«Եղածը ոչ թե կատարելագործելու, այլ քանդելու քաղաքականությունն ինձ համար անհասկանալի է». «Փաստ»
Интервью«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Ներկայումս իրականացվող մշակութային քաղաքականությունը, ինչպես նաև կառավարության կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ նախագիծը, մշակութաբան, հրապարակախոս Կարինե Հակոբյանի դիտարկումներում բացասական գնահատականի են արժանանում: Նշենք, որ ըստ նախագծի, մշակույթի նախարարությունը ևս միանալու է ԿԳՆ-ին:
«Նախարարության կարգավիճակը փոխելն անթույլատրելի է: Պետք է հակառակը լիներ: Պետք է ավելի մեծ լիազորություններ տայինք մշակույթի նախարարությանը, ինչի շնորհիվ հնարավոր կլիներ շտկել համակարգման հետ կապված առկա բացերը: Բայց տեղի է ունենում հակառակը: Իսկ մշակույթի նկատմամբ իշխանության վերաբերմունքը երևում է նրանից, թե ինչ կարգավիճակ են տալիս այն կառույցին, որը պետք է զբաղվի մշակութային քաղաքականությամբ: Այնինչ մեր ժողովուրդն ահռելի և հարուստ մշակութային ժառանգություն ունի»,-մեզ հետ զրույցում ասաց նա՝ հավելելով, որ պետությունն էլ մշակույթին տեր կանգնելու պարտավորություն ունի:
«Մշակույթը բավարար չափով ուսումնասիրված չէ, մեր հարևան ժողովուրդները մեր մշակույթը մեզնից անընդհատ վերցնում են, ուզում են այն յուրացնել: Անընդհատ այդ պայքարի մեջ ենք մեր հարևանների հետ: Բայց մշակույթն այն է, ինչով մենք կարող ենք հպարտանալ, լինել բարձրակարգ պետություն, ազգ: Իսկ այն, ինչ այսօր է արվում, կարծես, նախկին բացերը շտկելու նպատակ չունի: Եղածը ոչ թե կատարելագործելու, այլ քանդելու քաղաքականությունը գոնե ինձ համար անհասկանալի է: Դա անընդունելի է: Ես ոչ միայն իմ կարծիքն եմ հայտնում, այլ նշված բնագավառի այն ներկայացուցիչների, որոնց հետ շփվում եմ ու խոսում: Բոլորը շատ վրդովված են»,-ընդգծեց մեր զրուցակիցը:
Նա շեշտեց, որ պետությունը մեր պես ժողովրդի համար երկու նպատակ ունի. «Մեկը սոցիալական ապահովությունն է, մյուսը՝ մշակութային, ազգային ինքնության պահպանությունը: Նշվածների իրականացմանը պետք է կոչված լինի հենց մշակույթի նախարարությունը՝ իր լայն լիազորություններով, իր բազմաֆունկցիոնալ, բազմակողմանի գործառույթներով: Եվ այդ պատճառով այն պետք է գերազանց նախարարություն լինի, որը պետք է համագործակցի ԱԳՆ-ի հետ՝ նաև մշակութային արտաքին քաղաքականություն իրականացնելու համար: Պետք է համագործակցի նաև ԿԳՆ-ի հետ՝ գեղարվեստական ժառանգությունն ուսումնասիրելու, կրթական ծրագրեր մշակելու և այդ համագործակցությունից բխող այլ նպատակների համար: Այս ամենը պետք է համակարգվի մեկ կենտրոնից: Իսկ ժողովրդի գեղագիտական դաստիարակությունը, որի վրա հիմա այդքան մեծ շեշտ է դրվում, ընդամենը մշակույթի նախարարության մի գործառույթն է»:
Կ. Հակոբյանն ընդգծեց՝ պետք է հաշվի առնել նաև կարծիքները. «Բացի նշվածից, ես կարծում եմ, որ կառավարության կառուցվածքային փոփոխությունները որևէ հիմնավորում չունեն: Խոսքը միայն մշակույթի նախարարության մասին չէ, այլև մյուս նախարարությունների: Բացարձակ հիմնավորում չկա: Կառավարման համակարգում մեր ամենամեծ բացը հենց հիմնավորումների բացակայությունն է: Հիմնավորումներ, որոնք մեզ կհամոզեն, թե ինչու են այդ փոփոխություններն արվում, և մենք կհասկանանք, որ դրանից շահելու է տվյալ բնագավառը: Իսկ երբ առաջարկություններ ենք ներկայացնում, դրանք պարզապես չլսելու և չտեսնելու են տալիս: Բոլոր համոզիչ առաջարկությունները չտեսնելու են տալիս, բայց երբ մի անհեթեթ բան է լինում, միանգամից սևեռվում են դրա վրա ու սկսում քննադատել: Դա ազնիվ չէ»:
ՊՈԱԿ-ների լուծարման ու դրանց հնարավոր միավորման շուրջ տեղեկատվությանը հաջորդած քննադատությունները մշակութաբանը ևս գլոբալ խնդրի մեջ է դիտարկում: «Սա վերոնշյալի բնական հետևանքն է: Երբ ամիսներ առաջ նախարարության կարգավիճակի փոփոխության հարցն առաջացավ, և ես վրդովված խոսում էի դրա դեմ, նկատի ունեի հենց դրան հաջորդող քայլերը:
Սա տրամաբանական շարունակությունն է: Երբ սկսում են քանդելը, քանդում են մինչև վերջ, աստիճանաբար: Երբ պետական այդ կառույցն իր լիազորություններից հրաժարվում է, հնարավորինս պետք է պակասեցնի ու էլի պակասեցնի եղածը»,-ասաց նա՝ ընդգծելով, որ հակառակը պետք է լինի:
«Պետք է ուժեղացնենք պետական հաստատություններն ու ինստիտուտները և ոչ թե մինչև վերջ քանդենք: Կարծում եմ՝ հիմա բոլորս պետք է համախմբվենք այս գործընթացը կանգնեցնելու համար»,-եզրափակեց մեր զրուցակիցը:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
