7 ֆուտբոլիստներ, ովքեր ազգային հավաքականներում ավելի հաջող են հանդես գալիս
Սպորտ
Ռոն Վլար, Հոլանդիա
Համաշխարհային ֆուտբոլի ամենաթերագնահատված ֆուտբոլիստներից մեկն է: Անընդհատ շրջանառվում են հոլանդացի պաշտպանի հանդեպ ցուցաբերած գրանդ ակումբների ուշադրության մասին լուրերը: Լուի վան Գալը նույնպես ցանկանում է տեսնել նրան «Մանչեսթր Յունայթեդում», սակայն, ինչպես տեսնում ենք, նա շարունակում է հանդես գալ մի ակումբում (Ասթոն-Վիլա), որտեղ բոլոր գծերը, ինչպես նաև պաշտպանությունը, մեղմ ասած, ցածր մակարդակի վրա են:
Իսկ իրականում Ռոնը բարձրակարգ կենտրոնական պաշտպան է: Նա դա ապացուցեց անցած տարի` Բրազիլիայում կայացած աշխարհի առաջնությունում: Նա Դենի Բլինդի հետ միասին կազպակերպեց հոլանդացիների խաղը, հսկեց Մեսսիին և շատերին:
Ասամոա Գյան, Գանա
Իհարկե, ինչպես «Ուդինեզեյում», այնպես էլ այլ ակումբներում, ֆուտբոլիստը բավականին արդյունավետ է գտնվել: Բայց նրա դերը ազգային հավաքականում մի քանի անգամ ավելի բարձր է ու կարևոր: Գյանը համարվում է աշխարհի առաջնությունների լավագույն աֆրիկացի ռմբարկուն. նրա ակտիվում 6 գնդակ կա գրանցված:
Գանայի կազմում նա աչքի է ընկել 45 անգամ: Նա ակումբային մակարդակով 27 տարեկանից հանդես է գալիս ԱՄԷ առաջնության լավագույն թիմերից մեկում՝ «Ալ-Այնում», բայց նվաճումներն ամեն դեպքում լուրջ չեն դիտարկվում:
Ջիովաննի դոս Սանթոս, Մեքսիկա
«Երկրորդ Ռոնալդինյոն» արդեն 10 տարի է ինչ մեծ հույսեր է ներշնչում: «Բարսելոնայի» սանը 18 տարեկանում հանդես եկավ Իսպանիայի առաջնությունում: Թվում էր, թե նա շարք կկանգնի Մեսսիի, Ինիեստայի և այլ մեծագույն կատալոնական «երեխաների» կողքին:
Այնուամենայնիվ, հարազատ ակումբում նրան չհաջողվեց վերածվել աստղի, տեղափոխվեց այլ ակումբներ, չգիտես ինչու մեկնեց Անգլիա և անհաջող աշխատանք ունեցավ այնտեղ. հիմա արդեն հաստատվել է «Վիլյառեալում»: Հանուն արդարության նշենք , որ մեքսիկացին համարվում է «դեղին սուզանավի» առաջատարներից մեկը:
Ամեն դեպքում, հավաքականում նրա խաղը ավելի տպավորիչ է. նա Մեքսիկայի հավաքականի հետ միասին հաղթեց աշխարհի 2005 թվականի պատանեկան առաջնությունունը, ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի 2 գավաթ և Լոնդոնում կայացած օլիմպիական խաղերը:
Ռոբերտ Վիտտեկ, Սլովակիա
Մեկ մրցաշարի հարձակվող. հավատցեք, որ նա իր թոռներին պատմելու է ոչ թե համեստ «Նյուրնբերգում» անցկացրած տարիների, այլ հենց 2010 թվականի աշխարհի առաջնության մասին, որտեղ նա ոչ միայն խփեց աշխարհի առաջնությունների պատմության մեջ Սլովակիայի առաջին գոլը, այլ նաև աչքի ընկավ ևս 3 անգամ: Այդ թվում նաև դուբլի հեղինակ դարձավ Իտալիայի հավաքականի հետ հայտնի հանդիպման ժամանակ, որից հետո աշխարհի չեմպիոնները սենսացիոն կերպով լքեցին մրցաշարը:
Նիկլաս Բենդտներ, Դանիա
Արսեն Վենգերի կողմից հայտնագործված հարձակվողը միշտ չի արդարացնում իր վրա դրված հույսերը թե «Արսենալում», թե այլ ակումբներում: Նույնիսկ հիմա իր ներկայիս ակումբում՝ «Վոլֆսբուրգում», նա ամենևին առաջատարների թվին չի դասվում: Բայց միևնույնն է Նիկլասը անընդհատ հայտնվում է դեղին մամուլի առաջին էջերում՝ ամեն անգամ ընկնելով ինչ-որ անհարմար իրադրությունների մեջ:
Չնայած այս ամենին, դանիական միապետությունը ինչպես միշտ գլխավորում է Լորդ Բենդտները: Նա իր հավաքականի անփոխարինելի կենտրոնական հարձակվողն է: Նույնիսկ 6 ամիս ոչ սթափ վիճակում մեքենա վարելու համար հավաքականից հեռացված լինելուց հետո նա վերադարձավ: Ազգային հավաքականում 62 խաղում նա հեղինակել է 24 գնդակ, իսկ այդպիսի հաջողություններ նա ակումբներում չի ունեցել:
Ֆերնանդո Տորրես, Իսպանիա
2011-ի հունվարին Տորրեսը ավարտեց իր ֆուտբոլային կարիերան ակումբային մակարդակով: Ծայրահեղ դեպքում, ֆուտբոլիստի տրանսֆերը դեպի «Չելսի» կարելի է գնահատել հենց այդպես: «Լիվերպուլը» լքելուց հետո նա լրիվ կորցրեց գոլային հոտառությունը: Հավանական է, որ նա այն կգտնի հարազատ «Ատլետիկոյում»:
Ամեն դեպքում Տորրեսը հավաքականում իրեն զգում էր, ինչպես ձուկը ջրում: Եվ բանը նրանում չէ, որ նա խփեց Եվրո-2008-ի եզրափակչի հաղթական գոլը. այդ ժամանակ «Լիվերպուլում» նա նույնպես փայլում էր: Նույնիսկ ակումբային մշուշոտ ժամանակահատվածում Էլ Նինիոն ազգային հավաքականում ցուցադրում էր բարձր մակարդակի ֆուտբոլ: Ինչպես Եվրո-2012-ին այնպես էլ Կոնֆեդերացիայի գավաթի 2013 թվականի խաղարկությանը նա դարձավ լավագույն ռմբարկու:
Աշոտ Մնացականյան
Orer.am 
