Փաստորեն մյուս տարի էլ երջանիկ չենք ապրելու

Հավանաբար շատերն են հիշում, թե ինչպես օրերս կառավարության հերթական նիստում Նիկոլ Փաշինյանն անբռնազբոս հայացքով, ցանկանալով արդարացնել նվազագույն կենսաթոշակի չնչին բարձրացումը, հայտարարեց. «Մենք երջանիկ չենք այն չափերից, որով բարձրացնում ենք կենսաթոշակները, նվազագույն թոշակը։ Բայց երբ եղած բազայի վրա ենք նայում, տոկոսային բավական շոշափելի աճ է»։

Նշենք, որ խոսքը կենսաթոշակի բացառապես նվազագույն շեմի ավելացման մասին է։ Ի դեպ՝ ավելացումը լինելու է ընդամենը 2,1 հազար դրամ։ Մինչ այժմ նվազագույն կենսաթոշակը 26,5 հազար դրամ էր, հաջորդ տարի դառնում է 28,6 հազար դրամ։ Այսինքն, եթե դա արտահայտենք տոկոսային արտահայտությամբ աճը կկազմի 7,9 տոկոս։

Փաշինյանի նշած այդ «շոշափելի» աճի արդյունքում կենսաթոշակառուների մի չնչին մասի կենսաթոշակն ավելանում է հազիվ 2,1 հազար դրամով, ուստի բավական է պատկերացնելու, թե դա ինչ սոցիալական նշանակություն կարող է ունենալ։

Ընդգծենք, որ այդ բարձրացումը վերաբերում է կենսաթոշակառուների ընդամենը 3 տոկոսին։ Եթե հիմա նրանք ստանում են 26,5 հազար, հաջորդ տարի ստանալու են 28,6 հազար դրամ։ Մյուսների դեպքում, նույնիսկ դա էլ հաշվի չեն առել. մնացածը շարունակելու են ստանալ այնքան, որքան ստանում էին այս տարի։

Ի դեպ՝ վերջին տվյալներով 12-ամսյա գնաճը Հայաստանում հասել է 9,6 տոկոսի։ Մինչ այդ մասնագետները և ոլորտի պատասխանատուները կանխատեսվում է, որ տարին կփակվի 8,4 տոկոս գնաճով, ինչը կրկնակի բարձր է այն միջին թիրախային ցուցանիշից, որը սահմանված է։ Ի միջի այլոց ՝ նշենք, որ  սննդամթերքի դեպքում այն անցնում է 16 տոկոսից։

Այսպիսի թանկացումների պայմաններում կառավարությունն այս տարի կենսաթոշակների բարձրացում ընդհանրապես չի արել։ Չհաշված, որ հաջորդ տարի էլ գնաճը շարունակվելու է, ու այս տարվա թանկացումների ֆոնին սպասվում է ևս առնվազն 5-6 տոկոս գնաճ։ Ու կրկին խոսքը առաջնային ապրանքների գնաճի մասին չէ, քանի որ դրանց գնաճը սովորաբար շատ ավելի բարձր է լինում։

Ամենատարրական կրթություն ունեցողի համար էլ պարզ է, որ այսպիսի գնաճային միջավայրում 2,1 հազար դրամով նվազագույն կենսաթոշակի ավելացումը որևէ խնդիր չի լուծում, որքան էլ Նիկոլ Փաշինյանը համարի, որ «եղած բազայի վրա կենսաթոշակները շոշափելիորեն աճում են»։ Այսպիսի աճից, բնականաբար, կենսաթոշակառուները չեն կարող երջանիկ լինել։

Եթե կառավարությունն իրեն համարում է իրական սոցիալական ուղղվածության և «հպարտ քաղաքացու» մասին մտածող,  ավելի համեստ կլիներ իր պարգևատրումների ու ճոխությունների մեջ, փոխարենը՝ եղած ռեսուրսներն ուղղեիք թանկացումների հետևանքով սոցիալական խոցելի խմբերի կորուստների մեղմմանը։

Այնպես որ, այն, ինչ նախատեսվում է հաջորդ տարի նվազագույն կենսաթոշակի բարձրացման առումով, նույնիսկ այս տարվա գնաճի ազդեցությունը չի փակում, ուր մնաց, թե մյուս տարվա գնաճինը փակի։ Ու սրանով ուզում եք ասել, թե այս մարդկանց կյանքը բարելավելու ուղղությամբ քայլեր եք անում։

Արթուր Սարգսյան