Մի լուսանկարի պատմություն, կամ Նիկոլի թշվառությունը․ Կարապետ Պողոսյան

Օրերս ոստիկանական դիմակահանդես էին կազմակերպել Գյումրիում, նպատակ ունենալով շեշտել, որ վարչապետը դեռ հզոր է և դրության տերն է...

 

Ամսի 23-ին, առավոտ 6-ին ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչությունից նախ ներխուժում են որոշ անձանց տներ, առանց պատճառի բերում բաժիններ, հույս ունենալով, որ քաղաքում սարսափ/աժոտաժ կսկսվի, թե հեղինակությունների են տարել (թե ո՞վ ինչքանով է հեղինակություն, կամ ինչքանով են սրանց ծառայել մի օր կասեմ), 8 ժամ սպասելուց հետո տեսնելով, որ ոչ մեկին հետաքրքիր չի, Երևանից հրահանգում են անցնել «սարսափ» պլանի «Բ» տարբերակին, պարեկների և տեղի ոստիկանների հետ սկսեցին քաղաքի փողոցները փակել մի քանի ջահելի նիվա կանգնեցնել, բեռնախցիկ ստուգել։

 

Բնականաբար այս տարբերակն էլ չաշխատեց, ոչ ոք չսարսափեց, ավելին, շատ տեղերում վարորդները սկսեցին ծաղրել ու ազդանշնաներով «ողջունել», մի 40 րոպե կանգնելուց հետո քոռ ու փոշման հեռացան։

 

Այլևս բոլորն են զզված, անտարբեր և անհաղորդ նիկոլական թե քարոզչության և թե բռնության սպառնալիքի նկատմամբ և յուրաքանչյուրն է ակնկալում կարող առաջնորդի հետևից շարժվելու և մի բան փոխելու..

Երկրում իրավիճակ է փոխվել, արդեն քաղաքացու հայ տեսակն է ընդունելի, ոստիկանի էլ` ընդդիմադիրը, իսկ հեղինակության ռեալ հայրենասերն է հարգված, իսկ մնացածը փուչիկ են, ինչպես փուչիկ էին 18֊ի դուխովները...