Ինչո՞ւ դեկտեմբերի 6-ին գյումրեցիները միաձայն «Ոչ» քվեարկեցին. մեկնաբանում է ՀՀԿ-ական պատգամավորը

Երեկ լրացավ Շիրակի մարզում տեղի ունեցած երկրաշարժի 27-րդ տարելիցը: Ցավ ու հավերժ չսպիացող խոցեր, այս ամենին զուգահեռ, ոչ մարդկային կենսապայմաններ ... Գյումրիում տիրող այսօրվա վիճակի եւ խնդիրները վերացնելու շուրջ գործի դրված գործիքների եւ իշխանության կողմից կատարվող քայլերի մասին Orer.am-ը զրուցեց ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Կարինե Աճեմյանի հետ:

«Ցավոք սրտի, այս տարիների ընթացքում մենք չենք կարողացել լիովին ձերբազատվել այն խնդրից, որոնք տեսնում ենք, դեռ կան մարդիկ, ովքեր ապրում են տնակներում եւ ամբողջովին չեն վերացել երկրաշարժի հետեւանքները: Պետությունը մարդկանց մի հատվածին կարողացավ ապահովել բնակարանով: Այնպես չէ, որ տարիների ընթացքում ոչինչ չի արվել, սակայն փաստ է, որ խնդիրը լիովին չի հաղթահարվել, ամբողջովին հաղթահարված չէ նաեւ հոգեբանական խնդիրը, որ մենք ունենք: Տեսնում ենք, որ մարդիկ հոգեբանորեն ընկճված են: Այս պարագայում պետք է ուժ ու եռանդ ունենանք, որ կարողանանք համախմբված պայքարել այս ամենի դեմ: Համոզված եմ, որ մոտակա տարիներին խնդիրները՝ կապված եւ բնակարանների եւ մարդկանց հոգեբանական վիճակի հետ, կհաղթահարենք»,- ասաց Կարինե Աճեմյանը՝ պատասխանելով այն հարցին, թե արդյոք տեղին չէ չօգտագործվող բիոզուգարաններ գնելու եւ մոծակներ ոչնչացնելու համար տարեկան տրամադրվող գումարներով մարդկանց ապահովել բնակարաններով:

«Երկիրն իր բնականոն զարգացմամբ պետք է գնա: Համաձայն եմ, որ պետք է պայքարենք կոռուպցիայի դեմ, որ պետք է որոշակի ուղղություններով ավելի ինտենսիվ աշխատենք, սակայն չի կարելի ասել, որ մի ոլորտում պետք է գումար չներդրվի, որովհետեւ մեկ այլ ոլորտում ֆինանսի խնդիր կա: Ընդհանուր առմամբ, տնտեսական քաղաքականությունը ձեւավորվում է տարիների ընթացքում այն հիմքերի վրա, որոնք մենք ունենք ու որոնք պետք է կառուցենք: Այս պարագայում, կարծում եմ, որ մենք ավելի ինտենսիվ պետք է աշխատենք այդ ուղղությամբ»,- ասաց նա:

Հարցին, թե արդյոք դեկտեմբերի 6-ին անցկացված հանրաքվեի՝ Գյումրիում գրանցված քվեարկության արդյունքներն ուղիղ համեմատական չեն մարդկանց կենսական վատ վիճակին, պատգամավորը պատասխանեց. «Գյումրիում գրանցված քվեարկության արդյունքները՝ «Ոչ»-ը, կարելի է բացատրել տարածաշրջանի ե´ւ չհաղթահարված հետեւանքների, ե´ւ մարդկանց մենթալիտետի ու բնության հետ, որովհետե իրենք տարբերվում են ինչ-որ առումով, բայց համոզված եմ, որ առաջին հերթին լավատեսություն է պետք մեր ժողովրդին: Չգիտես ինչու այսօր վստահության մեծ դեֆիցիտ կա, որը մենք չենք կարողանում հաղթահարել, եւ որոշակի ուժեր կարողանում են խաղալ այդ ներվի հետ, կարողանում են նաեւ մանիպուլյացիաների ենթարկել: Շատ տխուր է, երբ տեսնում ես, որ մարդիկ հավատը կորցրել են: Կարծում եմ՝ պետք է դրա դեմ պայքարել ու ամեն ինչ անել, որ Շիրակի մարզը կարողանա դուրս գալ այդ բացասական էներգիայից ու ապրի բնականոն նորմալ կյանքով»:

Սոսե Չանդոյան