«Իմ երկրում ջերմություն եմ ստանում, որը փողից առավել է, գիտեմ, որ Եղեգնաձորի գույներից մեկն եմ դարձել». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Որքան հաճախ ենք լսում այն միտքը, որ դժվար է զրոյից ինչ-որ գործ սկսելը: Շատ են նաև այնպիսի պատմությունները, երբ մարդիկ կես ճանապարհից թողնում են ամեն ինչ՝ դժվարությունների հանդիպելով: Ոչ մեկ անգամ է «Փաստն» առիթ ունեցել պատմելու մարդկանց մասին, որոնք սեփական գործ սկսելով ոչ միայն փոխել են իրենց կյանքը, այլ նաև փոփոխություններ են բերել երկրին, իրենց շրջապատի մարդկանց: «Մոշ» ստուդիան այսօր Վայոց ձորում միակը չէ, մինչդեռ տարիներ առաջ, երբ Արմինե Աղաջանյանը որոշեց կյանքի կոչել իր վաղեմի երազանքը, այն միակն էր քաղաքում:Нет описания.

Հետո արդեն նրա փորձն ու աշխատանքը վարակիչ դարձավ շրջապատի համար: Նախ՝ դրվեց նորաձևության սրահի հիմքը, որը հիմա դարձել է կրթամշակութային կենտրոն: Ստուդիայի անվան մասին խոսելիս Արմինեն ասում է՝ շատերն են կարծում, որ այն կապված է հատապտղի անվան հետ, սակայն դա այդպես չէ: «Փոքր տարիքից հայրս ինձ Ամոշիկ, Մոշիկ է անվանել, հետո մեծանալով դարձել եմ Մոշ (ծիծաղում է-խմբ.): Երբ արդեն սրահը բացում էի, հայրիկս խորհուրդ տվեց այն «Մոշ» կոչել»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասում է Արմինեն: Նշում է՝ դեռ մանկուց իրենց թաղի տատիկներին ու երեխաներին նստեցնում էր, հագնում մայրիկի բարձրակրունկները, ձևափոխում էր զգեստները և նրանց համար նորաձևության օրեր կազմակերպում: «Դեռ դպրոցական տարիներից իմ ամենամեծ երազանքն էր, որ պետք է ստեղծեմ մի անկյուն, որտեղ կլինեն հեքիաթային զգեստներ:Нет описания.

Ինձ գերում էին վերածննդի ժամանակաշրջանի զգեստները: Նկարում էի իմ պատկերացրած զգեստները, տանում դերձակի մոտ, կարում էի և հագնում: Փորձում էի տարբերվել և այդ ընթացքում հասկանում էի, որ մարդկանց հետաքրքրում է իմ հագուստը, որտեղից եմ այն ձեռք բերել, փաստորեն իմ մտահղացումները դուր են գալիս նաև ուրիշներին: 8-րդ դասարանում մեզ շարադրություն էին հանձնարարել՝ «Ես տասը տարի անց» թեմայով: Այնտեղ պարզ գրել եմ, որ ունենալու եմ սրահ, որտեղ զգեստներ եմ ստեղծելու: Ինքս ճարտարապետների ընտանիքից եմ, հայրս նկարիչ-ճարտարապետ է:Нет описания.

Ես էլ էի ցանկանում այդ ճանապարհով գնալ, ցանկանում էի հիմնավոր գիտելիքներ ստանալ արվեստի պատմության մասին, հետո միայն կենտրոնանալ հագուստի մոդելավորման վրա: Գիտեի, որ Սանկտ Պետերբուրգում կա մոդելավորման մեծ ակադեմիա, ցանկանում էի այնտեղ խորացնել գիտելիքներս՝ Հայաստանում արվեստաբանություն ուսումնասիրելուց հետո: Բայց քննությունների արդյունքում բալերս չբավականացրեցին, և հայտնվեցի արևելագիտության ֆակուլտետում: Մտածում էի, որ պետք է հետագայում փոխեմ ֆակուլտետս, բայց ընթացքում շատ կապվեցի ընկերներիս հետ, նրանք ինձ «Արվեստ» էին կոչում, քանի որ գիտեին՝ ցանկացել եմ արվեստաբանության ֆակուլտետ ընդունվել:Нет описания.

Նույնիսկ այդ ֆակուլտետում գտա ինձ հետաքրքրող թեմաները՝ սկսեցի թուրքական տարազները համեմատել հայկականի հետ, էլի գնացի դեպի արվեստը: Ավարտեցի համալսարանը: Այնտեղ սովորելու ողջ ընթացքում հաճախում էի մասնավոր դասերի, չէի հրաժարվում իմ երազանքից: Ավարտելուց հետո, երբ տղայիս հետ վերադարձա Եղեգնաձոր, ամբողջ մարզում երևի միակ թուրքագետն էի, չգիտեի՝ որտեղ պետք է աշխատեմ»,-նշում է մեր զրուցակիցը: Ասում է՝ հոգու խորքում բոլորը գիտեին, որ ինքը թուրքագիտությամբ չի զբաղվելու: «2010 թվականն էր: Հայրիկիցս, որը 30 տարի մեր մարզի գլխավոր ճարտարապետն էր, խնդրեցի՝ մի փոքրիկ տարածք գտիր, այլ բան չեմ ուզում: Տարածքը գտավ:Нет описания.

Պատերը մաքրեցին ու տվեցին ինձ, բայց ես ոչինչ չունեի: Ունեի միայն երազանք: 600 հազար դրամ վարկ վերցրեցի, գնեցի կարի երեք հին մեքենա, որոնք մինչ օրս օգտագործում եմ, կտորներ և այլ անհրաժեշտ իրեր: Այդ ընթացքում նաև մեկ այլ գաղափար էի կյանքի կոչում, իմ տղայի հագուստին հետաքրքիր նկարներ էի անում: Բատիկայի գաղափարը շատ հետաքրքիր էր, հետո ես արդեն սկսեցի զգեստների վրա նկարել: Եվ այդպես քայլ առ քայլ, 35 դերձակ փոխելով հասա այժմյան կետին: Գոնե այն ժամանակ ոչ ոք չգիտեր, թե ինչ է նորաձևության սրահը: Իմ սրահի բացումից հետո մեր քաղաքում ևս 11 սրահ բացվեց: Նրանցից 9-ն, ի դեպ, ստեղծել են ինձ մոտ աշխատած աղջիկները: Շատ ուրախ եմ դրա համար, ուրախ եմ նաև, որ գործընկերություն և առողջ մրցակցություն կա մեր միջև:Нет описания.

Մեր բոլոր զգեստների, պայուսակների վրա առկա է ձեռքի աշխատանք, կոշիկների վրա ենք նկարում, աքսեսուարներ պատրաստում, մեկ խոսքով՝ ստեղծում ենք կնոջ կերպարը»,-ընդգծում է Արմինեն: Ասում է՝ իր երազանքի շեմն անցել է, կարողացել է ստեղծել ավելին, քան պատկերացնում էր, բայց, իհարկե, սրա վրա կանգ չի առնելու: «Մեկ-մեկ մտածում եմ՝ ուժեղ մարդ եմ, քանի որ կարողացել եմ այս արդյունքին հասնել մեն-մենակ՝ առանց որևէ մեկի օգնության: Ինձ հաճախ ասում էին՝ մարդիկ հացի խնդիր ունեն, իսկ դու ասում ես՝ շորեր կկարեմ, հագուստի վրա կնկարեմ: Բայց այսօր ոչ միայն մեր մարզի, այլ նաև այլ մարզերից մարդիկ գալիս են իմ ստուդիա, որպեսզի ես իրենց հագուստի վրա նկարեմ:Нет описания.

Վախ չեմ ունեցել, որ կարող է իմ երազանքն իրականություն չդառնա: Այսօր արդեն ցանկություն ունեմ համանուն ստուդիաներ ունենալ ոչ միայն Երևանում, այլ նաև Հայաստանից դուրս: Ինձ հաճախ ասում են՝ ռիսկերդ հաշվարկե՞լ ես: Հոգուս խորքում գիտեմ, որ եթե սկսեմ, հաջողելու եմ: Հարցնում են՝ կորոնավիրուսն ի՞նչ ազդեցություն է ունեցել քո աշխատանքի վրա, ասում եմ՝ մի քանի ցուցահանդես է պակասել, բայց հաճախորդներս՝ ոչ»,-նշում է ստուդիայի հիմնադիրը: Արմինեն պատմում է նաև յուրահատուկ տիկնիկների ստեղծման գաղափարի մասին: «Այսօր սրահում մենք արտադրական թափոններ չենք ունենում, դրանք օգտագործում ենք տիկնիկներ, բարձեր պատրաստելու համար: Որոշեցինք ունենալ հրեշտակներ, որոնք երազանքներ կիրականացնեն:Нет описания.

Ոտիկներն ու մազերը թելերից են, գլուխներն էլ՝ թենիսի գնդակներից: Քանի որ համագործակցում էինք «Իմ Հայաստան» ծրագրի հետ, իրենք առաջարկեցին տիկնիկագործության դասեր կազմակերպել զբոսաշրջիկների համար: Ֆրանսիայից, ԱՄՆից, Ռուսաստանից և այլ երկրներից շատ խմբեր ենք ունեցել, որոնք գալիս էին, պատրաստում տիկնիկները, ընթացքում թեյախմություն էինք կազմակերպում նրանց համար, հետո էլ իրենց երազանքները գրում էին պիտակներին և տիկնիկները տանում իրենց հետ: Քանի որ հիմա զբոսաշրջիկներ չկան, նույնը կազմակերպում ենք մեր համայնքի երեխաների համար՝ շատ չնչին գումարով՝ բացառապես նյութածախսի համար: Մեր նպատակն է երեխաներին կտրել պլանշետներից, սովորեցնել նրանց ասեղ բռնել և ոչ միայն:Нет описания.

Բացի դա, ես արդեն ինձ համար գտնում եմ ապագա օգնականների»,-նշում է նա: Արմինեն խորհուրդ է տալիս՝ երբեք չպետք է ասես, որ ուշ է ինչ-որ բան անելու համար: «Ուղղակի պետք է գտնես քո առաքելությունը: Ես զգում եմ, որ պետք եմ մարդկանց, դա օգնում է ապրել, ստեղծագործել: Բազմաթիվ ծրագրերի եմ մասնակցում, ամեն ինչին ինքս եմ հասնում, դրա մասին նաև ասում եմ երեխաներին՝ սեփական ուժերով հնարավոր է հասնել հաջողության: Հաճախ ինձ ասում են՝ ուրիշ տեղ ավելի մեծ գումարներ կարող ես վաստակել: Գուցե: Բայց իմ երկրում ես ջերմություն եմ ստանում, որը փողից առավել է: Գիտեմ, որ իմ Եղեգնաձորի գույներից մեկն եմ»,-եզրափակում է ստուդիայի հիմնադիր Արմինե Աղաջանյանը:

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

Նոր փաստեր այն մասին, թե ինչպես է իշխանությունը լքել արտաքին քաղաքական խրամատը եւ ռազմագերիների հարցը սեփական շոու-միտինգի համար. Արմեն Աշոտյան Խաչիկ Ասրյանը՝ ի պաշտպանություն ազգային - քրիստոնեական արժեքների Վաղը Բաղրամյան պողոտայում համերգ է՝ մեր լույս տղերքի հիշատակին․ Գեղամ Նազարյան Փաշինյանը Մարտի 1-ին հանրահավաք կանցկացնի Երևանում իրար են բախվել 7 մեքենա Ստեղծված իրավիճակն աննախադեպ է. ՀՀ նախագահ Խոշոր ավտովթար Արագածոտնի մարզում. կա 3 վիրավոր Փաշինյանի՝ «Քո հետևից կգան» խոսքերից հետո երիտասարդին ծեծել են (տեսանյութ) Փոքրիկ Թամարան հոր կարոտն առնում է լուսանկարներից. Ոստիկանության օպերլիազորը զոհվել է Շուշիում վիրավորվելուց օրեր անց Այս ամենը 2018-ին, 2008-ին, 1996-ին տեղի ունեցած կոնֆլիկտների շարունակությունն է. Ալեքսանդր Մարկարով Կյանքից թանկ միայն պատիվն է, իսկ պատվից բարձր միայն հայրենիքը. Արթուր Վանեցյան ՀՀ ոստիկանապետը հրաժարականի դիմում չի գրել Նյու Յորքում հայտնաբերվել է կորոնավիրուսի նոր տարբերակ ԳՇ հայտարարությունն ու նոր, այլընտրանքային բևեռը. (տեսանյութ) Հայրենիքի դեմը չոքելու ես, բայց ներող չի լինելու. Արմեն Աշոտյան Եվս մեկ գեներալ միացավ Գլխավոր շտաբի պահանջին. hraparak.am Ներկայում գտնվում ենք 2016-17 թվականների իրավիճակում. Ալեքսանդր Իսկանդարյան Նիկոլ Փաշինյանը ԳՇ պետին պաշտոնանկ անելու միջնորդությունը կրկին ուղարկեց Հանրապետության նախագահին Լարված իրավիճակ՝ ոստիկանների և հանրահավաքի մասնակիցների միջև ՀՀ նախագահը հայտարարել է, որ Օնիկ Գասպարյանին ազատելու Փաշինյանի հրամանը հակասահմանադրական է և այն առարկություններով հետ է ուղարկել կառավարություն
website by Sargssyan