Քաղաքական ինտրիգներ, դաժան պատժամիջոցներ, հույզեր եւ հույսեր, ահա այսպես կարելի է նկարագրել այսօրվա ներքաղաքական կյանքը: Թե ինչո՞վ է պայմանավորված ստեղծված անհասկանլի իրավիճակը, արդյո՞ք ԲՀԿ-ն այսուհետ կարող է հանդես գալ իր նախկին դիրքերից, այս եւ այլ հարցերի շուրջ Orer.am-ը զրուցեց ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության պատգամավոր Լյուդմիլա Սարգսյանի հետ:-Տիկին Սարգսյան, ընդդիմադիր շատ պատգամավորներ պնդում են, որ այսօր բռնաճնշումներ են իրականացվում «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անդամների եւ, հատկապես, ղեկավարի նկատմամբ. ըստ Ձեզ` ի՞նչ քաղաքականություն է որդեգրել իշխանությունը:
-Պետք է ասեմ, որ ոչ մի նոր բան տեղի չի ունենում, իշխանությունն իր ամպլոայի մեջ է: Նրանք նույն կերպ են վարվել 2008 թվականին, գիտեք՝ ունեցել ենք բազմաթիվ քաղբանտարկյալներ, դատապարտվածներ, բացի այս ամենը, ապօրինի քայլեր են կիրառվել ընդդիմության նկատմամբ, եղել են գործարարներ, որոնց պարզապես ունեզրկել են: Այսինքն` այս ամենն այն ձեռագիրնն ու այն մեթոդն է, որով իշխանության բարձրագույն ներկայացուցիչները` տվյալ դեպքում Սերժ Սարգսյանը, փորձում է պահպանվել ու վերարտադրվել:
-Իշխանության կողմից քաղաքական «եռյակին» ուղղված հարվածը, կարծես թե, ԲՀԿ-ին բաժին հասավ, ինչո՞վ էր այդ ամենը պայմանավորված:
-Հիմնական խնդիրը կայանում է նրանում, որ հարվածը մի ուղղությամբ գնաց դեպի «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցություն եւ Գագիկ Ծառուկյան: Իմ կարծիքով, նրանք նման քայլի գնացին, որովհետեւ իրենց համար անընդունելի էր այս ամենը, նրանք ոչ մի կերպ չէին կարողանում հանդուրժել այն միտքը, որ Գագիկ Ծառուկյանը կամ ԲՀԿ-ն կարող են համակարծիք չլինել եւ չաջակցել իրենց ծրագրին: Նման գործողությունների հիմնական պատճառը ես այդ քայլերի մեջ եմ տեսնում, իսկ մնացածը ֆոն էր, որը փորձեցին ապահովել` մարդուն վարկաբեկելու համար: Տվյալ դեպքում նրանք փորձեցին վարկաբեկել ոչ միայն քաղաքական գործչին, մեծ գործարարին, այլ նաեւ մարդուն: Կարծում եմ`այդ քայլն անբարոյականության գագաթնակետն էր:
Ի սկզբանե ես Գագիկ Ծառուկյանին որպես գործարար չեմ ճանաչել, միայն անունն եմ իմացել, սակայն 2005 թվականից ի վեր, երբ նա ստեղծեց «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը, նա այլեւս քաղաքական մարդ էր, որովհետեւ ոչ քաղաքական անհատը կուսակցություն չի ստեղծում, քաղաքական նպատակներ չի դնում եւ ՀՀ Ազգային ժողովում էլ արդեն երկու գումարման ընթացքում չի ունենում երկրորդ ամենամեծ խմբակցությունը: Թյուր կարծիք է, որ այդ մարդը չէր կարող նման ցուցանիշ գրանցել` ունենալով մեծ կշիռ և տեսանելի համախոհներ քաղաքական դաշտում. համենայն դեպս, վերջին շրջանում ես դա նկատում էի: Այս դեպքում հարց է առաջանում, թե ո՞վ է իսկական քաղաքական գործիչը` Սերժ Սարգսյա՞նն, ով միշտ կեղծելով է կարողանում վերարտադրվել, չէ՞ որ, նա ժողովրդի վստահության քվեն երբեք չի ունեցել: Ես կարծում եմ, որ իրական քաղաքական գործիչը նա է, ում վստահում են եւ ում հետեւից գնում են:
-Ի՞նչ եք կարծում, ի՞նչ արդյունքներ այսուհետ ԲՀԿ-ն կգրանցի ընտրությունների ժամանակ:
-Ես կարծում եմ, որ «Բարգավաճ Հայաստանն» այս փորձությունից արժանապատիվ դուրս կգա եւ կկարողանա պահպանել իր ամենակարեւոր հատվածը՝ քաղաքական թիմը: Հույս ունեմ, որ շատ մոտ ապագայում մենք դեռ կլսենք այն ԲՀԿ-ի ձայնը, որը մինչ վերջերս լսում էինք: Կարծում եմ` նրանք հասկանում են, թե ինչ է կատարվում իրենց շուրջը, նրանք գիտեն իշխանության բռնարարքների եւ ճնշիչ մեքենայի ամբողջ հզորության մասին եւ փորձում են այս իրավիճակում պահպանվել, որպեսզի նոր հայտով ներկայանան քաղաքական դաշտին:
-Արդյո՞ք խոշոր գործարարն այնքան միամիտ էր, որ փորձում էր ընդդիմության հարթակից հանդես գալ` հարվածի տակ դնելով սեփական կարողությունները:
-Ինչու բացառենք այն փաստը, որ անկախ նրանից` մարդը գործարար է, թե ոչ, բայց պատրաստ է կանգնել ժողովրդի կողքին: Ասեմ ավելին` այսօր ամեն մի գործարար ինքն իրեն հարց է տալիս, որպեսզի հասկանա, թե որքանով է ապահովագրված, եթե ինչ որ պահի չկիսի Սերժ Սարգսյանի տեսակետը: Եթե չեն համախմբվում եւ չեն փորձում Հայաստան երկիրը դարձնել օրենքի երկիր, որտեղ սահմանադրությունը կդիտարկվի որպես հիմնական օրենք, որտեղ ամեն մի քաղաքացի եւ գործարար օրենքով պաշտպանված կլինեն եւ կկարողանան պահպանել իրենց ունեցվածքը, ապա ԲՀԿ-ի ճակատագիրը բոլորին է սպասվում:
Այնպես չէ, որ բոլորը գողության ու թալանի արդյունքում են վաստակել իրենց ունեցվածքը. միջին եւ բարձր օղակներում կան գործարարներ, որոնք ինքնուրույն քայլերով են առաջ գնացել եւ դրական արդյունքներ են գրանցել: Չեմ բացառում, որ իշխանության հետ համագործակցության ընթացքում էլ ունեցել են նաեւ արտոնություններ, սակայն այդ արտոնությունները տրված չեն նրա համար, որ իշխանություններն այդ մարդուն լավ վերաբերվեն, այլ դա տրված է նրա համար, որ հետագայում որպես կոմպրոմատ օգտագործվի:
Սոսե Չանդոյան