Արդյո՞ք արագաչափերի ավելացումը կնվազեցնի վթարների թիվը. մեկնաբանում են վարորդները

Վերջին տարիներին գնալով մեծանում է արագաչափերի թիվը՝ գլխացավանք պատճառելով շատ ու շատ վարորդների. իրար հաջորդող ծանուցումներ խախտումների վերաբերյալ, որոնք զգալիորեն «թեթևացնում» են քաղաքացիների գրպանները: Դե իսկ վերջերս էլ գործի դրված նոր շարժական արագաչափերը շատ վարորդների վրդովմունքի պատճառ դարձան: Ոմանք բողոքում են, ոմանք էլ՝ դրական գնահատում արագաչափերի ավելացումը՝ նշելով, որ այն նպաստում է պատահարների թվի նվազեցմանը:

Orer.am-ը փորձեց հենց քաղաքացիներից ճշտել՝ արդյո՞ք արագաչափերը կարող են նվազեցնել ավտովթարների թիվը ու արդարացվա՞ծ են քաղաքացիների կողմից գրպանին այդքան վնաս պատճառող տուգանքների վճարումը:

«Ո՛չ թալանին» նախաձեռնության անդամ Մաքսիմ Սարգսյանը Orer.am-ի հետ զրույցում, անդրադառնալով այս հարցերին, նշեց, որ արագաչափերի ավելացումը ինչ որ մարդկանց հարստացնելու միտում ունի. «Սխալ տարբերակով է աշխատում: Օրինակ՝ 80 կմ անցնելուց հետո միանգամից տուգանվում ես 20.000 դրամով, այսինքն՝ թվերը շատ մեծ են դրած, նախազգուշացնող նշանները հաճախ այնպիսի տեղերում են, որ հանգիստ կարող ես չնկատել ու էլի շատ բացեր: Սա միտում ունի ինչ որ մեկին կամ մի քանիսին հարստացնելու ու ոչ թե կարգ ու կանոն հաստատելու: Բնականաբար, դրական արդյունք ևս կա, բայց դա չպիտի լինի փող կլպելու միջոց ու ամեն քայլափոխի արագաչափ դրվի»:

Orer.am-ը զրուցեց նաև վարորդների հետ՝ պարզելու համար նրանց կարծիքը այս հարցերի վերաբերյալ:

Սուսաննա Սաֆարյանը, ով արդեն 4 տարի է, ինչ մեքենա է վարում, կողմ է արագաչափերի ավելացմանը, միայն թե այն ճիշտ տեղում տեղադրվի ու ճիշտ սահմանափակումներով. «Կախված է նրանից, թե որ հատվածներում են տեղադրվելու: Մեզ մոտ զսպաշապիկների նման տնկել են արագաչափեր: Ճանապարհիդ վրա կենտրոնանալու փոխարեն՝ կենտրոնանում ես 5 կմ արագություն չգերազանցելու վրա, որովհետեւ դա հետո վրադ 5000 դրամ կնստի: Քաղաքի ներսում՝ առանց այդ էլ խիտ երթևեկության մեջ, որտեղ հնարավոր էլ չէ գերազանցել նախատեսված 50-60 կմ/ժ արագությունը, արագաչափը ավելորդ տեղը ֆիքսում է 65 կամ 70 արագությամբ վազանց կատարող մեքենային: 5 կամ 10 կմ/ժ ավել արագությամբ քաղաքի մեջ ընթանալու պարագայում հազիվ թե վթար գրանցվի, եթե այլ խախտումներ չլինեն, իսկ մայրուղիներում՝ Սեւան, Աշտարակ եւ այլն, հատկապես վտանգավոր մասերում (օրինակ` Չայնի ոլորաններ) արագաչափերը կարող են զսպող դեր ունենալ և, իհարկե, կնվազեցնեն այդ հատվածներում վթարների քանակը»:

Իսկ Արայիկ Ավագյանը կարծում է, որ արագաչափերի ավելացումը դժվար թե նպաստի ավտովթարների թվի նվազեցմանը. «Շատերը, տեսնելով արագաչափը, ավելի են լարվում, նյարդայնանում, որը ավելացնում է վթարի վտանգը: Միևնույնն է, արագաչափի տիրույթից անցնելուց հետո նույն արագությամբ են ընթանում»:

Ալեքս Բաղրամյանն էլ խոստովանում է՝ իր հետ էլ է պատահել, որ շտապելիս արագությունը գերազանցի, բայց, ինչպես ինքն է ասում, փոքր խախտումներից պատահար գրեթե չի լինում.  «Ով նորմալ է քշում, մինչև արագաչափերը հայտնվելն էլ նորմալ է քշել։ Պահի տակ  արագությունը 5-10 կմ/ժ-ով գերազանցելուց պատահար չի լինում։ Պատահարների 90%-ը պապայի առած ավտոյով, պապայի առած համարներով վարորդների պատճառով է։ Որոնք ոնց ուզում՝ քշում են, պապան էլ տուգանքը մուծում է։ Այդպիսի դեպքերում մեքենան տուգանային հրապարակ պետք է տանեն։ Բայց նմաններին գային չի կանգնացնում, իրենք էլ խախտում են անում, պապաներն էլ՝ մուծում գումարները»:

Մեր զրուցակցի կարծիքով՝ երթևեկության անվտանգությունը ապահովելու համար շատ անելիքներ կան մինչև արագաչափերի ավելացմանը հասնելը. «Օրինակ՝ Աշտարակի ճանապարհին 1 կմ հատված կա, որը համարվում է բնակելի գոտի, ու նշանն էլ չի երևում։ Ինչքան ծանոթ ունեմ, այնտեղ նկարվել են, ու հենց այդ մեկը կոնկրետ փող պոկելու համար է։ Մի խոսքով՝ բարելավելու համար սկզբից պետք են նոր լուսացույցներ, լայն հատման գոտիներում հայելիներ և ուրիշ շատ բաներ»:

Թեև մեր զրուցակիցների կարծիքները տարբեր էին արագաչափերի թվի ավելացման վերաբերյալ, այնուամենայնիվ, մի բանում նրանք բոլորը միակարծիք էին՝ ոլորտում բացթողումները շատ են, ու, միայն արագաչափերը ավելացնելով ու մարդկանց զգալիորեն ֆինանսական հոգս պատճառելով, դրանք չեն լուծվի:

Անժելա Պողոսյան