«Լավ կլի­ներ, եթե փո­խօգ­նու­թյան և հա­մախմբ­վե­լու կա­րո­ղու­թյու­նը դրսև­որ­վեր նաև առօ­րյա­յում, այլ ոչ մի­այն ճգնա­ժա­մե­րի դեպ­քում». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Վերջին ամիսներին բարդ ժամանակներ են ոչ միայն Հայաստանում, այլև ամբողջ աշխարհում: Կորոնավիրուսը «եկավ խառնելու» բոլորի ծրագրերը, փոխելու շատերի կյանքի ընթացքը, «ստիպելու», որ շատ իրադարձությունների ու փաստերի սկսենք այլ կերպ վերաբերվել: Նման արտակարգ իրավիճակներում է երևում ոչ միայն պետական գերատեսչությունների և առհասարակ պետության, այլ նաև հասարակության պատրաստվածության աստիճանը: Ազգերը հաճախ են ապացուցում, որ միավորվելու, մեկը մյուսին օգնության ձեռք մեկնելու կարողություն ունեն: Մենք՝ հայերս, դա ապացուցելու բազմամյա փորձ ունենք: Մենք ընդհուպ կարող ենք մեզ նեղություն տալու գնով ուրիշին օգնության ձեռք մեկնել: Սա, իհարկե, բոլորին չի վերաբերում, այլ մեծամասնությանը: Որևէ հասարակություն զերծ չէ վատ բացառություններից:

Հետաքրքիր է՝ ինչպիսի՞ն է արտակարգ իրավիճակներում մեր վարքագծի ուսումնասիրությունը փորձագետների աչքերով: Ազգագրագետ Սվետլանա Պողոսյանի խոսքով՝ նման իրավիճակներին մենք շատ բնականորեն են արձագանքում: «Բնական է՝ սկզբից մի քիչ խառնվում ենք իրար, բայց քանի որ ժամանակի փորձությունն անցած և այդ փորձառությունը կրող ժողովուրդ ենք, կարողանում ենք ավելի հանդարտ ու հանգիստ դրան վերաբերվել»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Պողոսյանը:

Հաճախ կարծիք է հնչում, որ հայերի՝ արտակարգ իրավիճակներում համախմբվելու կարողությունը բացառիկ է: Պողոսյանն ընդգծում է, այո՛, փաստ է, որ մենք նման կարողություն ունենք, բայց ասել, որ այդ առումով շատ բացառիկ ենք, ճիշտ չի լինի:

«Արտակարգ իրավիճակներում կարողանում ենք միավորվել: Անկեղծ ասած՝ չեմ կարող ասել՝ դա կապված է մեր ազգի բացառիկ տաղանդի հետ, թե հատուկ պաշտպանական մեխանիզմ է, բայց ապացուցված է, որ ճգնաժամային, ծայրահեղ վիճակներում համայնքն անպայման միավորվում է: Կարելի է ասել, որ ավելի շատ նման պահերին պաշտպանական մեխանիզմներ են աշխատում: Իհարկե, շատ ավելի լավ կլիներ, եթե մենք առօրյայում էլ հենց այդպիսին լինեինք, մեր բացառիկությունը դրանում դրսևորվեր: 

Բայց մենք ավելի շատ ճգնաժամերի դեպքում ենք ի մի գալիս: Առօրյա կյանքում ամեն մեկը զբաղված է իր խնդիրներով, բայց երբ արդեն վտանգ է սպառնում ընդհանուրին, հավանաբար հենց դա առաջացնում է միավորվելու խնդիր: Խնդրի ի հայտ գալը, ճգնաժամի առաջացումն ինքնաբերաբար ստիպում է, որ մարդիկ համախմբվեն»,-նշում է մեր զրուցակիցը:

Պողոսյանը տեղեկացնում է՝ մեր մշակույթում, ավանդույթային հասարակությունում մշտապես եղել է փոխօգնության ավանդույթը: 

«Չենք սպասել, որ օգնության կարիք լինի: Օրինակ՝ եղել են համքարություններ, և եթե որևէ արհեստավորի ընտանիքում դժբախտություն է պատահել, անմիջապես օգնել են նրան, եթե գյուղատնտեսական աշխատանքների ժամանակ է եղել, միավորվել են, եթե սուգ կամ հարսանիք է եղել, նորից համատեղ ջանքերով առկա խնդիրները լուծել են: 

Շատ ավելի լավ կլինի, եթե 21-րդ դարում, երբ ունենք սպառողական հասարակություն, սրա կարևորությունը զգանք: Չնայած հիմա, հետևելով տեղեկատվական հոսքերին, տեսնում եմ՝ կան երիտասարդներ, որոնք հոգ են տանում տարեցների մասին, մարդիկ իրար օգնության ձեռք են մեկնում: 

Սա ինձ շատ է ուրախացնում: Ճիշտ կլիներ, որ սա մշտական բնույթ կրեր, այլ ոչ թե դրսևորվեր համաճարակի ի հայտ գալու կամ էլ ճգնաժամի դեպքում, երբ ի մի ենք բերում մեր ուժերը»,-ընդգծում է ազգագրագետը: 

Այլ երկրների փորձը ցույց է տալիս՝ որտեղ մարդիկ կարողանում են կարգապահ լինել, առավել զգոնություն դրսևորել, համաճարակի դեմ պայքարում առավել հստակ արդյունքներ են գրանցում, կարողանում են շուտ կանխել դրա տարածումը, նոր օջախների ստեղծումը: Պողոսյանը ևս ընդգծում է՝ ճգնաժամային իրավիճակներում շատ կարևոր է, որ կարողանանք կանոնները պահպանել: 

«Երբեմն զարմանալի է թվում, երբ մանրամասնությամբ ասում են՝ ինչպես պետք է լվանալ ձեռքերը, հեռավորություն պահպանել, մինչդեռ դրանք տարրական հիգիենիկ կանոններ են, որոնք պետք է յուրաքանչյուրն էլ մշտապես պահպանի՝ անկախ նրանից՝ այդ մասին ասվում է, թե ոչ: Իհարկե, չէի ասի, որ մենք շատ կարգապահ ենք, դրա պակասն այսօր զգում ենք: Մարդիկ մինչև իրենց սեփական մաշկի վրա չեն զգում հետևանքները, կարծում են, թե այդ փորձությունն իրենց չի հասնի: 

Հիմա քիչ-քիչ մարդիկ սովորում են պահպանել կանոնները: Բոլորը պետք է հետամուտ լինեն հաստատված սահմանափակումների պահպանմանը, ինչը հնարավորություն կտա կանխել վարակի հնարավոր փոխանցումները»,-եզրափակում է Սվետլանա Պողոսյանը:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

 

 

Սպառողները շնորհակալ են հոգատար վերաբերմունքի համար Արթուր Վանեցյանը չի շտապում իր տեսակետը ներկայացնել Մարդիկ ավելի շատ պարզ մարդկային վերաբերմունքից են շոյվում Այս պահի դրությամբ ունենք 12 մահ. կորոնավիրուսից առավոտյան 81–ամյա պացիենտ է մահացել. Արսեն Թորոսյան Փաստորեն՝ Հայաստանում էլ տեղ չկա․․․ Մարաղայի կոտորածը, հայերի նկատմամբ ատելության շարժառիթով իրագործված, Ադրբեջանի կողմից կազմակերպված աննախադեպ հանցագործություն էր. Արցախի ԱԳՆ հայտարարությունը՝ Մարաղայի ջարդերի տարելիցի կապակցությամբ ԶՈՒ 1-ին զորամիավորումում կրակի կառավարման վարժանքներ են անցկացվել ՓՄՁ-ների և գյուղատնտեսության վարկավորման գործընթացը շարունակվում է Գործի վրա բռնված բազմաթիվ փոխնախարարները կաշառք չվերցնելու պատրվակով պարգևավճարներ տալու հերքումն են․ չի կարելի զինվորին տալ 5 կամ 10 հազար դրամ, իսկ նախարարի քարտուղարուհուն՝ 2 մլն․ Ա․ Ենոքյան Ախտահանման աշխատանքներ Երևանի կենտրոնում. «Գ.Ծառուկյան» հիմնադրամի կանխարգելիչ միջոցառումները Առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն՝ dasaran.am-ի դրամաշնորհային ծրագրի իրականացման գործընթացում ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը նոր տեսակի կորոնավիրուսի վերաբերյալ նիստ է հրավիրել, որն անցկացվում է տեսակապի միջոցով. Интерфакс Արտակարգ դրության ժամկետը երկարաձգվեց մայիսի 14-ը ներառյալ Հայաստանի իշխանությունները դիմել են ԱՄՀ՝ տրամադրվող ֆինանսական աջակցությունը ավելացնելու նպատակով «Գ.Ծառուկյան» հիմնադրամն ընդառաջել է Անուշավան համայնքի ղեկավարի և բնակիչների խնդրանքին «Պրո­ֆե­սի­ո­նալ կադ­րե­րի բա­ցա­կա­յու­թյուն, դան­դաղ որո­շում­ներ». Հա­յաս­տա­նը խճճվել է կո­րո­նա­վի­րու­սի սար­դոս­տայ­նում Վարակման 16 նոր դեպք է գրանցվել. մեկ մարդ մահացել է ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (10 ԱՊՐԻԼԻ). «Տի­տա­նիկ» զբո­սա­նա­վը սկսել է իր առա­ջին և վեր­ջին նա­վար­կու­թյու­նը Դրամը ամրապնդում է կայունությունը, ավանդներն ու վարկերն աճում են․ Փաշինյան Ներ­պե­տա­կան կա­նո­նա­վոր ուղև­ո­րա­փո­խադ­րում­նե­րի ոլոր­տում փո­փո­խու­թյուն­ներ են սպաս­վում. «Փաստ»
website by Sargssyan