Բոլոր երկրների ու ազգերի մշակույթները տարբեր են, յուրաքանչյուր ազգ ունի իր ավանդույթներն ու սովորույթները: Սակայն հարսանեկան արարողությունը նշում են բոլոր ազգերը` ներդնելով այդ տոնի մեջ իրենց երկրին բնորոշող հետքրքիր գծերը:Orer.am-ը Ձեր ուշադրությանն է ներկայացնում աշխարհի ամենատարօրինակ հարսանեկան ավանդույթների ցանկը:Հարսնացուի ներկումը
Շոտլանդիայում ոմանք պահպանել են հին ավանդույթը. նշանվածների ընկերները կամ հարազատները գողանում են հարսնացուին և նրա վրա «սև» հեղուկ լցնում, որի մեջ կարող է լինել ալյուր, ցեխ և նույնիսկ կենդանիների արտաթորանք: Շոտլանդացիները կարծում են, որ նման նվաստացումը հարսնացուին նախապատրաստում է ընտանեկան կյանքի ծանր իրողություններին:
Հարսանեկան աղիողորմ երգ
Չինաստանում «տուցզյա» ազգը տարօրինակ ավանդույթ ունի՝ հարսանիքից մեկ ամիս առաջ հարսը լալիս է օրական մեկ ժամ, 10 օր հետո նրան է միանում մայրը, իսկ ևս 10 օր հետո՝ տատիկը: Ինչու՞: Ամսվա վերջին ընտանիքի յուրաքանչյուր կին լալիս է հարսի հետ միասին, ինչը ուրախություն է խորհրդանշում:
Ճտի լյարդի արարողակարգը Չինաստանից
Մոնղոլիայում դաուրները հարսանիքի օրը նշանակելու համար տարօրինակ արարողակարգ են կազմակերպում: Որպեսզի նշանակեն այս կամ այն հարսանքին օրը փեսացուն և հարսնացուն պետք է սպանեն ճուտին՝ դանակը միասին բռնած: Այնուհետև պետք է բացել փորը և ուշադիր զննել լյարդը: Եթե լյարդը լավն է, ապա երիտասարդներին թույլատրում են որոշել հարսանիքի օրը: Եթե ոչ, ապա նրանք պետք է կրկնեն գործողությունը մինչև՝ չգտնեն լավ լյարդ:
Հարսանիք ծառի հետ
Հնդկաստանի մի շարք շրջաններում գոյություն ունեն ամուսնության համար խոչընդոտներ՝ «մանգալ դոշի»(աստղային համաստեղություն, երբ Մարսը և Սատուրնը միանում են 7-րդ տանը): Այդ համաստեղության տակ ծնված մարդկանց անվանում են «մանգլիկ», նրանք համարվում են անիծվածներ և կարող են իրենց ամուսնու համար վաղաժամ մահ բերել: Որպեսզի ազատվեն անիծվածներից, նրանց պետք է առաջին հերթին խորհրդանշորեն ամուսնացնել ծառի հետ: Դրանից հետո ծառը կտրում են, և անեծքը համարվում է ոչնչացված: Խեղճ ծառ:
Խմի՛ր մինչև վերջ
Սա հավանաբար, գոյություն ունեցող հարսանեկան ավանդույթներից ամենազզվելին է: Երբ հարսանեկան արարողությունը մոտենում է ավարտին, հյուրերը տոնական սեղանից հավաքում են ուտելիքի մնացորդները, խառնում և լցնում են այսպես կոչված զուգարանի մեջ: Բարեբախտաբար, սեղանի մնացորդները փոխարինվում են շոկոլադով և շամպայնով: Այնուհետև նրանք սողոսկում են նորապսակների սենյակը և դուրս չեն գալիս այնքան ժամանակ, մինչև խեղճերը չխմեն «զուգարանի» ողջ պարունակությունը: Այդպես նորապսակները ուժ են հավաքում հարսանեկան առաջին գիշերից առաջ:
Տվե՛ք երկուսը
Հարավային Սուդանի «նեուր» ցեղախմբի ավանդույթներով՝ ամուսնությունը կայացած չի համարվում, մինչև որ կինը 2 երեխա չի պարգևում իր ամուսնուն: Եթե դա տեղի չի ունենում, տղամարդը կարող է ապահարզան պահանջել:
Թքել հարսնացուի վրա
Աֆրիկական Մասաի ցեղի մոտ գոյություն ունի հարսանեկան մի ավանդույթ: Դրա համաձայն` հարսնացուի հայրը թքում է հարսնացուի գլխի կամ կրծքի վրա: Այդպես նա օրհնում է աղջկան` երջանիկ ընտանեկան կյանք ունենալու համար: Այնուհետև երիտասարդները լքում են իրենց գյուղը, որպեսզի սկսեն իրենց ամուսնական նոր կյանքը:
Համբույրներով երեկույթ
Շվեյցարիայում ամեն անգամ, երբ հարսնացուն կամ փեսացուն լքում են տոնական սեղանը, որպեսզի լոգարան գնան, նրա զուգընկերոջը/զուգընկերուհուն համբուրում են: Եթե գնում է փեսացուն, սրահում գտնվող յուրաքանչյուր տղամարդ կարող է համբուրել հարսնացուին, և հակառակը:
Կինը` տղամարդ
Սպարտակյան մշակույթն ուներ մի ավանդույթ, ըստ որի` հարսնացուն պետք է ճաղատանար և տղամարդու նման հագնվեր, իսկ փեսացուն հագներ կանացի շրջազգեստ: Ինչպես տեսնում եք, որոշ ժամանակակից փեսացուներ և հարսնացուներ նույնպես երբեմն հետևում են հին սպարտակյան ավանդույթներին:
Փայտով կրունկներին
Համաձայն կորեական հարսանեկան ավանդույթի` հարսանեկան առաջին գիշերից առաջ ամուսնուն հարվածում են կա´մ փայտով, կա´մ ձկնով, քանի որ նա դարձել է ամուսնացած տղամարդ: Ավանդույթը կարող է ցավոտ լինել, սակայն այն հիմնականում կատարվում է ոչ թե ցավ պատճառելու, այլ ուղղակի զվարճանքի համար: Դա արվում է, որպեսզի ամուսինը ամուսնական առաջին գիշերը չհիասթափեցնի հարսնացուին:
Առևանգող փերիներ
Իռլանդիայում երբ նորապսակները պարում են, հարսի ոտքերը չպետք է կտրվեն գետնից, քանի որ տեղաբնիկները հավատում են, որ եթե դա տեղի ունենա, չար փերիները կառևանգեն հարսնացուին:Որտե՞ղ է այստեղ տրամաբանությունը: Չար փերիները սիրում են գեղեցիկը:
Չեչենուհի հարսնացու
Չեչնիայի հանրապետությունում գտնում են, որ կինը պետք է համեստ և զուսպ լինի: Ըստ ավանդույթի` հարսանիքի ժամանակ հարսնացուն կանգնում է անկյունում՝ հյուրերի աչքից հեռու: Այս ավանդույթը ստիպում է նրան ամբողջ օրն անցկացնել ոտքի վրա` չխոսելով ամուսնու հարազատների հետ: Այս ամենից հետո բարեկամներից յուրաքանչյուրը հերթով խնդրում է աղջկան մի բաժակ ջուր բերել, իսկ երբ նա անում է դա, ապա ստիպում են նրան խոսել: Կարելի է կատակել հարսնացուի արտաքինի շուրջ, գովաբանել, կարելի է նաև քննադատել փեսացուին: Եթե աղջիկը չի դիմանում ու արձագանքում է խայթին, ապա դա կվկայի նրա հիմարության և անզսպվածության մասին:Նա իրավունք ունի միայն ասել.«Առողջ խմեք»:
Ճիշտ նշան բռնի՛ր
Ույգուրների (Չինաստանում բնակվող էթնիկ փոքրամասնություն) մշակույթում փեսացուն երեք անգամ աղեղից կրակում է իր հարսնացուի վրա: Իհարկե այդ նետերը սայրեր չունեն: Արարողությունից հետո փեսացուն հավաքում է նետերը և ջարդում է դրանք՝ խոստանալով, որ իրենց սերը կլինի հավերժ:
Մարդկային գորգ
Ֆրանսիական Պոլինեզիայի Մարուեսաս կղզիներում պաշտոնական արարողությունից հետո հարսնացուի հարազատները կողք կողքի պառկում են ցեխի մեջ դեմքով ներքև,իսկ նորապսակները պետք է անցնեն նրանց վրայով, ինչպես գորգի վրայով:Ֆրանսիական Մարուեսաս կղզում հարսանեկան արարողության ավարտից հետո հարսի հարազատները պառկում են կողք կողքի, իսկ նորապսակները պետք է քայլեն նրանց վրայով:
Կոշիկի գողություն
Հնդկաստանի մի շարք շրջաններում փեսացուն, մինչև հարսանեկան խորանին մոտենալը, պետք է հանի կոշիկները: Երբ նա հանում է կոշիկները, հարսնացուի բոլոր բարեկամները փորձում են գողանալ այն, իսկ փեսացուի բարեկամները՝ պահպանել այն: Եթե հարսնացուի բարեկամներին հաջողվում է գողանալ կոշիկը, նրանք չեն վերադարձնում այն, քանի դեռ փոխհատուցում չեն ստացել:
Սպասքի կոտրում տարբեր երկրներում
Մի շարք երկրներում հյուրերը հարսնացուին և փեսացուին նվիրում են նոր ափսեներ: Գերմանիայում հյուրերը նույնպես այդպես են անում` վերջում կոտրելով դրանք: Ըստ այս ավանդույթի աղմուկը հեռացնում է չար ուժերին նորաստեղծ ընտանիքի տնից:
Մեր եղբայրները քիչ են
Չնայած աշխարհի ոչ մի երկիր չի ընդունում մարդու և կենդանու միջև ամուսնությունը, սակայն նման միություններ կազմում են որոշ երկրներում, օրինակ՝ Հնդկաստանում, որպեսզի հեռացնեն չար հոգիներին: Ըստ այս ավանդույթի ուրվականները իշխում են աղջիկներին, իսկ նրանց ոչնչացնելու համար նրանց պետք է ամուսնացնեն այծի կամ շան հետ: Իհարկե, հետագայում աղջիկը կարող է ամուսնանալ տղամարդու հետ, բայց միայն այն դեպքում, եթե ուրվականնները հեռանան նրանից:
Մայրական օգնություն
Աֆրիկայի մի շարք գյուղերում ավագ կինը պետք է ուղեկցի նորապսակներին ննջասենյակ, որպեսզի «բացատրի գործի էությունը»: Սովորաբար դա գյուղի մեծն է լինում, բայց կարող է լինել նաև հարսնացուի մայրը: Իսկ դուք մտածում եք, թե ձեր սկսեսուրն է չափազանց աներես…
Ծիծաղի ժամանակ չէ
Կոնգոյում ամուսնությունն այնքան լուրջ արարողակարգ է համարվում, որ հարսնացուին և փեսացուին արգելվում է ժպտալ ողջ արարողության ընթացքում:
Հարսնացուի առևանգում, Ռումինիա
«Հարսնացուի առևանգում» արարողությունը հանդիսանում է Ռումինիայի հնագույն ավանդույթներից մեկը: Տղամարդը պետք է առևանգի աղջկան, որի հետ ցանկանում է ամուսնանալ` առանց ծնողների համաձայնության: Համարվում է, որ եթե առևանգողին հաջողվի ուժով կամ համոզելու միջոցով աղջկան առևանգել և իր մոտ պահել 2-3 օր, ապա աղջիկը դառնում է նրա օրինական կինը:
Ծաղրաժխոր
Ֆրանսիայում նորապսակների առաջին ամուսնական գիշերը հյուր են գնում նրանց ընկերները և բարեկամները ու սկսում հարվածել կաթսաներին: Քիչ է, որ դա փչացնում է ողջ ռոմանտիկան, նորապսակները պետք դուրս գան նրանց մոտ և հյուրասիրեն խորտիկներ և խմիչքներ:
Սղոցեք, սղոցեք…
Գերմանիայում կա մի հարսանեկան ավանդույթ, որը կայանում է նրանում, որ հարսնացուն և փեսացուն հարսանիքին պետք է փայտ սղոցեն՝ օգտագործելով համատեղ ուժերը: Այս ավանդույթը խորհրդանշում է այն, որ լավ հարաբերությունները պահելը մեծ աշխատանք է, և պետք է ներդնել բոլոր ջանքերը, որպեսզի պահպանեն այն ինչ կա:
Պոլտերաբեն, Գերմանիա
Պոլտերաբենդը հարսանիքի նախօրեին տեղի ունեցող ինքնատիպ երեկույթ է, որի ժամանակ ջարդում են այն ամենը, ինչ ընկնում է ձեռքի տակ: Հյուրերը փեսացուի և հարսնացուի համար նոր սպասք են բերում` որպես նվեր, որից հետո նրանք պետք է ջարդեն դրանք և կտորտանքների վերածեն: Համարվում է, որ ջարդվող իրերի աղմուկը ուղղված է չար ոգիներին քշելուն: Ինչպես նաև, հարսանիքի նախօրեին հրապարակավ սպասք ջարդելը նշանակում է նորապսակներին նախապատրաստել ապագա դժվարություններին և միաժամանակ նրանց հաջողություն մաղթել:
Մավրիտանիայի Իսլամական Հանրապետություն
Մավրիտանիայի Իսլամական Հանրապետություն կա մի հարսանեկան ավանդույթ, ըստ որի` հարսանիքից առաջ հարսնացուին ուղարկում են գիրացման: Ենթադրվում է, որ հարսնացուի գիրությունը վկայում է նրա ծնողների բարգավաճ և բարեկեցիկ կյանքի մասին:
Հարսնացուի ներկումը
Շոտլանդիայում ոմանք պահպանել են հին ավանդույթը. նշանվածների ընկերները կամ հարազատները գողանում են հարսնացուին և նրա վրա «սև» հեղուկ լցնում, որի մեջ կարող է լինել ալյուր, ցեխ և նույնիսկ կենդանիների արտաթորանք: Շոտլանդացիները կարծում են, որ նման նվաստացումը հարսնացուին նախապատրաստում է ընտանեկան կյանքի ծանր իրողություններին:
Հարսանեկան աղիողորմ երգ
Չինաստանում «տուցզյա» ազգը տարօրինակ ավանդույթ ունի՝ հարսանիքից մեկ ամիս առաջ հարսը լալիս է օրական մեկ ժամ, 10 օր հետո նրան է միանում մայրը, իսկ ևս 10 օր հետո՝ տատիկը: Ինչու՞: Ամսվա վերջին ընտանիքի յուրաքանչյուր կին լալիս է հարսի հետ միասին, ինչը ուրախություն է խորհրդանշում:
Ճտի լյարդի արարողակարգը Չինաստանից
Մոնղոլիայում դաուրները հարսանիքի օրը նշանակելու համար տարօրինակ արարողակարգ են կազմակերպում: Որպեսզի նշանակեն այս կամ այն հարսանքին օրը փեսացուն և հարսնացուն պետք է սպանեն ճուտին՝ դանակը միասին բռնած: Այնուհետև պետք է բացել փորը և ուշադիր զննել լյարդը: Եթե լյարդը լավն է, ապա երիտասարդներին թույլատրում են որոշել հարսանիքի օրը: Եթե ոչ, ապա նրանք պետք է կրկնեն գործողությունը մինչև՝ չգտնեն լավ լյարդ:
Հարսանիք ծառի հետ
Հնդկաստանի մի շարք շրջաններում գոյություն ունեն ամուսնության համար խոչընդոտներ՝ «մանգալ դոշի»(աստղային համաստեղություն, երբ Մարսը և Սատուրնը միանում են 7-րդ տանը): Այդ համաստեղության տակ ծնված մարդկանց անվանում են «մանգլիկ», նրանք համարվում են անիծվածներ և կարող են իրենց ամուսնու համար վաղաժամ մահ բերել: Որպեսզի ազատվեն անիծվածներից, նրանց պետք է առաջին հերթին խորհրդանշորեն ամուսնացնել ծառի հետ: Դրանից հետո ծառը կտրում են, և անեծքը համարվում է ոչնչացված: Խեղճ ծառ:
Խմի՛ր մինչև վերջ
Սա հավանաբար, գոյություն ունեցող հարսանեկան ավանդույթներից ամենազզվելին է: Երբ հարսանեկան արարողությունը մոտենում է ավարտին, հյուրերը տոնական սեղանից հավաքում են ուտելիքի մնացորդները, խառնում և լցնում են այսպես կոչված զուգարանի մեջ: Բարեբախտաբար, սեղանի մնացորդները փոխարինվում են շոկոլադով և շամպայնով: Այնուհետև նրանք սողոսկում են նորապսակների սենյակը և դուրս չեն գալիս այնքան ժամանակ, մինչև խեղճերը չխմեն «զուգարանի» ողջ պարունակությունը: Այդպես նորապսակները ուժ են հավաքում հարսանեկան առաջին գիշերից առաջ:
Տվե՛ք երկուսը
Հարավային Սուդանի «նեուր» ցեղախմբի ավանդույթներով՝ ամուսնությունը կայացած չի համարվում, մինչև որ կինը 2 երեխա չի պարգևում իր ամուսնուն: Եթե դա տեղի չի ունենում, տղամարդը կարող է ապահարզան պահանջել:
Թքել հարսնացուի վրա
Աֆրիկական Մասաի ցեղի մոտ գոյություն ունի հարսանեկան մի ավանդույթ: Դրա համաձայն` հարսնացուի հայրը թքում է հարսնացուի գլխի կամ կրծքի վրա: Այդպես նա օրհնում է աղջկան` երջանիկ ընտանեկան կյանք ունենալու համար: Այնուհետև երիտասարդները լքում են իրենց գյուղը, որպեսզի սկսեն իրենց ամուսնական նոր կյանքը:
Համբույրներով երեկույթ
Շվեյցարիայում ամեն անգամ, երբ հարսնացուն կամ փեսացուն լքում են տոնական սեղանը, որպեսզի լոգարան գնան, նրա զուգընկերոջը/զուգընկերուհուն համբուրում են: Եթե գնում է փեսացուն, սրահում գտնվող յուրաքանչյուր տղամարդ կարող է համբուրել հարսնացուին, և հակառակը:
Կինը` տղամարդ
Սպարտակյան մշակույթն ուներ մի ավանդույթ, ըստ որի` հարսնացուն պետք է ճաղատանար և տղամարդու նման հագնվեր, իսկ փեսացուն հագներ կանացի շրջազգեստ: Ինչպես տեսնում եք, որոշ ժամանակակից փեսացուներ և հարսնացուներ նույնպես երբեմն հետևում են հին սպարտակյան ավանդույթներին:
Փայտով կրունկներին
Համաձայն կորեական հարսանեկան ավանդույթի` հարսանեկան առաջին գիշերից առաջ ամուսնուն հարվածում են կա´մ փայտով, կա´մ ձկնով, քանի որ նա դարձել է ամուսնացած տղամարդ: Ավանդույթը կարող է ցավոտ լինել, սակայն այն հիմնականում կատարվում է ոչ թե ցավ պատճառելու, այլ ուղղակի զվարճանքի համար: Դա արվում է, որպեսզի ամուսինը ամուսնական առաջին գիշերը չհիասթափեցնի հարսնացուին:
Առևանգող փերիներ
Իռլանդիայում երբ նորապսակները պարում են, հարսի ոտքերը չպետք է կտրվեն գետնից, քանի որ տեղաբնիկները հավատում են, որ եթե դա տեղի ունենա, չար փերիները կառևանգեն հարսնացուին:Որտե՞ղ է այստեղ տրամաբանությունը: Չար փերիները սիրում են գեղեցիկը:
Չեչենուհի հարսնացու
Չեչնիայի հանրապետությունում գտնում են, որ կինը պետք է համեստ և զուսպ լինի: Ըստ ավանդույթի` հարսանիքի ժամանակ հարսնացուն կանգնում է անկյունում՝ հյուրերի աչքից հեռու: Այս ավանդույթը ստիպում է նրան ամբողջ օրն անցկացնել ոտքի վրա` չխոսելով ամուսնու հարազատների հետ: Այս ամենից հետո բարեկամներից յուրաքանչյուրը հերթով խնդրում է աղջկան մի բաժակ ջուր բերել, իսկ երբ նա անում է դա, ապա ստիպում են նրան խոսել: Կարելի է կատակել հարսնացուի արտաքինի շուրջ, գովաբանել, կարելի է նաև քննադատել փեսացուին: Եթե աղջիկը չի դիմանում ու արձագանքում է խայթին, ապա դա կվկայի նրա հիմարության և անզսպվածության մասին:Նա իրավունք ունի միայն ասել.«Առողջ խմեք»:
Ճիշտ նշան բռնի՛ր
Ույգուրների (Չինաստանում բնակվող էթնիկ փոքրամասնություն) մշակույթում փեսացուն երեք անգամ աղեղից կրակում է իր հարսնացուի վրա: Իհարկե այդ նետերը սայրեր չունեն: Արարողությունից հետո փեսացուն հավաքում է նետերը և ջարդում է դրանք՝ խոստանալով, որ իրենց սերը կլինի հավերժ:
Մարդկային գորգ
Ֆրանսիական Պոլինեզիայի Մարուեսաս կղզիներում պաշտոնական արարողությունից հետո հարսնացուի հարազատները կողք կողքի պառկում են ցեխի մեջ դեմքով ներքև,իսկ նորապսակները պետք է անցնեն նրանց վրայով, ինչպես գորգի վրայով:Ֆրանսիական Մարուեսաս կղզում հարսանեկան արարողության ավարտից հետո հարսի հարազատները պառկում են կողք կողքի, իսկ նորապսակները պետք է քայլեն նրանց վրայով:
Կոշիկի գողություն
Հնդկաստանի մի շարք շրջաններում փեսացուն, մինչև հարսանեկան խորանին մոտենալը, պետք է հանի կոշիկները: Երբ նա հանում է կոշիկները, հարսնացուի բոլոր բարեկամները փորձում են գողանալ այն, իսկ փեսացուի բարեկամները՝ պահպանել այն: Եթե հարսնացուի բարեկամներին հաջողվում է գողանալ կոշիկը, նրանք չեն վերադարձնում այն, քանի դեռ փոխհատուցում չեն ստացել:
Սպասքի կոտրում տարբեր երկրներում
Մի շարք երկրներում հյուրերը հարսնացուին և փեսացուին նվիրում են նոր ափսեներ: Գերմանիայում հյուրերը նույնպես այդպես են անում` վերջում կոտրելով դրանք: Ըստ այս ավանդույթի աղմուկը հեռացնում է չար ուժերին նորաստեղծ ընտանիքի տնից:
Մեր եղբայրները քիչ են
Չնայած աշխարհի ոչ մի երկիր չի ընդունում մարդու և կենդանու միջև ամուսնությունը, սակայն նման միություններ կազմում են որոշ երկրներում, օրինակ՝ Հնդկաստանում, որպեսզի հեռացնեն չար հոգիներին: Ըստ այս ավանդույթի ուրվականները իշխում են աղջիկներին, իսկ նրանց ոչնչացնելու համար նրանց պետք է ամուսնացնեն այծի կամ շան հետ: Իհարկե, հետագայում աղջիկը կարող է ամուսնանալ տղամարդու հետ, բայց միայն այն դեպքում, եթե ուրվականնները հեռանան նրանից:
Մայրական օգնություն
Աֆրիկայի մի շարք գյուղերում ավագ կինը պետք է ուղեկցի նորապսակներին ննջասենյակ, որպեսզի «բացատրի գործի էությունը»: Սովորաբար դա գյուղի մեծն է լինում, բայց կարող է լինել նաև հարսնացուի մայրը: Իսկ դուք մտածում եք, թե ձեր սկսեսուրն է չափազանց աներես…
Ծիծաղի ժամանակ չէ
Կոնգոյում ամուսնությունն այնքան լուրջ արարողակարգ է համարվում, որ հարսնացուին և փեսացուին արգելվում է ժպտալ ողջ արարողության ընթացքում:
Հարսնացուի առևանգում, Ռումինիա
«Հարսնացուի առևանգում» արարողությունը հանդիսանում է Ռումինիայի հնագույն ավանդույթներից մեկը: Տղամարդը պետք է առևանգի աղջկան, որի հետ ցանկանում է ամուսնանալ` առանց ծնողների համաձայնության: Համարվում է, որ եթե առևանգողին հաջողվի ուժով կամ համոզելու միջոցով աղջկան առևանգել և իր մոտ պահել 2-3 օր, ապա աղջիկը դառնում է նրա օրինական կինը:
Ծաղրաժխոր
Ֆրանսիայում նորապսակների առաջին ամուսնական գիշերը հյուր են գնում նրանց ընկերները և բարեկամները ու սկսում հարվածել կաթսաներին: Քիչ է, որ դա փչացնում է ողջ ռոմանտիկան, նորապսակները պետք դուրս գան նրանց մոտ և հյուրասիրեն խորտիկներ և խմիչքներ:
Սղոցեք, սղոցեք…
Գերմանիայում կա մի հարսանեկան ավանդույթ, որը կայանում է նրանում, որ հարսնացուն և փեսացուն հարսանիքին պետք է փայտ սղոցեն՝ օգտագործելով համատեղ ուժերը: Այս ավանդույթը խորհրդանշում է այն, որ լավ հարաբերությունները պահելը մեծ աշխատանք է, և պետք է ներդնել բոլոր ջանքերը, որպեսզի պահպանեն այն ինչ կա:
Պոլտերաբեն, Գերմանիա
Պոլտերաբենդը հարսանիքի նախօրեին տեղի ունեցող ինքնատիպ երեկույթ է, որի ժամանակ ջարդում են այն ամենը, ինչ ընկնում է ձեռքի տակ: Հյուրերը փեսացուի և հարսնացուի համար նոր սպասք են բերում` որպես նվեր, որից հետո նրանք պետք է ջարդեն դրանք և կտորտանքների վերածեն: Համարվում է, որ ջարդվող իրերի աղմուկը ուղղված է չար ոգիներին քշելուն: Ինչպես նաև, հարսանիքի նախօրեին հրապարակավ սպասք ջարդելը նշանակում է նորապսակներին նախապատրաստել ապագա դժվարություններին և միաժամանակ նրանց հաջողություն մաղթել:
Մավրիտանիայի Իսլամական Հանրապետություն
Մավրիտանիայի Իսլամական Հանրապետություն կա մի հարսանեկան ավանդույթ, ըստ որի` հարսանիքից առաջ հարսնացուին ուղարկում են գիրացման: Ենթադրվում է, որ հարսնացուի գիրությունը վկայում է նրա ծնողների բարգավաճ և բարեկեցիկ կյանքի մասին: 
