Իշխանությունը փորձում է զրկել ընդդիմադիր պատգամավորներին արտաքին աշխարհի հետ շփումներից. Վահե Հակոբյան
Интервью
Aysor.am-ի հարցազրույցը ՀՀ ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Վահե Հակոբյանի հետ։
- Պարոն Հակոբյան, գրառում էիք կատարել գերմանացի պատգամավորի կողմից կազմակերպված միջոցառման և ԱԳՆ անհասկանալի կեցվածքի վերաբերյալ: Կներկայացնե՞ք մանրամասները:
- Լարս Պատրիկ Բերգը Եվրոպական խորհրդարանի գերմանացի պատգամավոր է, Հայաստանի վաղեմի բարեկամն է: Նա շատ մեծ աջակցություն է ցուցաբերում Եվրոպական Խորհրդարանում Հայաստանի շահերի առաջ մղմանը, եվրոպական հարթակներում պարբերաբար մեզ համար կարևոր հարցեր է բարձրացնում: Եվ այս կլոր-սեղան քննարկման կազմակերպումն էլ նոր հարթակ էր ստեղծելու ներկայիս բարդ աշխարհաքաղաքական իրավիճակում Եվրամիության ներկայացուցիչների հետ քննարկում ունենալու, Հայաստանի շահերը, ընկալումները, դիրքորոշումները ներկայացնելու համար:
Բայց ԱԳՆ-ն անհասկանալի, ես կասեի՝ աբսուրդի հասնող և ոչ պրոֆեսիոնալ քայլերով փորձեց կանխել Հայաստանի ԱԺ ներկայացուցիչների մասնակցությունը միջոցառմանը:
Ընդամենը մարտին ԱԺ աշխատակազմի ղեկավար-գլխավոր քարտուղարին ուղղված նամակում ԱԳՆ-ն ներկայացնում է Լարս Պատրիկ Բերգի հայամետ գործունեությունը, ՀՀ ԱԳՆ երկու ներկայացուցիչներ՝ ԵՄ-ում Հայաստանի դեսպանն ու Գերմանիայում Հայաստանի դեսպանը նրա հետ հանդիպումներ են ունենում, մինչ այդ էլ Երևան Բերգի այցի ընթացքում ԱԺ-ում ես ու Արման Եղոյանն ենք նրա հետ հանդիպում, որպես պրոֆիլային հանձնաժողովների նախագահներ, իսկ այժմ ԱԳՆ-ն նրան ծայրահեղական է որակում, Եվրախորհրդարանում դեր չունեցող և ընդհանրապես հորդորում է նրա հետ չառնչվել՝ «ՀՀ-ԵՄ հարաբերություններին վնաս չհասցնելու» համար:
Այս էժանագին կրկեսը, հասկանալի է, որ լրիվ այլ նպատակներ է հետապնդում: Բայց նույնիսկ դա անելու ունակությունն ու բավարար շնորքն այս իշխանությունը և իրեն ծառայողները չունեն:
- Ի՞նչ միտում կամ նպատակներ եք տեսնում ԱԳՆ նման քայլի տակ:
Քաղաքացիները ստեղծված իրավիճակում հաճախ են հարցնում ինչու մանդատները վայր չենք դնում: Եվ հիմնական պատճառներից մեկը մանդատի միջոցով արտաքին աշխարհի հետ առավել ինստիտուցիոնալ և լայն հարաբերվելու հնարավորությունն է: Մանդատը հնարավորություն է տալիս խորհրդարանական դիվանագիտության խողովակներն օգտագործելով հարաբերվել աշխարհի հետ, որպեսզի մեր գործընկերները՝ կապ չունի որ երկրում կամ կառույցում, չհենվեն միայն իշխանությունից եկող ազդակների և դիրքորոշումների վրա, որոնք, ավելի շատ թուրք-ադրբեջանական տանդեմի, քան Հայաստանի ու ՀՀ քաղաքացու շահերն են ներկայացնում:
Ես չգիտեմ հանրությունը որքանով է պատկերացնում այս ամենի նշանակությունը, բայց առնվազն ԱԳՆ արձագանքը ցույց է տալիս, որ գործող իշխանությունը դրա կարևորությունը շատ լավ հասկանում է և ամեն կերպ փորձում է զրկել ընդդիմադիր պատգամավորներին արտաքին աշխարհի հետ շփումների, իրենց մոտեցումներից տարբերվող մոտեցումներ ներկայացնելու հնարավորությունից:
Իսկզբանե անհասկանալի է, թե ԱԳՆ-ն ինչու է որոշել կարծիք հայտնել այս միջոցառմանը խորհրդարանականների մասնակցել-չմասնակցելու վերաբերյալ, եթե ընդամենը մարտին ինքն էր ԱԺ-ից կարծիք հարցնում միջոցառման մասին: Այն նույն ԱԳՆ-ն, որը հիմնականում լուռ է երկրին, ազգային, պետական շահերին առնչվող կարևոր հարցերում:
Եթե ԱԳՆ այս նամակը փորձ էր զրկել ինձ, որպես ընդդիմության ներկայացուցիչ, Հայաստանի գերակա շահերին առնչվող և իշխանության դիրքորոշումից տարբերվող մոտեցումները եվրոպական գործընկերներին ներկայացնելուց, հիասթափեցնեմ իրենց՝ դա չի հաջողելու: Միանշանակ, ես մասնակցելու եմ միջոցառմանը, երբ որ այն կայանա: Գրառմանս մեջ նշել էի, որ եվրոպական կողմի նախաձեռնությամբ, տեխնիկական պատճառով հետաձգվել է մինչև հունիս:
Բայց իշխանության այս ձեռագիրն ու գործելաոճը հերթական անգամ ապացուցում է, որ այս իշխանությունը պետք է օր առաջ հեռանա: Նրանք կործանարար են մեր երկրի համար: Չգիտեմ էլ ինչ պետք է լինի, որ բոլորը դրանում համոզվեն:
Այս տեքստը գրող ԱԳՆ պաշտոնյան, նրա ղեկավարը, այն ուղարկելու թույլտվություն տվողը ոչ միայն օրվա իշխանության նենգ պատվեր են կատարում, այլև դա անում են շատ անորակ ու ոչ պրոֆեսիոնալ՝ չհասկանալով, թե եվրոպացի պաշտոնյայի մասին նման պնդում անելով ինչ հարված են հասցնում ՀՀ-ԵՄ հարաբերություններին: Արտաքին հարաբերությունների, արտաքին քաղաքականության մասին պատկերացում ունեցող, նման մոտեցումը ընդունելի համարող և որպես փաստարկ օգտագործող բոլոր պաշտոնյաներն օր առաջ պետք է հեռացվեն:
Ես իմ պարտքն եմ համարել հանրայնացնել այս դեպքը և ԱԳՆ նամակը, ներկայացնել մեր հանրությանն ու մասնագիտական շրջանակներին, որպեսզի հերթական անգամ փաստերով համոզվեն, թե ում հետ գործ ունենք ի դեմս այս իշխանության և ով ու ինչպես է այժմ վարում մեր երկրի արտաքին քաղաքականությունը:
