Միայն նրանք, ովքեր կորցրել իրենց հարազատներին, կարող են հասկանալ, որ այդ դատարկությունը ոչ մի բանով հնարավոր չէ լցնել: Որքան ուժ է հարկավոր մորը, որպեսզի նա կարողանա համակերպվել այն մտքի հետ, որ շուտով կորցնելու է սեփական զավակին:
Կյանքում ամեն ինչ չէ, որ մեր ցանկությամբ է լինում: Ռուտ Սկալլիի ուրախությանը չափ չկար, երբ նա իմացավ, որ հղի է: Որդուն անվանեցին Նոլան:
Ռուտը Նոլանին սիրում էր կյանքից առավել: Երբ լրացավ երեխայի 2 տարին,նրա մոտ ի հայտ եկան լուրջ առողջական խնդիրներ և որոշ ժամանակ անց տղայի մոտ ախտորոշեցին փափուկ հյուսվածքների քաղցկեղ:
Ամենասարսափելին այն էր, որ բժիշկներն ասում էին, տղան չի կարողանա հաղթահարել հիվանությունը և երեխայի կյանքին հաշված օրեր են մնացել: Ռուտը մոտեցավ որդուն և ասաց, որ այլևս հարկ չկա պայքարել կյանքի համար։
Նոլանն էլ նշեց, որ մինչև այդ պահը նա հանուն մայրիկի է պայքարել։ Վերջին 36 ժամը կինը չէր հեռանում որդու մահճակալի կողքից: Տղայի վիճակը շատ ծանր էր։ Նա հանկարծ բացեց աչքերը և ասաց.
«Սիրում եմ քեզ մայրիկ» ու ժպտաց: Նա վերջին անգամ սիրալիր աչքերով նայեց մոր դեմքին, փակեց աչքերն ու հրաժեշտ տվեց կյանքին:
