Բալզամիկ քացախ՝ թագավորական նվերից լայն տարածում. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Բալզամիկ քացախը (իտալերեն՝ aceto balsamico) քաղցր և թթու համեմունք է, որը պատրաստվում է տակառներում հնեցված խաղողի չեչից (խաղողի մզվածք): Այն հորինել են Իտալիայի Մոդենա նահանգում: Բալզամիկի բնօրինակը արտադրվել է նաև Ռեջջո- նել- Էմիլիա նահանգում: Բալզամիկ քացախը իր համ ու հոտով նուրբ է, հարուստ է բուրավետիչ երանգներով և ավանդաբար բարձր է գնահատվում սննդային քացախների շրջանում:

Չնայած «քացախ» անվանմանը, դրա պատրաստման մեթոդը զգալիորեն տարբերվում է սովորական սննդային քացախներից: Կովկասում և Իրանում, ինչպես նաև Հայաստանում բալզամիկ քացախի անալոգը կոչվում է դոշաբ, որը պատրաստվում է թթից: Միացյալ Նահանգներում բալզամիկ քացախի անալոգները արտադրվում են կոկոսից, թզից, մանդարինից, սև հաղարջից, կակաոյի հատիկներից և այլն: Բալզամիկ քացախի մասին առաջին գրավոր հիշատակումը վերաբերում է 1046 թվականին, երբ Կանոսա ամրոցի սեփականատեր մակրգրաֆ Բոնիֆացիան նվիրել է ապագա թագավոր Հենրիխ 2- րդին յուրահատուկ նյութով լի մի փոքրիկ տակառիկ: Այսպիսով, նա դրել է «արքայական նվերների» ավանդույթը. հետագայում նման տակառիկներ սկսել են նվիրել այլ թագավորներին և պալատական ազնվականությանը:

Նուրբ հոտով նյութ պարունակող տակառիկները խոսել են ընտանիքի բարգավաճման մասին և հարուստ օժիտ են ծառայել այն ընտանիքներում, որտեղ կան ամուսնության տարիքի երիտասարդներ: Ընդհանրապես, այս քացախի արտադրությունը եղել է ազնվականության և բարձր դասի ընտանիքների սահմանափակ շրջանակի արտոնություն: Չի եղել բալզամիկ քացախի արտադրության միասնական մեկ բաղադրատոմս, յուրաքանչյուր ընտանիք ունեցել է բալզամիկ քացախ պատրաստելու իր սեփական «գաղտնիքները»: «Բալզամիկ» անվանումը առաջացել է այն պատճառով, որ սկզբում այն օգտագործվել է հիմնականում բուժական նպատակներով, և միայն հետո են այդ քացախը սկսել օգտագործել խոհարարության մեջ: Իր ուժեղ հակամանրէային և հակաբորբոքային ազդեցության շնորհիվ այն օգտագործվել է վերքերը բուժելու համար: Այն, որպես դեղամիջոց, օգտագործվել է անգամ Լուկրեզիա Բորջիայի կողմից 1503 թվականին՝ Մեծ ժանտախտի առաջին տարում:

Ավանդաբար բալզամիկ քացախը շատ մուգ գույն և խիտ կոնսիստենցիա ունի։ Գոյություն ունեն նաև այդ քացախի պարզեցված (և ավելի էժան) տարատեսակներ, որոնք պատրաստվում են սովորական կարմիր գինու քացախի հիմքով, սակայն նման քացախը ավելի բաց գույնի է լինում և տարբերվում է իր համով դասական բալզամիկ քացախից։ Բալզամիկ քացախը օգտագործվում է աղցանների, մարինադների, դեսերտների, ինչպես նաև ապուրների պատրաստման ժամանակ; Այդ հրաշք հեղուկի մի քանի կաթիլը ունակ է փոխել ցանկացած կերակուրի համը։ Ի տարբերություն էժան բալզամիկ քացախների, դասական արտադրանքը ստացվում է խաղողի չեչի և շաքարի խառնուրդը խմորելու արդյունքում, որը տևում է առնվազը 3 ամիս։

Դրանից հետո այն հնեցվում է կաղնու տակառներում՝ 3 տարուց մինչև 100 տարի ժամկետով։ Ավանդական որակյալ բալզամիկ քացախը պետք է հնեցվի ամենաքիչը 12 տարի, որի ընթացքում այն հագենում է կաղնու տակառի համերով։ Հետո այն շշալցվում է։ Ռեջջո- նել- Էմիլիա նահանգում արտադրված բալզամիկ քացախի հնեցման տարիքը արտահայտվում է շշի պիտակի գույներով. կարմիր պիտակը նշանակում է ամենաքիչը 12, արծաթագույնը՝ ամենաքիչը 18, իսկ ոսկեգույնը՝ 25 և ավելի տարվա հնեցում։ Իսկ Մոդենա նահանգում հնեցումը նշվում է շշի խցանի գույնով՝ դարչնագույն խցանը ամենաքիչը 12 տարվա, իսկ ոսկեգույնը 25 և ավելի տարվա հնեցում ունեցողներ են։

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում