Կոստանդյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Վերջերս համացանցում, կոնկրետ «մամուլ-էյ-էմ» կայքում հանդիպեցի մի հոդվածի, որտեղ գրված էր նրա մասին, որ հանրությունը (!) սկսել է քննարկել մի լուր, ըստ որի 2011-2014 թվականներին Ծառուկյանը «Niva»-մեքենաներ էր ներմուծում Հայաստան, և ստիպում էր իր աշխատողներին գնել այդ մեքենաները շուկայականից բարձր գներով, իսկ նրանց, ով փող չուներ, ստիպում էր գնումը կատարել «ապառիկ», ամեն ամիս աշխատավարձի մեծ մասը վերցնելով մեքենայի գինը վճարելու համար:
Ահա՝ լուրը հասկացանք, հիմա անցնենք նրան, թե ի՞նչ է իրենից ընդհանրապես ներկայացնում «Մամուլ-էյ-էմ»-ը: Սկսենք նրանից, որ «հանրությունը» միշտ էլ քննարկել է այն թեման, որ «Մամուլ»-ը ամենածախված ու ամենաշատ պատվերներ ստացող խմբագրությունն է, բայց եկեք չանդրադառնանք հանրությանը, քանի որ ընդհանրապես ամեն բան, այդ թվում նաև էժանագին սուտը կարելի է թաքցնել ուղղակի սկզբում գրելով «հանրությունը քննարկում է»:
Մենք կփորձենք այս հարցին մոտենալ տրամաբանության (!) տեսանկյունից. Հայաստանի Հանրապետության թե՛ տնտեսական, թե՛ քաղաքական էլիտայի վերաբերյալ ՑԱՆԿԱՑԱԾ իրադարձություն հանրությունը բուռն քննարկում է հենց այդ իրադարձությունը կատարվելուց ամնիջապես հետո: Ամնիջապես, և ոչ թե 3-4 տարի անց «սկսում քննարկել»: 2011-2014 թվականներին ոչ մի անգամ և ոչ ոք չի լսել այդպիսի բան, որ երկիր մի քանի հազար մեքենա ներմուծեն, և ստիպեն գնել այդ ամենը, այն էլ այսքան «բարբարոսաբար»՝ սպառանալով և ճնշելով:
Անհնար է առանց ուշադրության թողնել նաև այն փաստը, որ լրատվականը կոչ է անում այս թեմայի վերաբերյալ տեղեկություն ունեցող մարդկանց անմիջապես իրենց խմբագրությանը հայտնել: Այդ մարդիկ իրենց սեփական իրավունքներից էլ տեղյակ չեն, կամ միգուցե իրենց դրել են ոստիկանության, կամ ԱԱԾ-ի տեղը, եթե այսպիսի հայտարարություններ են իրենց թույլ տալիս անել:
Այս ամենը ավելի շատ նման է մի հասարակ ստից և փողամոլությունից բաղկացած անհաջող շիլայի, քան լրատվական հոդվածի, ինչի մասին որ հենց այդ հոդվածի տակ շատ փոքրիկ և մանր կարմիր տառերով գրված է «Տեղեկացնում ենք, որ նյութը պաշտոնական չէ:»: Այստեղ իրենք լավ գիտեն իրենց իրավունքները: Դե պարզ է, եթե մի բան էլ լինի և նրանց գրած, խմբագրած և պաշտոնական կայքում տեղադրված սուտը բացահայտվի, կարողանան, այսպես ասած, «տակից դուրս գան»:
Ամփոփելով, մի հայտարարություն էլ այստեղից կհնչի. Եթե այս ստախոսների խմբագրությունը գոնե մի հոգու չկարողացավ գտնել, որն ապացույցներով (!) կհաստատի իրենց ներկայացրած տեղեկությունները, ապա պարտավոր է պաշտոնապես ներողություն խնդրել Գագիկ Ծառուկյանից նրա բարի անվան հետ խաղալու համար, այլապես կծանոթանա օրենքի ուժի հետ, և այդ ժամանակ կեղծ լրատվականի ներկայացուցիչները իրոք կհասկանան իրենց իրավունքները:
Ահա՝ լուրը հասկացանք, հիմա անցնենք նրան, թե ի՞նչ է իրենից ընդհանրապես ներկայացնում «Մամուլ-էյ-էմ»-ը: Սկսենք նրանից, որ «հանրությունը» միշտ էլ քննարկել է այն թեման, որ «Մամուլ»-ը ամենածախված ու ամենաշատ պատվերներ ստացող խմբագրությունն է, բայց եկեք չանդրադառնանք հանրությանը, քանի որ ընդհանրապես ամեն բան, այդ թվում նաև էժանագին սուտը կարելի է թաքցնել ուղղակի սկզբում գրելով «հանրությունը քննարկում է»:
Մենք կփորձենք այս հարցին մոտենալ տրամաբանության (!) տեսանկյունից. Հայաստանի Հանրապետության թե՛ տնտեսական, թե՛ քաղաքական էլիտայի վերաբերյալ ՑԱՆԿԱՑԱԾ իրադարձություն հանրությունը բուռն քննարկում է հենց այդ իրադարձությունը կատարվելուց ամնիջապես հետո: Ամնիջապես, և ոչ թե 3-4 տարի անց «սկսում քննարկել»: 2011-2014 թվականներին ոչ մի անգամ և ոչ ոք չի լսել այդպիսի բան, որ երկիր մի քանի հազար մեքենա ներմուծեն, և ստիպեն գնել այդ ամենը, այն էլ այսքան «բարբարոսաբար»՝ սպառանալով և ճնշելով:
Անհնար է առանց ուշադրության թողնել նաև այն փաստը, որ լրատվականը կոչ է անում այս թեմայի վերաբերյալ տեղեկություն ունեցող մարդկանց անմիջապես իրենց խմբագրությանը հայտնել: Այդ մարդիկ իրենց սեփական իրավունքներից էլ տեղյակ չեն, կամ միգուցե իրենց դրել են ոստիկանության, կամ ԱԱԾ-ի տեղը, եթե այսպիսի հայտարարություններ են իրենց թույլ տալիս անել:
Այս ամենը ավելի շատ նման է մի հասարակ ստից և փողամոլությունից բաղկացած անհաջող շիլայի, քան լրատվական հոդվածի, ինչի մասին որ հենց այդ հոդվածի տակ շատ փոքրիկ և մանր կարմիր տառերով գրված է «Տեղեկացնում ենք, որ նյութը պաշտոնական չէ:»: Այստեղ իրենք լավ գիտեն իրենց իրավունքները: Դե պարզ է, եթե մի բան էլ լինի և նրանց գրած, խմբագրած և պաշտոնական կայքում տեղադրված սուտը բացահայտվի, կարողանան, այսպես ասած, «տակից դուրս գան»:
Ամփոփելով, մի հայտարարություն էլ այստեղից կհնչի. Եթե այս ստախոսների խմբագրությունը գոնե մի հոգու չկարողացավ գտնել, որն ապացույցներով (!) կհաստատի իրենց ներկայացրած տեղեկությունները, ապա պարտավոր է պաշտոնապես ներողություն խնդրել Գագիկ Ծառուկյանից նրա բարի անվան հետ խաղալու համար, այլապես կծանոթանա օրենքի ուժի հետ, և այդ ժամանակ կեղծ լրատվականի ներկայացուցիչները իրոք կհասկանան իրենց իրավունքները:
