Աշխարհում ամենահարմարավետ և հումանիստական բանտը համարվում է նորվեգական Հալդեն բանտը: Այն կառուցվել է 2010 թվականին՝ նորագույն տեխնոլոգիաներով, և ավելի շատ նման է առողջարանի կամ հյուրանոցի, քան գաղութի: Այն գտնվում է անտառոտ միջավայրում, որտեղ կա ձայնագրման ստուդիա, սպորտդահլիճ, առանձին սենյակներ` հարազատների հետ հանդիպումների համար, խոհանոց, որտեղ բացի այն, որ ճաշում են համեղ ուտեստներ, այլև անցնում են խոհարարական դասընթացներ: Բանտի կառուցումը տևել է 10 տարի և շինարարական աշխատանքների վրա ծախսվել է 252 միլիոն դոլար: Այստեղ անվտանգության աշխատակիցները զենք չունեն, պատուհաններին ճաղեր չկան։ Յուրաքանչյուր բանտախցում կա զուգարան, ցնցուղ, հեռուստացույց և սառնարան: Բացի դրանից, բանտարկյալները ազատ կարող են այցելել մարզասրահ, համակարգչային ակումբ։ Այստեղ կա նաև ձայնագրման ստուդիա, իսկ ուրաքանչյուր բանտարկյալ ամեն օր ստանում է 6 եվրո, որոշ ծախսերի համար: Ամենահետաքրքիրն այն է, որ այստեղ իրենց պատիժն են կրում այն մարդիկ, ովքեր ամենածանր հանցագործություններն են գործել:
Սակայն ոչ բոլոր բանտերն են նման հանգստյան տան: Օրինակ՝ Սանկտ-Պետերբուրգում գտնվող Կրեստ կալանավայրը համարվում է աշխարհի ամենանեղ բանտերից մեկը: Ըստ նախագծի՝ այնտեղ կարող է գտնվել 3000 մարդուց ոչ ավելի, բայց բանտում միշտ առնվազն 10.000 կալանավոր կա: Այդ դեպքում, յուրաքանչյուր բանտարկյալին ազատ տեղաշարժման համար բաժին է ընկնում 4քմ տարածք: Աշխարում կա նաև ամենափոքր բանտը, որը գտնվում է Գերնսի կղզում և կառուցվել է 1856 թվականին: Այդ բանտում տեղավորվում է 2 մարդ և այն հաճախ օգտագործվում է որպես սթափեցման վայր:
ԱՄՆ-ի Ջորջիա նահանգում տղամարդկանց բանտի պատերը, ինչպես նաև բանտարկյալների հանդերձանքը վարդագույն է: Ըստ բանտի ղեկավարի՝ այդ գույնը հանգստացնում և նվազեցնում է ագրեսիայի դրսևորումները բանտարկյալների մոտ: Անհավանական է, բայց փորձը ցույց է տվել, որ այդ անսովոր մեթոդն իրականում գործում է։ Այս հետաքրքիր նորամուծությունից հետո բանտում կոնֆլիկտային իրավիճակների թիվը կտրուկ նվազել է:
Բոլիվիայի մայրաքաղաք Լա Պասի Սան Պեդրո բանտը հայտնի է ամենատարօրինակ կանոններով: Այստեղ բոլոր բանտարկյալները պետք է աշխատեն, որպեսզի վճարեն իրենց բանտախցի վարձավճարը և կարողն են նաև այնտեղ տեղավորել իրենց ընտանիքի անդամներին ու հյուրեր ընդունել: Ի դեպ, բանտը դարձել է զբոսաշրջության ակտիվ կենտրոն, քանի որ այն իր պայմաններով էապես տարբերվում է աշխարհի մյուս կալանավայրերից։ Ամեն տարի նրանք հյուր են գալիս այս բանտ, որպեսզի ծանոթանան բանտարկյալների հետ և հարցնեն տեղի բնակեցման կանոնների մասին: Բանն այն է, որ 1500 ազատազրկվածների կեցավայրն իրենից ներկայացնում է բավական կազմակերպված համայնք` սեփական խանութներով, ռեստորաններով, վարսավիրանոցով և նույնիսկ հյուրանոցով: Առավել զարմանալի է, որ բանտում հսկիչներ ընդհանրապես չկան:
Ինդոնեզիայում, եթե Ձեր դրամապանակը լիքն է, ապա կարող եք բանտարկության ժամկետն անցկացնել ոչ թե խղճուկ բանտախցում, այլ գրեթե «հյուրանոցում», որը նման է 4 աստղանի հագստատան:Բանտարկյալների մեծամասնությունն ապրում են բավականին հարմարավետ պայմաններում: Իսկ նրանք, ովքեր ավել են վճարել, կարող են «նստել» շքեղ սենյակներում, որտեղ կա լոգասենյակ, սառնարան, հեռուստացույց և նույնիսկ կարաոկե:
