Ի՞նչ իմի­տա­ցի­ա­յի է գնում Փա­շի­նյա­նը՝ վար­չա­պե­տի աթո­ռը փրկե­լու հա­մար. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Հայաստանում անկանխատեսելի քաղաքական զարգացումներ են ընթանում։ Ըստ էության, քաղաքական գործընթացները չգնացին այն ուղղությամբ, ինչպիսին նախատեսվում էին մի քանի ամիս առաջ։ Կորոնավիրուսը խառնեց բոլոր քաղաքական խաղաքարտերը։

Երբ համավարակը նոր էր սկսել տարածվել հանրապետությունում, իշխանություններին թվում էր, թե կարանտինի ռեժիմից հետո կորոնավիրուսի տարածումը հնարավոր կլինի բացառել, սակայն նրանց հաշվարկները ճիշտ դուրս չեկան, նրանք պատշաճ կերպով պատրաստ չգտնվեցին՝ դիմագրավելու կորոնավիրուսային մարտահրավերին։

Իսկ ներկայումս այնպիսի իրավիճակ է, որ Հայաստանը վարակի տարածման մակարդակով տարածաշրջանում շարունակում է մնալ բացարձակ առաջատարը։ Ընդ որում, մեր երկրում կորոնավիրուսի տարածումը դեռևս չի հասել իր պիկին, և այս պահին դժվար է կանխատեսել, թե որքան կտևի այս իրավիճակը, վարակի բռնկման երկրորդ փուլ կլինի՞, թե՞ ոչ։ 

Ի դեպ, Փաշինյանի հայտարարությունը երկրորդ փուլ թևակոխելու մասին մասնագետները գնահատում են բացարձակ սխալ, քանզի առաջին փուլի հաղթահարման մասին նույնիսկ մոտ ապագայում խոսելն անիմաստ է, այնքան ուժգին ու հետևողական են տապալել այս իշխանությունները ամեն ինչ:

Եվ այս իրավիճակում տրամաբանական է, որ վարչապետը շատ հավանական է համարում արտակարգ դրության երկարաձգումը։ 

Ճիշտ է, այսպես թե այնպես, վաղ թե ուշ Հայաստանը դուրս է գալու այս ճգնաժամային իրավիճակից, սակայն հարցն այն է, թե ինչ գին է վճարելու առանց այն էլ բարդ իրավիճակում գտնվող մեր երկիրը։

Խնդիրը վերաբերում է ինչպես մահացության ցուցանիշներին, այնպես էլ տնտեսական կորուստներին և բարոյահոգեբանական իրավիճակին։ 

Եվ այս առումով հատկանշական է, որ արդեն ունենք դեպք, երբ բժշկական օգնության ուշացման պատճառով մարդ է մահացել կորոնավիրուսից, իսկ առողջապահական համակարգն աշխատում է ուժերի գերլարումով։

Սակայն համավարակի արդյունքում կորուստների թեման չի կարող հենց այնպես անցնել, այն կարող է լուրջ հետևանքներ ունենալ առաջիկա քաղաքական զարգացումների տրամաբանությունը կանխորոշելու ուղղությամբ։ 

Եվ այս ուղղությամբ օրակարգային հիմնական հարցադրումը լինելու է այն, թե արդյոք իշխանությունները պատշաճորեն կատարե՞լ են բնակչության հանդեպ իրենց ստանձնած պարտավորությունները, իրավիճակի ճշգրիտ ախտորոշում կատարե՞լ են, թե՞ ոչ, արդյո՞ք իրենց անգործությամբ չեն նպաստել համաճարակային իրավիճակի սրմանը և այլն։ 

Չնայած իշխանությունները շարունակում են հանրությանը վստահեցնել, թե իրենք ոչ մի առանցքային ուղղությամբ չեն թերացել և կատարում են բոլոր հակաճգնաժամային քայլերը, սակայն հանրության շրջանում դժգոհություն է գեներացվում՝ առկա իրավիճակի հետ կապված։ 

Ինչպես ասում են, առանց կրակ ծուխ չի լինում։ Ո՞վ մի քանի ամիս առաջ կպատկերացներ, թե արդեն իսկ վարչապետի հրաժարականը պահանջող շրջանակներ են լինելու։ Ընդ որում, շատ մեծ շրջանակներ, ընդհուպ, կարելի է ասել, հասարակության մեծ մասի կողմից:

Արդյունքում «կորոնավիրուսից ապաքինվելուց» հետո վարչապետ Փաշինյանը հնարավորություն ստացավ բողոքի դրսևորումները չեզոքացնելու համար կառավարման համակարգում էական փոփոխություններ անցկացնել։ 

Սակայն զարմանալի է, որ վարչապետը արտակարգ դրության իրավիճակում փոփոխություններ նախաձեռնեց ոչ թե այն ուղղություններով, օրինակ՝ պարետատուն, առողջապահության նախարարություն, տնտեսական բլոկի աշխատանք, որոնց շուրջ են հիմնական դժգոհությունները, այլ ուժային կառույցներում։

Ու ամենահետաքրքրականն այն է, որ վարչապետը պարզաբանումներ չի տալիս հանրությանը, թե հատկապես ի՞նչ թերացումների հետ են կապված ուժայինների ղեկավարների հրաժարականները։

Միգուցե Փաշինյանը փորձում է ժամանակ շահել այսպիսի քայլերով և տպավորություն ստեղծել, թե փոփոխություններ է կատարում, քանի որ եթե այս իրավիճակում փոխեց առողջապահական և հակահամաճարակային իրավիճակի հետ կապված պատասխանատուներին, ապա կրկին հաջողություն չգրանցելու պարագայում արդեն իր հրաժարականի հարցը ավելի սուր է դրվելու։

Եվ ավելի նախընտրելի տարբերակ է փոփոխությունների իմիտացիայի գնալ, մինչև հնարավոր լինի հաղթահարել համավարակի արդյունքում ստեղծված ճգնաժամը, իսկ ճգնաժամի հաղթահարման փուլում եթե դժգոհությունները շարունակվեն, ապա այդ պատասխանատու պաշտոնյաներին կարելի է դարձնել քավության նոխազ՝ վարչապետի աթոռը փրկելով հարվածներից։

Մյուս կողմից, կարծիք կա, որ արտակարգ դրության ռեժիմը երկարաձգելով և ուժայիննեին փոխելով՝ Փաշինյանը փորձում է ամեն գնով պահպանել իր աթոռը՝ նաև կիրառելով հնարավոր ու անհնար բոլոր մեթոդները: 

Ընդ որում, շատերը չեն բացառում, որ նա կսկսի ճնշումներ բանեցնել ընդդիմադիրների նկատմամբ և ուժ կիրառել բողոքի ակցիաներ իրականացնողների հանդեպ: Թեպետ առավել սթափ դատող փորձագետները դեռ հույս ունեն, որ իշխանությունը նման քայլերով չի գնա վերջնական ինքնասպանության:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում