ՀՀԿ-ական պատգամավորը Ռ.Քոչարյանի հարցազրույցի և քաղաքական էլիտայում տնտեսական շահերի բախման մասին

24 Հունվար, 2015 17:30

ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանն իր տված հարցազրույցում բավական քննադական վերաբերմունք է ցուցաբերել ներկայիս իշխանություններին և նրանց գործելաոճին՝ Գյումրու դեպքերի, քաղաքական եւ տնտեսական վերջին զարգացումների հետ կապված: Ինչպես նշել է Ռ. Քոչարյանը, Հայաստանն այսօր գտնվում է տնտեսական ծանր վիճակում, ըստ նրա՝ երկրին անհրաժեշտ են արմատական փոփոխություններ, սակայն խոսքը սահմանադրական ռեֆորմների մասին չէ: Արդյո՞ք ՀՀԿ ներկայացուցիչները համաձայն են երկրորդ նախագահի այն մտքին, որ Հայաստանին հարկավոր են արմատական փոփոխւթյուններ, Orer.am-ը ճշտեց ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Լեռնիկ Ալեքսանյանից. -Այն, որ Հայաստանում փոփոխություններ են պետք, դրա մասին խոսում է նաեւ երկրի նախագահը: Բարեփոխումները սկսվել են, եւ դրանց հետ կապված ծրագրեր կան: Համաձայն չեմ երկրորդ նախագահի այն մտքին, որ առանց օրենսդիր դաշտի փոփոխության կարելի կլինի հաջողության հասնել: Կրկնում եմ, որ փոփոխություններ, բարեփոխումներ անհրաժեշտ են, իսկ Հանրապետական կուսակցությունը դրա ծրագրերն ունի: -Իսկ հնարավո՞ր է՝ արմատական փոփոխություն ասելով՝ պարոն Քոչարյանն իր վերադարձը նկատի ուներ նախկինում զբաղեցրած պաշտոնին: -Կադրային փոփոխությունը, նախագահի փոփոխությունը դեռեւս արմատական փոփոխություն չեն: «Արմատական փոփոխություն» բառակապակցությունն ամեն ինչ ասում է: Օրինակ՝ ես հասկանում եմ և՛ կառավարման, և՛ ընտրական համակարգի փոփոխություն՝ արմատական փոփոխություն ասելով: Կյանքը ցույց է տվել, որ այն, ինչ մենք ունենք կառավարման համակարգում, դեռեւս մեզ հնարավորություն չի տալիս արմատական փոփոխություններ անել նաեւ տնտեսության մեջ: Մենք գիտենք, որ կառավարման համակարգում սկսվել են այդ փոփոխությունները, եւ դրանք շարունակվելու են, առանց դրանց տնտեսական փոփոխություններին հասնելը դժվար է, հատկապես այն պարագայում, երբ մենք Եվրազիական տնտեսության միության անդամ ենք դարձել: -Խոսեցիք տնտեսության մասին. Ռոբերտ Քոչարյանը նաեւ շեշտադրել է այն հանգամանքը, որ տնտեսության զարգացման ճանապարհին ամենամեծ խոչընդոտը կլինի քաղաքական էլիտայի տնտեսական շահերի բախումը երկրի երկարատեւ շահերի հետ: Այս պարագայում սահմանադրական փոփոխությունների հետ դժվար թե քաղաքական էլիտան էլ փոխվի, ի՞նչ կասեք այս մասին: -Ես չեմ բացառում, որ քաղաքական էլիտայի մեջ կան մարդիկ, որոնց հետ իրոք բախում հնարավոր է, այսինքն՝ բախում այն մարդկանց հետ, ովքեր տնտեսության մեջ որոշակի դերակատարություն ունեն: Բայց եթե խոսենք քաղաքական ողջ էլիտայի մասին, ինչպես հոդվածում է գրված, ապա կասեմ, որ դա այդպես չէ: Ինչ խոսք, եթե մենք լուրջ բարեփոխումներ ենք անում, կշոշափվեն եւ՛ քաղաքական, եւ՛ պետական, եւ՛ տնտեսական շահերին վերաբերող հարցեր: Փոփոխությունների դեպքում քաղաքական էլիտայում տնտեսական շահերի բախումը չի բացառվում, այդ երեւույթը կա, բայց ընդհանուր ծավալներ չունի, ըստ որի կարող ենք ասել՝ բախումը ողջ քաղաքական էլիտայի հետ է լինելու: Այսօրվա դրությամբ քաղաքական էլիտան ինքն է փորձում բարեփոխումներ անել: -Պարոն Ալեքսանյան, ՀՀ երկրորդ նախագահը նաեւ երազկոտության եւ պատ ծակող լավատեսության մեջ է մեղադրում իշխանություններին. ի՞նչ եք կարծում, ինչո՞վ է պայմանավորված, որ Ռոբերտ Քոչարյանն իր վերջին հարցազրույցներում հնարավորինս սուր է փորձում արտահայտվել իշխանությունների նկատմամբ եւ բավական ցածր գնահատականի է արժանացնում նրանց աշխատանքը: -Նկատենք, որ քննադատության երեույթը միայն Ռոբերտ Քոչարյանի մոտ չէ: Մամուլի ազատությունը, ժողովրդավարության ավելացումը կապվում են թուլության հետ, իսկ ես կարծւմ եմ, որ ամեն ինչ ճիշտ հակառակն է: Մեր երկրում ամեն մեկը, ով անգամ դրա իրավունքը չունի, վեր է կենում ու իշխանություններին է քննադատում, կուսակցությանը, դրա նախագահին, եւ այդ ամենը մամուլով տարածվում է: Ինչ խոսք, դա մամուլի եւ խոսքի ազատության դրսեւորումն է, որն այսօր ես կարող եմ նվաճում համարել: Սակայն պետք է ասեմ, որ գնահատականներ տալուց առաջ մարդիկ պետք է ավելի խորը ուսումնասիրեն հարցերը: Ես այն կարծիքին չեմ, որ իշխանությունների աշխատանքն անտաբերությունն է, իշխանությունները շատ հարցեր լուծում են լուռ՝ առանց դրանց մասին խոսելու եւ դրանք հրապարակայնացնելու: Ես մեկ հարցում եմ միայն համաձայն, որ Հանրապետական կուսակցությունն իր արածը ներկայացնելու հետ խնդիրներ ունի, երբեմն նաեւ պետք է հրապարակային ձեւով ամեն ինչ անել: Խոսքի ազատության մեջ ՀՀԿ-ն ավելի մեղմ է եւ կոշտ հակահարվածներ չի տալիս քննադատությանը, իսկ ավելի կոնկրետ՝ վարկաբեկմանը, որն իրականության հետ բացարձակ կապ չունի: Սոսե Չանդոյան