Մարիա Յակոբսենի կյանքն ու գործունեությունն ամփոփվել են մեկ ֆիլմում

Ռեժիսոր Վրեժ Պետրոսյանը հայ ազգի մեծ բարեկամ, դանիացի միսիոներուհի Մարիա Յակոբսենի կյանքն ու գործունեությունն ամփոփող ֆիլմը նկարահանելիս ոգեշչնվել է Վարուժան Ոսկանյանի «Շշուկների մատյան» գրքից: Այս մասին հուլիսի 15-ին լրագրողների հետ զրույցում տեղեկացրեց ռեժիսորը: Պետրոսյանի «Ուրիշ հայրենիք. Մարիա Յակոբսենի օ րագրությունը» կինոնկարն ընդգրկվել է  երևանյան «Ոսկե ծիրան» 12-րդ միջազգային կինոփառատոնի՝ Հայոց ցեղասպանության տարելիցին նվիրված «Մենք կանք» ծրագրում:

«Եղեռնի մասին նոր մոտեցմամբ ֆիլմ նկարահանելու գաղափարն առաջացավ, երբ կարդացի Վարուժան Ոսկանյանի «Շշուկների մատյան» գիրքը: Ես կտրուկ դեմ եմ Եղեռնի մասին քաղցր-մեղցր, ինչ-որ գեղեցիկ կադրերով ֆիլմ նկարահանելուն», Արմենպրեսի փոխանցմամբ՝ նշեց Վրեժ Պետրոսյանը:

Ռեժիսորի խոսքով՝  Ոսկանյանի գիրքը կարդալիս ինքն իր մաշկի վրա է զգացել Մեծ եղեռնը:

«Զգացի, որ ասելիքը պետք է ասվի ուղիղ հասցեատիրոջը: Պետք է ասել դաժան ճշմարտությունը, այն, ինչ եղել է, բայց, իհարկե, կինեմատոգրաֆիկ լեզվով»,-նշեց ռեժիսորը:

Ֆիլմը պատմում է հայ ազգի մեծ բարեկամ դանիացի միսիոներուհի Մարիա Յակոբսենի մասին: Մարիա Յակոբսենի օրագիրը լի է հայերի դեմ թուրքերի գործած ոճրի  վկայություններով: 1982-ին նա Լիբանանում հիմնեց «Թռչնի բույնը» որբանոց-քոլեջը, որտեղ ապաստանեցին եղեռնը վերապրած բազմաթիվ երեխաներ: Ուշք չդարձնելով անմիջական շփման վտանգին՝ Յակոբսենը խնամում էր տիֆով և այլ հիվանդություններով վարակված հայ երեխաներին: Որբերը նրան անվանում էին «մայր Յակոբսեն»: 1950-ին Մարիա Յակոբսենն արժանացավ Դանիայի Թագավորության «Ոսկե մեդալ» և 1954-ին՝ Լիբանան ի «Պատվո ոսկե մեդալ» մրցանակներին: