Բաց նամակ Նիկոլ Փաշինյանին. Lragir.am
ОбществоLragir.am-ը հրապարակել է հայագետ Ռուբեն Հակոբյանի (Թարումյան) բաց նամակը վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին.
«Պարոն Վարչապետ
Դիմում եմ ձեզ, թագավարակի հետ կապված վերջին սահմանափակումների առիթով։
Այսօր, երբ ամբողջ աշխարհում ընթացող քաղաքական զարգացումները չարագույժ ընթացք են ստանում, սպառնալով կործանել տնտեսություններ ու երկրներ, ցանկացած քաղաքականապես գիտակից մարդու համար արդեն ակնհայտ է, որ «թագավարակային» հիստերիան ունի միայն ու միայն քաղաքական աղբյուր։ Շեշտում եմ՝ հիստերիան, այլ ոչ թե հիվանդությունը, որի էության եւ դրա դեմ պայքարելու մասին կարելի է խոսել եւ որոշումներ կայացնել միայն մասնագիտական դիրքերից։ Սակայն կառավարության վերջին ամիսների հաջորդական քայլերը պարզորոշ վկայում են, որ նեղ բժշկագիտական խնդիրներ կարգավորելիս նա առաջնորդվում է զուտ քաղաքական նկատառումներով, եւ հետեւելով ԶԼՄ-ների հարուցած հիստերիային։
Պարոն Վարչապետ, դուք ձեր ելույթներում հաճախ եք կրկնում, որ ընտրված եք ժողովրդի կողմից։ Եւ իրոք, վերջին 25 տարիների ընթացքում ձեզնից ավելի բարձր լեգիտիմություն ունեցող ղեկավար Հայաստանը չի ունեցել։ Սակայն անցած երկու տարիների ընթացքում դուք ձեր անխոհեմ քայլերով, քայլ առ քայլ կորցնում եք օրինականության եւ վստահության այն մեծ պաշարը, որով եկել եք իշխանության։ Դուք խճճվել եք ազգային, համաշխարհային եւ անձնական, հաճախ՝ անհամատեղելի մղումներում, մինչդեռ այդպես կառավարել չի կարելի։ Անհրաժեշտ են վճռական քայլեր՝ վճռական կողմնորոշումից բխած բոլոր իրարամերժ պահանջներին հնարավոր չէ բավարարել։
Ներկայումս աշխարհում ընթանում է տեղական ներուժը գերադասող արտադրողական ուժերի մեծագույն պայքար՝ ապազգային համաշխարհային առեւտրա-ֆինանսական ուժերի դեմ։ Այս պահին արդեն ակնհայտ է, որ համավարակային հիստերիան սանձազերծել են համաշխարհային տնտեսության ներուժը սեփականացրած եւ վերջին կես դարում աշխարհում գերակայող առեւտրա-ֆինանսական ուժերը՝ քայքայելու համար աշխարհի բոլոր երկրների արտադրական ներուժը, լռեցնելու համար իրենց կեղեքիչ գործելակերպի դեմ ընդվզող ժողովուրդներին։ Արդեն պարզ է, որ դրա համար նրանք պատրաստեն օգտագործելու այդ հիստերիայով հարուցված վախը, եւ դրա քողի տակ գործադրելու մարդկանց կամքը ճնշող ժամանակակից տեխնիկական եւ կենսաբանական միջոցներ, այդ թվում՝ հետեւող համակարգեր եւ հապճեպ ստեղծված այսպես կոչված «պատվաստանյութեր»։
Հայաստանում դեպքերը ընթանում են է այն ֆոնի վրա, երբ անցած երկու տարիների ընթացքում ձեր ղեկավարած Կառավարությունը պարզորոշ կերպով անտեսել է ազգային բոլոր խնդիրները՝ մշակութային, տնտեսական, իրավաբանական՝ հօգուտ ապազգային խնդիրների լուծման։ Արդյունքում ձեր հռչակած ոչ մի նախաձեռնություն (բացի, որոշ չափով՝ աղբահանության խնդրի) հաջողությամբ չի պսակվել։
Այսօր անզեն աչքով տեսանելի է, որ դուք գտնվում եք ամենատարբեր կողմեր ձեզ մղող ուժերի ճնշման տակ։ Ընդ որում ուժերից շատերը, օգտագործելով ձեր անհետեւողական քաղաքականությունից արդարացի դժգոհությունը պարզապես ուզում են ռեւանշի հասնել, ներկայանալով աշխարհում առայժմ գերակայող առեւտրա-ֆինանսական ուժերին, որպես այդ ուժերին առավել հավատարիմ գործակալներ, ովքեր է՛լ ավելի լավ կտապալեն երկրում դեռ մնացած արտադրությունն ու գործարարությունը եւ տեխնիկական եւ ուժային բոլոր միջոցներով կլռեցնեն դժգոհներին։ Եւ դուք օրըստօրե է՛լ ավելի խստացնելով սահմանափակումները կարծես մրցում եք այդ ուժերի հետ․ ով ավելի մեծ սահմանափակումներ կառաջարկի։ Սահմանափակումներ, որոնք, ինչպես պնդում են բազմաթիվ անվանի բժիշկ մասնագետներ, ոչ մի կապ չունեն բժշկական պահանջների հետ, այլ միայն սահմանափակում են մարդկանց աշխատելու հնարավորությունները, իսկ երբեմն պարզապես ստորացուցիչ են եւ խախտում են մարդու եւ քաղաքացու տարրական իրավունքները։
Սակայն ժամանակն է կողմնորոշվելու։ Այո, առեւտրա-ֆինանսական ուժերը այսօր դեռ զորեղ են, իրենք վերահսկում են ԶԼՄ-ների զգալի մասը, տնտեսական եւ կրթական համակարգերը, բայց ազգերի եւ անհատների ազատությունների համար մղվող պայքարում նրանք հեռանկարներ չունեն, քանի որ գործում են բնական տնտեսագիտական օրենքներին հակառակ։ Աշխարհի ազգերը վերականգնելու են համաշխարհային տնտեսության հավասարակշռությունը՝ վերադարձնելով ֆինանսական ոլորտին իրեն վայել՝ տնտեսությունը սպասարկող, այլ ոչ թե՝ գլխավորող ոլորտի դերը։
Պարոն Վարչապետ։ Անհրաժեշտ է անհապաղ դուրս գալ առկա փակուղուց, կտրելով համավարակի հիստերիայով պայմանավորված արատավոր շրջանը։ Դուք դեռ ունեք բավարար քանակով կողմնակիցներ եւ արհեստականորեն ներարկված սարսափին չենթարկված, բանականությունը չկորցրած ժողովրդի զանգվածը (իսկ այն գերակշիռ մասն է կազմում, ինչ տպավորություն էլ փորձեն ստեղծել տեղեկատվական դաշտը ուղղորդողները) կսատարի ձեզ։
Անհրաժեշտ է․
- Անհապաղ վերացնել անխտիր բոլոր տեսակի դրսից եւ ներսից պարտադրվող սահմանափակումները, պայմանավորված այսպես կոչված «համավարակի» (իսկ իրականում՝ սովորական սեզոնային շնչառական վարակի) դեմ, իբր, «պայքարով»։ Ներառյալ՝ դիմակներ կրելու նվաստացուցիչ եւ առողջապահական տեսակետից անօգուտ եւ նույնիսկ՝ վտանգավոր պարտադրանքները, ինչպես նաեւ դադարեցնել տարբեր տեսակի քարոզները․ զգույշ լինելու, չշփվելու, հեռավորություն պահպանելու եւ այլն․ յուրաքանչյուր կիրթ մարդ ինքը գիտի հիվանդության դեպքում վարքագծի տարրական կանոնները։ Պետք չէ երեսպաշտորեն ձեւացնել, թե իշխանություններն ավելի շատ են մտահոգված մեր հարազատների առողջությամբ, քան մենք։
- Առողջապահական հարցերը քննարկել՝ բացառապես բժիշկ մասնագետների խորհրդատվությամբ, բացառելով վիճակագրության եւ համաճարակաբանության տեսակետից անհեթեթ, եւ միաժամանակ՝ լայն զանգվածների շրջանում սոսկ խուճապ առաջացնող թվերով ձեռնածությունները։ Ապահովել այլ, ոչ թոքաբորբային հիվանդների կանոնավոր սպասարկումը։
- Անհապաղ հայտարարել Հայաստանի տնտեսական եւ ֆինանսական անկախության մասին եւ միջոցառումներ սկսել, ուղղված տուժած արտադրությունների եւ ծառայությունների աջակցմանն ու վերականգնմանը։
- Քաղաքական եւ տղամարդկային ուժ գտնել եւ հեռացնել պաշտոններից երկու առավել օդիոզ նախարարներին, ովքեր բացահայտորեն ներկայացնում են արտաքին ապազգային ուժերը․ այն է՝ առողջապահության եւ կրթության նախարարներին։ Ինչպես նաեւ՝ ֆինանսական բլոկի բոլոր ղեկավարներին․ գալիք տնտեսական նոր պայմաններում անհրաժեշտ են լինելու տեղական խնդիրների լուծմանը կողմնորոշված մասնագետներ։
- Դադարեցնել անդամակցությունը համաշխարհային առեւտրա-ֆինանսական ուժերի գործիքը դարձած ԱՀԿ-ին։
- Անհապաղ գործընթաց սկսել վերադարձնելու համար Հայաստանի կառավարումը նախագահական եղանակի՝ նվազագույնի հասցնելու համար արտաքին միջամտությունները Հայաստանի ներքին կյանքին։
Հաշվի առնելով աշխարհում ընթացող զարգացումների արագությունները, չի բացառվում, որ կողմնորոշվելու շատ քիչ ժամանակ է մնացել»։
