«Ծանրագույն վիճակում ենք հայտնվել, մեր պետականության գլխին մի մեծ սուր է կախվել». «Փաստ»
Интервью
«Փաստ» օրաթերթը գրում է
Կայացան խորհրդարանական արտահերթ ընտրությունները: Շատ քաղաքացիներ և քաղաքական ու հասարակական ուժեր ընտրությունների այլ ելք էին ակնկալում, բայց փաստ է այն, որ Ազգային ժողովում կհայտնվի քաղաքական երեք ուժ: Ենթադրվում էր, ամեն դեպքում նման կարծիք կար, որ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը մեծամասնություն չի կազմի խորհրդարանում, բայց ընտրություններում այլ արդյունք գրանցվեց: Հոգեբան Կարինե Նալչաջյանը կարծում է, որ այս ընտրություններով Հայաստանը մտավ ճգնաժամի մի ծանրագույն փուլ:
«Արցախը՝ վիրավոր ու խոցված, հիմա էլ Հայաստանը ծանրագույն վիճակում է հայտնվում: Մեր պետականության գլխին մի մեծ սուր է կախվել: Նախ՝ ուզում եմ փաստել իրավիճակի վտանգավորության աստիճանը: Բուն ընտրությունների մասին: Նախ և առաջ հարկավոր է հետամուտ լինել, որպեսզի հասկանանք՝ ինչքանո՞վ էին արդար այս ընտրությունները: Օրինակ՝ ես կամ որևէ բանական մարդ չի կարող պատահական համարել, որ կիրակի երեկոյան Հայաստանի տարբեր վայրերում հոսանքազրկումներ տեղի ունեցան: Դա բացարձակապես պատահականություն չէ, իսկ ես մատնացույց եմ անում միայն մեկ փաստ: Հարկավոր է նախ հասկանալ ընտրախախտումների ծավալը և համապատասխան գործողություններ կատարել: Հիմա պատասխանեմ հարցին՝ սպասելի՞ էր նման արդյունքը: Այս հարցը կմեկնաբանեմ նաև որպես կուսակցության ներկայացուցիչ: Ես «Զարթոնք» ազգային քրիստոնեական կուսակցության գործադիր մարմնի անդամ եմ և թեկնածու եմ եղել: Իմ նոր կարգավիճակով պայմանավորված՝ առիթ ունեցա շրջել Հայաստանով, շփվել մարդկանց հետ: Գիտեք՝ ինչպիսին էին տրամադրությունները: Այս իշխանությունների հանցագործությունները, ազգադավ քայլերը մարդկանց մի մեծ մաս գիտակցում էր, բայց նրանց մոտ կար նաև վախի մթնոլորտ, որը շատ ավելի ազդեցիկ է, մոտիվացիոն ուժ ունի: Մարդիկ մի բան մտածում են, համոզմունք ունեն, բայց բոլորը չէ, որ ունեն համարձակություն գնալ հոսանքին, թելադրվածին հակառակ»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Նալչաջյանն՝ ընդգծելով, որ ոչ բոլորը կարող են ընդդիմանալ:
Հոգեբանը նշում է՝ չպետք է արդարությանը դեմ գնալ և ասել, որ կային մարդիկ, որոնք վերլուծական միտքը մի կողմ դրած, ապրում էին լցված ատելությամբ դեպի նախորդ իշխանությունները: «Այս ատելությունն այնքան ներծծված էր այս մարդկանց մեջ, որ նրանք, չընդունելով հանդերձ «նիկոլական» այս տարիները, կշեռքի նժարի վրա էին դնում «նախկիններ» կոչված ինքնաթունավորման վիճակը, «նախկինների» վերադարձի նկատմամբ ինչ-որ վախեր ունեին և վախենում էին փոփոխություններից: Որպես հոգեբան եմ ասում՝ մարդիկ վախենում են փոփոխություններից: Այն, ինչ կա, հասկանալի է, իսկ թե ինչ է լինելու, այդ անորոշությունը հաճախ մարդկանց վախեցնում է: Նրանք սկսում են սին հույսեր կապել, մտածել, թե ամեն ինչ լավ կլինի, պատերազմ եղավ, հետո էլ չի լինի, ուրիշ ղեկավար լինի, գուցե այն ժամանակ նոր պատերազմ սկսվի: Այս տեսակ ֆիկտիվ տրամաբանություն է աշխատում՝ կտրված իրականությունից: Միևնույն ժամանակ կային ակնհայտ «նիկոլապաշտներ», որոնց գիտակցությունն այնքան նեղացած էր, որ իրենց հետ աշխատելու տեղ մենք չունեինք:
Մեր կուսակցությունն, օրինակ՝ կարծում է, որ այս ողբալի իրավիճակը, որում հայտնվել էր Հայաստանը և հիմա էլ ավելի է խորասուզվում, նրանից էր, որ մենք աստիճանաբար երես ենք թեքել ազգային այն արժեքներից, որոնց հիմքում նաև համամարդկայինն է՝ հայրենիքի, պետականության, բանակի, եկեղեցու զգացողությունը: Այս սյուներից մենք երես ենք թեքել, և եթե այս արժեքներից դու երես ես թեքում, կարող ես, այո՛, գնալ հայհոյանքի հետևից, քեզ դուր կգան գռեհկաբանությունները, հայրենիքդ կծվատվի, իսկ դա առանձնապես քեզ վրա չի ազդում, զոհեր կունենաս և այդ արյան գինն իրականության մեջ չես գնահատի, այսինքն՝ արժեքներից հեռանալն է: Մենք հասկանում ենք, որ ունենք այս հավատամքը և պետք է շարունակենք մեր պայքարը, սա մարդկանց մտածողության փոփոխության պայքար է»,-նշում է մեր զրուցակիցը՝ հավելելով, որ հասարակության հետ պետք է ահռելի աշխատանք տանել, քանի որ կար մոլորյալների մի մեծ խումբ, որը չգիտեր, թե ում տալ իր ձայնը:
Նալչաջյանը շեշտում է՝ ծանրագույն վիճակում ենք հայտնվել:«Չնայած սրան՝ մեր ձեռքերը թուլացնելու, թուլանալու իրավունք չունենք: Քաղաքականության մեջ մտած անձինք և կուսակցությունները պետք է շարունակեն իրենց աշխատանքները: Եթե մեր արժեքներին այդքան դավաճանած չլինեինք, տեսնելով գռեհկությունները, այն, որ թուրքական շահն է մեր իշխանությունների կողմից առաջ տարվում, մեր հայրենիքը ծվատվում է, եթե ինքնապահպանման զգացողությունը մեր մեջ մեռած չլիներ, այսպիսի արդյունքներ չէինք ունենա, թեև պետք է հասկանալ, թե որքանով են այս արդյունքներն օրինական: Հասարակությունը պետք է հասկանա, թե ինչ կարող է տեղի ունենալ, եթե նա հետ է քաշվում և չի մասնակցում իր ճակատագրի կերտմանը: Իմ շփումներում հասկացա, որ հիմնականում դրանք այն մարդիկ են, որոնք 2018 թվականին լցրել էին հրապարակները: Այստեղ ես տեսնում եմ պատասխանատվության զգացման պակաս: Եթե դու սխալվել ես, ուրեմն շտկման ուղղությամբ ինչ-որ բան պետք է անես, ոչ թե սպասես, թե ինչ է լինելու»,-եզրափակում է Կարինե Նալչաջյանը:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
