Նկարվում եք հատուկ Հ1-ի համար, իբր ցնցող ելույթ ունեցաք. Մարգարիտ Եսայանի պատասխանը` Նիկոլ Փաշինյանին
ՔաղաքականԱյսօր ՀՀ ԱԺ-ում հրավիրված արտահերթ նիստի ժամանակ` Սահմանադրական փոփոխությունների նախագծի քննարկման շրջանակում, ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Մարգարիտ Եսայանը փորձեց հակադարձել ՀԱԿ պատգամավոր Նիկոլ Փաշինյանի երեկվա ելույթին: ՀՀԿ-ական պատգամավորը նախեւառաջ շնորհակալություն հայտնեց բովանդակալից քննարկման համար: Նրա խոսքով` այս փոփոխությունը հանգեցնելու է առաջին հերթին իշխանության ապակենտրոնացման: Մ. Եսայանն իր խոսքում նաեւ նշեց, որ երկրի նախագահը հետևելու է Սահմանադրության պահպանմանը և ցանկացած իրավական հարցի, օրենքի կամ որոշման վրա ունենալու է վետոյի իրավունք: «Լինելու է մեկը, ում խոսքը լինելու է ծանրակշիռ և հարգալից: Շահարկվում է հարցը՝ Սերժ Սարգսյանը տեսականորեն չի՞ կարող մնալ իշխանություն։ Երեք օր առաջ իմ ելույթում ասել եմ՝ ինչ եմ մտածում այդ մասին, սա ևս շահարկվեց: Ոմանք փոթորկահույզ խառնաշփոթի մեջ հայտնվեցին: Հայտնի չէ՝ ինչու: Որոշ չակերտավոր փորձառուների էլ թվաց՝ պատգամավորի աթոռը իրենց հոր տնից են բերել, բայց տեսել ենք, չէ՞, բոլորիդ պոպուլիզմը, ծիծաղելի և հիպերբոլիկ դիֆերամբները ձեր կուսակցակապետերին, հիմա ինչո՞ւ իրար անցաք, երբ գործող նախագահի հասցեին ճիշտ խոսքերը հնչեցին բարձրաձայն, ոմանք էլ իրենցիններին տարել են իրենց տուն, դե, սիրեք ու փայփայեք, մերը երկրինն է և մերը երկիրն է։ Անուններ որոշել էի չհնչեցնել, բայց Նիկոլ Փաշինյանին հարկադրված պիտի ասեմ՝ սիրո՞ւմ ես պոկեր, գնա, խաղա: Բայց քաղաքականություն մի´ խաղա: Չի ստացվում, բոլոր թելերը երևում են: Սիրո՞ւմ ես պատմություն, Նապոլեոնին ու Չերչիլին ես սիրում: Սիրի: Բայց գոնե սիրածդ պատմությունները մինչև վերջ կարդա: Բորոդինոյի ճակատամարտը, որ պրոյեկտում ես հայոց քաղաքական դաշտ, մեկ օր է տևել ու ավարտվել է ո´չ ռուսների, ո´չ ֆրանսիացիների հաղթանակով: Ռազմական իմաստով չի էլ ավարտվել՝ հետ են քաշվել, հաջորդ օրը վերսկսելու համար, բայց չեն սկսել: Հետո արդեն Նապոլեոն Բոնապարտը պարտվեց Վաթերլոոն, ո՞վ էր խանգարում հաղթել: Ռազմի դաշտում՝ ոչ ոք: Պատմության ընթացքին էր դեմ գնում: Իսկ Ուինսթոն Չերչիլը, ում այդքան սիրով մեջբերում ես, ծովային նախարարն էր ու հրաժարական տվեց, երբ Անգլիան տանուլ տվեց Դարդանելի նեղուցների ճակատամարտը: Վերջին հրաժարականն էլ տվեց վարչապետի պաշտոնից, երբ Անգլիան հաղթական ավարտել էր երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, բայց Չերչիլը տանուլ տվեց ընտրությունները: Եթե այդքան սիրում ես պատմական օրինակներով քո ճիշտ լինելը հիմնավորել, պարտված գործիչների մի´ ընտրի: Կարող է վարակիչ լինել: Ու հիշի՝ դավադրությունների մասնագետը Մարգարիտ Եսայանը չէ, հասկանում եմ պաթոսդ՝ ջահել ես, ուզում ես ճամփա անցնել, հավակնություններ ու հաշիվնես ունես, բայց չափիդ մեջ մնա ու քո արշինով ուրիշներին մի´ չափի: Քաղաքականությունը անձնական հարցեր լուծելու տեղ չէ, իսկ եթե դառնում է, շատ կարճ ժամանակի մեջ ամեն մեկին վերադարձնում է իր իրական արժեքը, ոմանց՝ գինը:
Դառնամ մյուսներին: Ասում եք՝ վերարտադրվելու համար են իշխանությունը փոփոխություններ կատարում Սահմանադրության մեջ։ Փաստորեն, ոմանք դպրոցում կենսաբանություն և մարդու անտոմիա վատ են սերտել ու մոռացել են, թե մարդուն ինչ գործիքներ են պետք վերարտադրվելու համար: Երջանկահիշատակ Վահան Հովհաննիսյանի տոնով հարցնեմ՝ հիշեցի՞ք: Ինքը կավելացներ նաև՝ «Ապե»…. Եթե մեր նպատակը վերարտադրվելը լիներ, ի՞նչն էր խանգարում գնալ Միջինասիական երկրների և եվրոպական տարածքում գտնվող Բելառուսի ճանապարհով՝ ընդամենը մեկ տող փոխելով գործող Սահմանադրության մեջ, վերարտադրվել ու վերարտադրվել որքան սիրտներս կուզեր: Նկատի ունեցեք՝ փոխեինք ոչ թե Սահմանադրության բազմաթիվ հոդվածներ, սկզբունքային և համակարգային փոփոխություններ կատարել, այլ ընդամենը մեկ տող, որ երկրի նախագահը չի կարող ընտրվել այդ պաշտոնում անընդմեջ երկու անգամից ավելի։ Հանում ենք տողը և վերջ, ի՞նչ խնդիր, ու էդ երկրների նախագահների պես կասեինք՝ դե, ժողովուրդը այդպես ուզեց։ Փառք Աստծո, Հայաստանն այդ երկիրը չէ, մենք իրականում եվրոպական արժեհամակարգ կրող պետություն ենք եւ էդ ճանապարհով էլ գնում ենք։
Վերջում հարկ եմ համարում հիշեցնել կարևոր մի սկզբունք, որը ոմանք հաճախ մոռանում են եւ գործում են որպես առողջ քաղաքականության թշնամիներ: Քաղաքականությունն առաջին հերթին պատասխանատվություն է: Այստեղ, երկրի թիվ մեկ քաղաքական ամբիոնից անպատասխանատու հայտարարություններ անելը ոչ մեկիդ պատիվ չի բերում։ Ձեզ ու ձեզ ինչ-ինչ պաշտոններ էիք տալիս ու առնում երկրի նախագահին, դարակազմիկ քաղաքաքրեական բացահայտումներ արածի պես հերոս-հերոս հեռանում էիք ամբիոնից: Նկարվում եք հատուկ Հ1-ի համար, իբր ցնցող ելույթ ունեցաք, իբր կրքերը թեժացնում եք, չի ստացվում, սիրելիներ, չի ստացվում, սա ո´ չ կինո է, ո´ չ թատրոն, սա կյանքն է՝ իրական ու միակ: Մի´ աղավաղեք ոչ ձեր, ոչ ուրիշների կյանքը: Աբիժնիկությունը լավ բան չի, վնաս է առողջության համար, ասում եմ բարեկամաբար: Առավել ևս, որ ձեր կանխատեսումները այսօր արվում են և այսօր վերջանում: Պատկերացնում եմ այստեղ նստած շատերիդ դեմքերը, երբ Սերժ Սարգսյանը հանրաքվեից հետո ԱԺ նախագահ չդառնա, ի՞նչ եք ասելու: Ամեն ինչ խոսքով չէ, կա ռեալ պոլիտիկը, ու այդ ռեալի մեջ, ցավում եմ, բայց ճիշտ չեք։ «Ոչ» կամ «Այո» ասելը Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացու իրավունքն է և պատասխանատվությունը, մի´ փորձեք բռնանալ այդ իրավունքի վրա, իմ ընդդիմադիր գործընկերներ, հասարակությանը, չկողմնորոշվածներին, սխալ ճանապարհ ցույց մի´ տվեք, Հայաստանն այդքան ժամանակ չունի անընդհատ սխալներ ուղղելու, մեզ առաջ գնալ է պետք: Մենք՝ պատգամավորներս, պետական-քաղաքական գործիչներս, այո´, կոչված ենք ուղղորդել հասարակությանը եւ ուղղորդել ոչ թե ոչասիրությամբ եւ ընդդեմով, այլ հանունի ճանապարհով: Ոչ ոք իրավունք չունեք իմ երկիրը գրանտային թատերաբեմ դարձնել, չի էլ հաջողվելու: Այբուբենում առաջին տառը՝ Այբ-ն է և Այո-ն ավելի հզոր է լինելու, որովհետև սա Հայաստանն է ու վերջ»,-պատգամավորն իր խոսքը եզրափակեց ՀՀ նախագահի խոսքով:
Սոսե Չանդոյան